Iranian Futurist 
Iranian Futurist
Ayandeh-Negar
Welcome To Future

Tomorow is built today
در باره ما
تماس با ما
خبرهای علمی
احزاب مدرن
هنر و ادبیات
ستون آزاد
محیط زیست
حقوق بشر
اخبار روز
صفحه‌ی نخست
آرشیو
اندیشمندان آینده‌نگر
تاریخ از دیدگاه نو
انسان گلوبال
دموکراسی دیجیتال
دانش نو
اقتصاد فراصنعتی
آینده‌نگری و سیاست
تکنولوژی
از سایت‌های دیگر


ریشه نابرابری در کجاست؟

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
Twitter Google Yahoo Delicious بالاترین دنباله

[17 Apr 2015]   [ پل کروگمن]

در شرایطی که روایت آموزش/ نابرابری زمانی به نظر محتمل و قابل‌قبول می‌رسید، مدت زیادی است که نمی‌توان ردپایی از وجود چنین رابطه ای در واقعیت یافت.
paul-krugman

آنچه پیش رو دارید یادداشتی از پل کروگمن، استاد دانشگاه پرینستون امریکا، که تلاش می‌کند با مثال‌های مختلف این واقعیت را نشان دهد که صاحب‌نظرانی که خیلی پرطمطراق و رسمی خِرَد و باورهای متعارف را تکرار می‌کنند، تلاش می‌کنند مسائل واقعا دشوار را دور بزنند. کروگمن یک مقاله نویس تقریبا دائمی در روزنامه نیویورک تایمز است. در این یادداشت کروگمن سعی می کند از یک باور غلط پرده بردارد. شکاف طبقاتی و نابرابری های موجود ناشی از مشکلات و کاستی های آموزش است و نه چیز دیگر. کروگمن به این می پردازد که این شکاف به علت وجود قدرت هایی در دست برخی شرکت ها و اشخاص است.

این یادداشت توسط سید امیرحسین میرابوطالبی ترجمه و در سایت ترجمان منتشر شده است.

خوانندگانی که با کارهای من همراه‌اند می‌دانند که من گاهی سر به سر «افراد خیلی‌ جدی» می‌گذارم. در واقع سیاست‌مداران و صاحب‌نظرانی که خیلی پرطمطراق و رسمی خِرَد و باورهای متعارف را تکرار می‌کنند و صحبت‌هایشان هم خیلی واقع‌گرایانه و سنجیده به نظر می‌رسد؛ اما مسئله اینجاست که جدی به‌نظر رسیدن و جدی بودن به هیچ عنوان یکی نبوده و بسیاری از آن جهت‌گیری‌های به ظاهر سنجیده و واقع‌گرایانه در واقع راه‌هایی برای دورزدن مسائل واقعا دشوار هستند.

مثال مشخص این موضوع در چند سال اخیر «بولز-سیمپسونیزمی» [۱] بود که مدتی رواج یافت و با استفاده از آن گفتمان روز متفکران از سمت تراژدی درازمدت و مزمن بیکاری به سمت موضوع به ظاهر تعیین‌کنندۀ چگونگی پرداخت ما برای بیمه‌های‌ اجتماعی در دهه‌های آینده سوق پیدا کرد. خوشنودم که بگویم پرداختن به این موضوع به‌ ظاهر تعیین‌کننده روزبه‌روز کمرنگ‌تر می‌شود؛ اما در عین‌حال احساس می‌کنم شکل جدیدی از دورزدن مسئله که با ظاهری جدی و پراهمیت نیز تزیین شده در حال پیدایش است. این بار اما نوع دورزدن مسئله، تلاش برای منحرف‌کردن بحث روز جامعه از نابرابری به سمت مشکلات منتسب به آموزش و تحصیلات است.

دلیل اینکه این قضیه را دورزدن می‌نامم این است که باور این افراد «جدی» هر چه هم که باشد، واقعیت این است که نابرابری روزافزون موجود به آموزش مربوط نیست؛ بلکه به قدرت مربوط است.

