Iranian Futurist 
Iranian Futurist
Ayandeh-Negar
Welcome To Future

Tomorow is built today
در باره ما
تماس با ما
خبرهای علمی
احزاب مدرن
هنر و ادبیات
ستون آزاد
محیط زیست
حقوق بشر
اخبار روز
صفحه‌ی نخست
آرشیو
اندیشمندان آینده‌نگر
تاریخ از دیدگاه نو
انسان گلوبال
دموکراسی دیجیتال
دانش نو
اقتصاد فراصنعتی
آینده‌نگری و سیاست
تکنولوژی
از سایت‌های دیگر


دو گروه از جوانان در برابر « قانون کار »

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
Twitter Google Yahoo Delicious بالاترین دنباله

[26 Jan 2017]   [ ونسا پینتو برگردان سعید جوادزاده امینی]



دانشجویان «افرادی هستند که تحت حمایت نسبی قراردارند، حقوق بگیرانی با قراردادهای ثابت که درحال مبارزه با حقوق بگیران مستأصل با قراردادهای موقتی و یا افراد درجست وجوی کار هستند (.......). کسانی هستند که از ورود افراد با مهارت کمتر به بازار کار جلوگیری می کنند (.......). آنها جوانانی با امتیازات ویژه هستند که با رفورم بازار کار که به نفع بیکاران است مخالفت می کنند».این سخنان را لوران بیگورین«Laurent Bigorgne » مدیر مؤسسه ی مونتین« Montaigne»،

یک اطاق فکر لیبرال با نفوذ در تاریخ ۱۲ مارس ۲۰۱۶ در رادیو اروپای یک «Europe 1» اظهار داشت. از نظر این معاون سابق مدرسه ی علوم سیاسی، دانشجویان مانع استخدام جوانان فاقد تخصصی می شوند که رفورم قانون کارشانس آنها را در کسب اشتغال افزایش می دهد.

قطعاً دانشجویان در مجموع از طبقات اجتماعی مرفه تری نسبت به بقیه جوانان هستند: در سال ۲۰۱۰ از بین دانش آموزانی که تحصیلات دبیرستانی را شروع کرد ه بودند، ۸۳ درصد فرزندان کارمندان عالی رتبه و فقط ۲۹ درصد فرزندان کارگران غیر متخصص به تحصیلات دانشگاهی روی آوردند. ۴۱ در صد گروه اول و ۴ درصد گروه دوم موفق به کسب مدارک کارشناسی ارشد شدند. (۱) چیزی که بطور محسوسی پیدا کردن کار را تسهیل می کند: در سال ۲۰۱۴ در بین جوانانی که از یک تا چهار سال قبل سیستم آموزشی را ترک کرده اند، ۲ نفر از ۱۰ نفری که دارای دیپلم های عالی بودند بیکارند و یا بیکار شده اند، در حالی که برای جوانان بدون مدارک تحصیلی و یا کسانی که گواهی نامه پایان دوره ی راهنمائی یا سیکل اوٌل را دارند این تعداد به ۷ نفر از ۱۰ نفر میرسد. (۲)

و اما همه ی دانشجویان از امتیازات ویژه برخوردار نیستند. در حالی که مدارس عالی مهندسی و تجارت، یا رشته های دانشگاهی پزشکی امکان کسب شغل های ثابت با کیفیت عالی و حقوق مناسب را ممکن می سازند، رشته های دانشگاهی کوتاه مدت، کلاس های آمادگی برای اخذ گواهی تکنیسین عالی، (BTS) مدارس پیراپزشکی و خدمات اجتماعی، انستیتوهای دانشگاهی تکنولوژی،(IUT) اشتغال به کار در حد کارمند یا کارگر را در پی خواهد داشت.

فرزندان کارمندان عالی یا افراد با فعالیت های فکری درسطح بالا ـ یعنی ۳۰ درصد کل دانشجویان ـ بطور کاملاً محسوسی در صد بالایی از ثبت نام شدگان مدارس عالی (ENS) را تشکیل می دهند. آنها ۵۳ درصد مجموع دانشجویان این مراکز علمی را شامل می شوند. به همین ترتیب سهم آنها در کلاس های آمادگی برای ورود به مراکز علمی بزرگ ۵۰ درصد، در مدارس مهندسی ۴۷ درصد، در رشته های دانشگاهی مرتبط با پزشکی ۴۱ درصد، ودر مدارس تجارت ۳۷ درصد است. (۳) برعکس فرزندان کارگران (۱۱ درصد مجموع دانشجویان) ۳ تا ۶ درصد ثبت نام شدگان رشته هایی که امکانات اسستخدامی فراوانی را نوید می دهند، و ۱۵ تا ۲۰ در صد دانشجویان دوره های کوتاه مدت را شامل می شوند.