اجازه بدهید یک مطلب را روشن کنم: من طرفدار آموزش مناسب‌ترم. آموزش، دوست قدیمی من است. به نظر من تحصیلات باید دردسترس بوده و همگان هم استطاعت مالی برخورداری از آن را داشته باشند؛ اما آنچه این روزها می‌بینم اصرار افراد بر این مطلب است که ضعف‌های آموزشی، ریشه و سرچشمۀ ایجاد کار ناکافی، دستمزدهای راکد و بی‌عدالتی روزافزون است. این دیدگاه، جدی و فکورانه به نظر می‌رسد، اما در واقع با شواهد موجود در تقابل بوده و خب البته راهی است برای فرار از بحث‌های واقعی و مخالفت‌های ممکن.

این روایت که محوریت مشکلات را آموزش می‌داند، اغلب به این شکل بیان می‌شود: ما در دوره‌ای بی‌بدیل از تغییرات فناوری زندگی می‌کنیم و بسیاری از کارگران آمریکایی مهارت کافی برای همراه‌شدن با این تغییرات را ندارند. این «شکاف مهارتی» به این دلیل که کسب و کارها نمی‌توانند کارگران موردنیازشان را بیابند، مانع رشد خواهد شد. به علاوه، این مسئله با افزایش حقوق کارگران ماهر و راکد ماندن و یا کاهش دستمزد کارگران کمترتحصیل‌کرده، بیشتر به نابرابری دامن می‌زند. با این توصیفات آنچه نیاز داریم، آموزش و تحصیلات بهتر و بیشتر است.

حدس من این است که این گفته‌ها به نظرتان خیلی آشنا می‌آید- این‌ها همان چیزهایی است که در مباحثه‌های یکشنبه‌ صبح تلویزیون می‌شنوید، در نوشته‌های سران کسب و کار مانند جیمی دایمن از سازمان JPMorgan Chase می‌خوانید و همین‌طور شاید در سری «مقالات چارچوب‌بندی» موسسۀ بروکینگز که با نام «پروژۀ همیلتون» منتشر می‌شود با آن برخورد کرده باشید. این دیدگاه آن‌قدر تکرار شده که ممکن است افراد فرض کنند که بدون شک درست است؛ اما خب اینطور نیست.

136514500693047953مطلب اول اینکه، آیا واقعاً شتاب تغییرات فناوری تا این حد سریع است؟ «پتر ثیل» سرمایه‌دار معروف در این باره به کنایه می‌گوید «ما به دنبال ماشین‌های پرنده بودیم و به جایش به پیام‌های ۱۴۰ کاراکتری [۲] رسیدیم.» رشد بهره‌وری که مدتی پس از ۱۹۹۵ افزایش یافته بود، به‌نظر به‌شدت کند شده است.

علاوه بر این، هیچ‌گونه شاهدی مبنی بر اینکه شکاف مهارتی مانع اشتغال شده باشد وجود ندارد. در واقع اگر کسب و کارها آن‌قدر بدنبال کارگرانی با مهارت‌های مدنظرشان باشند، می‌توانند دستمزدهای بیشتری پیشنهاد کنند تا اینگونه کارگران را به خدمت بگیرند؛ اما شغل‌های اینچنینی در واقعیت کجا هستند؟ می‌توان نمونه‌هایی را این سو و آن سو مشاهده کرد. جالب اینجاست که بعضی از بیشترین افزایش درآمدهای اخیر مربوط به نیروی کار یدی ماهر یعنی خیاطان و کتری‌سازان بوده است؛ اما تصور بالابودن تقاضا برای کارگران بسیارپرمهارت، به کلی اشتباه است.

در نهایت، در شرایطی که روایت آموزش/ نابرابری زمانی به نظر محتمل و قابل‌قبول می‌رسید، مدت زیادی است که نمی‌توان ردپایی از وجود چنین رابطه ای در واقعیت یافت. طبق آنچه پروژۀ همیلتون ادعا می‌کند «دستمزدهای پرمهارت‌ترین و پردریافتی‌ترین افراد به طور پیوسته افزایش یافته است.» اما درحقیقت درآمد تعدیل‌شدۀ آمریکایی‌های تحصیل کرده نسبت به تورم از اواخر دهۀ ۱۹۹۰ هیچ افزایش قابل توجهی نداشته است.

پس با این حساب قضیه واقعاً چیست؟ سود شرکت‌ها به عنوان بخشی از درآمد ملی افزایش یافته است، اما هیچ نشانه ای از افزایش نرخ‌بازگشت‌سرمایه وجود ندارد. چطور چنین چیزی ممکن است؟ خب، این اتفاق در شرایطی می‌افتد که افزایش سود، بازتاب‌دهندۀ قدرت انحصاری باشد و نه بازگشت سرمایه.

در بحث دستمزد و درآمد، مدرک دانشگاهی را به کلی فراموش کنید. تمام منافع بزرگ به گروه‌های کوچکی از افراد می‌رسد که جایگاه‌های استراتژیکی در شرکت‌ها داشته و یا به تقاطع‌های مالی مهم دسترسی دارند. نابرابری رو به‌ افزایش به اینکه چه کسی دانش را در اختیار دارد مربوط نیست؛ به اینکه چه کسی قدرت را در اختیار دارد بستگی دارد.

حال، کارهای بسیاری است که می‌توان برای بهبود و اصلاح این نابرابری قدرت انجام داد. می‌توانیم مالیات‌های سنگین‌تری بر شرکت‌ها و ثروتمندان وضع کنیم و عایدات حاصل از آن را در برنامه‌هایی که کمک حالِ خانواده‌های در حال کار باشد سرمایه‌گذاری کنیم. می‌توانیم حداقل دستمزد را افزایش داده و به کارگران کمک کنیم که اوضاع‌شان را سر و سامان دهند. تصور تلاشی جدی برای کاهش نابرابری در آمریکا خیلی هم سخت نیست.

اما با توجه به عزم گروهی بزرگ برای پیش‌بردن سیاست در جهتی کاملاً عکس، حمایت از چنین تلاشی باعث می‌شود شما یک مخالف متعصب به نظر برسید؛ و به این ترتیب خودبخود این میل به وجود می‌آید که به جای آن، کل مسئله را با آموزش مرتبط بدانید؛ اما بالاخره ما باید واقعیت این دورزدن‌ها و فرارهای رایج و متداول را بشناسیم: یک خیال‌پردازی عمیقاً غیرجدی.

مطلب‌های دیگر از همین نویسنده در سایت آینده‌نگری:


منبع:


بنیاد آینده‌نگری ایران



چهارشنبه ۱ شهريور ۱۳۹۶ - ۲۳ اوت ۲۰۱۷

اقتصاد فراصنعتی

+ پروفسور مارگلین کسی است که تمامی مدارج اقتصاد نئوکلاسیک را تا انتها طی کرده است استفان مارگلین

+ نگاهی متفاوت در علت یابی کاستی های نظام آموزشی 

+ اقتصاد نفتی کارآفرینی و تولید علم را فلج کرده است 

+ چرا با وجود سخنرانی خوب از نتیجه جلسه راضی نیستید؟ 

+ چگونه مدیران را مدیریت کنیم مترجم: رویا مرسلی

+ ركود از جنگ و امريكا هم خطرناك‌تر است محسن رنانی

+ اقتصاد دانایی محسن عارف

+ نوآوری استراتژيک در چهار مرحله. نادیا شادوش

+ آينده نگري ، تحقیق و توسعه و نوآوری ، جهاني انديشيدن 

+ اقتصاد سیاسی، نفت و بحران اقتصادی ایران / گفت‌وگو با محسن رنانی دکترمحسن رنانی

+ یک دیدگاه فرآیندی از مدیریت دانش مترجم: مصطفی پارسانیا

+ راهنمایان گردشگری،‌ کاشفان سرمایه‌های نمادین دکترمحسن رنانی

+ تحلیل اقتصادی آزادی دکترمحسن رنانی

+ عصر مدیران. 

+ ايران پسا تحریم و بحران در شرکت‌های نفت بين‌المللی  سید کامران باقری

+ با حضور زنان در جامعه به توسعه می‌رسیم دکترمحسن رنانی

+ واكاوي نفت: رنـج اقتصـاد ايـران از سـه تـهديد در گفتگو با ناصر فکوهی دکتر ناصر فکوهی

+ طرحی برای آینده‌نگری اقتصاد ایران علیرضا صابونی‌ها

+ درک دموکراسی 

+ جدل رنانی و مصباحی‌مقدم بر سر توسعه 

+ افق‌های کوتاه مقیاس‌های کوچک فرشاد مومنی

+ صنعت‌داری یا صنعتی‌شدن؟ عباس شاکری

+ روند های جدید پویا در کارآفرینی 

+ خلاقیت راهکاری جهت توسعه گردشگری 

+ فرصت‌های از دست رفته بایزید مردوخی

+ راهکارهای تحقیق اقتصاد بدون نفت دکتر بایزید مردوخی

+ بیم و امیدهای نفتی سعیده شفیعی

+ روندها، فرصت‌ها و تهدیدها حسین تسلیمی

+ شجاعانه اما پر اشتباه دیدره مک کلاسکی/ استاد دانشگاه اقتصاد در شکاگو

+ توسعه انساني يعني توانمند سازي سیدمحمدسعید نوری‌نائینی

+ سودای تغییر بدون تغییر ، اساسی ترین مشکل بنگاههای خصوصی مهندس صلاح الدین همایون

+ دنیای نو اقتصاد نو 

+ مدیریت دانش در سازمان 

+ چطور سازمان ها یمان را برآینده متمرکز کنیم ؟  یان ویلسن / برگردان : مهندس حمید رضا عرفانیان

+ این رکود پایان ناپذیر…! 

+ ﺟﻬﺎﻧﻲﺷﺪﻥ ﻭ ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﺭﺍﻫﺒﺮﺩﻱ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺍﻧﺴﺎﻧﻲ ﺭﻭﺯﺑﻪ ﺣﺒﻴﺒﻲ

+ در آستانه دوره پایان نفت هستیم دکترمحسن رنانی

+ آنچه پیتر دراکر درباره‌ سال 2020 می‌دانست 

+ اصول مدیریت دولتی 

+ سال٩٤، پایان حضور دولت در عرصه توسعه دکترمحسن رنانی

+ بخشی از اقتصاد در آستانه ورشکستگی است دکترمحسن رنانی

+ ما نیازمند انقلابی پایدار هستیم 

+ چالشهای فراروی مدیریت منابع انسانی مهدی صانعی

+ ﻧﻈﺎﻡ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻱ ﺟﺪﻳﺪ ﻛﻮﻳﻦ ﻛِﻠﻲ

+ ریشه نابرابری در کجاست؟ پل کروگمن

+ کروگمن، استگلیتز و توماس پیکتی جزء پرنفوذترین اقتصاددانان اکونومیست

+ تحصیل دانایی و مدیریت دانایی جان وَن بِویرن

+ تاثير اجزاء اقتصاد دانش محور بر بهره وري نيروي كار رضا خواجه نائيني

+ جهانی سازی یعنی ادغام اقتصادهای ملی/من منتقد سرسخت‌ راهبردهای‌ اصلاحی‌ مثل‌ «شوک درمانی» هستم/واکنش شدید علیه جهانی‌سازی‌، به علت افزایش نابرابری  استیگلیتز

+ پیش نیازهای اقتصاد دانایی محور زهرا شمسی

+ چرا در صنایع علم محور، قدرت رقابت جهانی نداشته ایم؟ علی بابایی

+ علم اقتصاد در ایران تبدیل به ایدئولوژی شده است 

+ اﺗﻢ, ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻗﺮن ﺑﻴﺴﺘﻢ, ﻧِﺖ، آﻳﻨﺪهي ﻣﺎﺳﺖ ﻛﻮﻳﻦ ﻛِﻠﻲ

+ ﻧﻈﺎﻡ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻱ ﺟﺪﻳﺪ ﻛﻮﻳﻦ ﻛِﻠﻲ

+ خدایان مدیریت چارلز هندی

+ اخلاق در رفتار سازمانی مهندس صلاح الدین همایون

+ مدیریت از زبان بزرگمهر بابک بهی

+ اقتصاد دانان فردا_2 

+ اقتصاددانان فردا 

+ رشد اقتصادی بدون سیاستگذاری هوشمندانه امکان پذیر نیست رعیا

+ خرما و کشمش جایگزین واردات شکر مهدی ازرقی

+ ايجاد يك جامعه يادگيرنده پروفسور جوزف استيگليتز

+ رشد اقتصادی در جهان کندتر می شود/ آیا بشر در آینده ثروتمندتر می شود؟ ندای ایرانیان

+ چرا هنوز به مدیران نیاز داریم؟ مترجم: فريبا وليزاده

+ سودهای بانکی مردم را خانه نشین کرد. ثروت های دروغین در اقتصاد پول مبنا دکتروحید شقاقی شهری

+ اقتصاد دیجیتالی  علیرضا ابراهیمی

+ رقابت جهاني در قرن 21 مصطفی مؤمنی

+ ساختارهای جدید سازمانی 

+ داﻧﺶ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﻴﺮي در ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﻣﻨﺎﺑﻊ اﻧﺴﺎﻧﻲ Decision  آرش ﻣﻮﻣﻨﻲ

+ مدیر قرن بیست و یکم  ترجمه و اقتباس: تورج مجیبی و محسن محمدیان ساروی

+ چالش‌های سودآوری و رشد در سازمان‌های قائم به ذات فرنود حسنی

+ سازمان تندآموز  

+ روند آینده رقابت و تقسیم بازار در نظام بانکی ایران  فرنود حسني

+ سازمانهای یادگیرنده  

+ فرهنگ سازمانی سید محمدعلی رجبی

+ سیاست‌گذاری مناسب در خصوص رسیدن به اقتصاد دانش­محور هومن ابوترابی

+ جایگاه ایران در اقتصاد دانش‌محور هومن ابوترابی

+ نبرد با ادم اسمیت (و کارل مارکس) Daniel Jafari

+ بی عدالتی درمیان ثروتمندان زیاد شده / از ثروتمندان مالیات بیشتری بگیرید حتی اگر فقیر شوند 

+ کتاب “سرمایه در قرن ۲۱″ ”توماس پیکتی”  مدرسه اقتصاد

+ مدیریت و سازمان در قرن بیست و یکم  ’امیر یوسفی

+ مدیریت بحران، بحران مدیریت  امیررضا پوررضایی

+ هند و پاکستان در بازار لوازم‌التحریر ایران  

+ نگرشی جدید نسبت به روش های توسعه مدیریت  Gaurav Moda, Anshu Nahar, Jai Sinha

+ بهره گیری از ارتباطات داخلی برای پشبرد استراتژی بقای سازمان عادل میرشاهی

+ چين کپی‌کار را فراموش کنيد!  سيد کامران باقری

+ کارآفرینی و خلق ثروت بدون سرمایه مالی  

+ قابلیت‌های تصمیم‌‌گیری پايدار را به سازمان خود بیاورید  

+ مثبت اندیشی عاملی برای افزایش بهره‌وری در محیط کار  مترجم: نفیسه هاشم خانی

+ چرا مدیران منابع انسانی شانس کمتری برای مدیر عامل شدن دارند؟  مترجم: مریم رضایی

+ بشنويد که افراد دقيقا چه مي‌گويند؟! سيد محمد اعظمی نژاد

+ درگیری شدید سیاسی بین سنت گرایان و تجددگرایان حوزه اقتصاد ایران 

+ چالشهای یک مدیر درایران کنونی صلاح الدین همایون

+ مهارت‌های مدیریتی Eric McNulty

+ آيا زنان در روند استخدام ناديده گرفته مي‌شوند؟ مترجم: ملالی حبیبی

+ همکاری؛ کلید اصلی مدیریت مترجم: مهرداد واشقانی فراهانی

+ مدیریت استراتژیک دانش نوآوری و عملکرد مترجم:مريم بيدمشكي‌پور

+ چالش‌هايي كه شركت‌هاي جهاني با آن رو‌به‌رو هستند مترجم: ملالی حبیبی

+ چگونه یک راهبر مجازی باشیم؟ مترجم: عادله جاهدی

+ راهنمایی‌های ریچارد برانسون به کارآفرینان  ریچارد برانسون



info@ayandehnegar.org
©Ayandehnegar 1995