دیپلم هایی که شانس بدست آوردن پست های ثابت و با کیفیّت بهتر را افزایش می دهند آنهایی هستند که به همان نسبت کسب آنها با محدودیّت های اجتماعی همراه است.

از سوی دیگر، دانشجویانی که هم زمان با تحصیلات خود به کار مشغولند، از مشکلات رفاهی در امان نیستند. آنها نیروی کار کاملاً مناسب برای برخی فعالیّت های اقتصادی را تشکیل می دهند. (۴) مشاغل بسیاری که برحسب تقاضای بازار کار انعطاف پذیری از الزامات آن است، ( کارهای فصلی، سازمان دهی در موقعیّت های ویژه و امثال این ) یا کارهایی که متابعت از درخواست های کارفرمایان را ضروری می سازد ( به عنوان مثال مراکز کاریابی واسطه ای ) توسط افراد دانشجو تأمین می شود. این حقوق بگیران نه تنها بخصوص در ساعات مشخصی مثل شبها و یا اواخر هفته آزادند و نه تنها با کمال میل پذیرای مشاغل نیمه وقت هستند بلکه نسبت به دیگران قراردادهای تحمیلی با زمان محدود و با حقوق کم را می پذیرند.

آقای ژروم س کاریاب شرکت مک دونالد می گوید: « هدف آنها درست کردن همبرگر تا ۱۰ سال دیگر نیست. این را می دانیم که آنها تمام زندگی شان را با ما نمی گذارند» و توضیح می دهد « کسی که در فست فود بخاطر احتیاج به پول و تأمین زندگی اش کار می کند ناخرسند است و در نتیجه بازده کمی دارد. غالباً در دراز مدت، چنین فردی بدلیل بی علاقه بودن به کارش با غیبت های مکرر و کشش کمتر به کار مقرون به صرفه نخواهد بود». به این دلیل استخدام دانشجویان که امکان جای گزینی بیشتری را فراهم می کند، اهمیّت دارد. تحت این شرایط قراردادهای با مدت معیّن ( CDI )، که بیشتر قراردادهای کاری برای «اکیپ ها» را شامل می شود، محضوریّت های کمتری نسبت به امتیازات آن برای شرکت ها بوجود می آورد. از این طریق آنها از پرداخت پاداش های پایان دوره ی کار، (معادل ۱۰ درصد کل حقوق دریافتی در طول مدت قرارداد ـ مترجم ـ ) و عوارض دیگر معاف می شوند.

درگیر شدن زیاد به کار، خطر عدم موفقیّت و یا رها کردن تحصیلات را بدنبال دارد. شرکت نکردن در کلاسهای درس، کاهش وقت صرف شده برای کارهای شخصی و آماده شدن برای امتحانات و کم توجهی به تحصیلات از عواقب احتمالی آن است. با وجود این حدود ۵۰ در صد دانشجویان ـ ۵۳ در صد دختران و ۴۶ در صد پسران ـ مجبورند در حین تحصیلاتشان کار کنند.(۵)
این وضعیّت تحت عنوان ارتباط بین دانشگاهها و مؤسسات وشرکت ها مثبت ارزیابی می شود.

آقای لوران بِرایل عضو اتحادیّه دموکراتیک کار فرانسه (CFDT ) در سال ۲۰۰۷ در گزارش خود به شورای اقتصادی و اجتماعی در رابطه با کار دانشجویان چنین ارزیابی می کند: « تجربه ی کاری، حتی اگر آماده کردن سیب زمینی سرخ شده باشد، برای دانشجویان یک امتیاز است (.....) دانشجویان با کارکردن ـ حتی در فست فود ها ـ که شغل مناسب و مورد اقبال آنهاست، می توانند تجربیّات ارزنده ای در رابطه با کار گروهی، رعایت کردن ساعات کار و شناخت محیط کار کسب کنند.» (۶)

همه ی دانشجویان مشاغل مشابهی ندارند. دربین فرزندان کارمندان عالی رتبه ، کارهای اتفاقی برای افراد، ( نگهداری بچه ها، تدریس خصوصی ) فعالیت های در رابطه با تحصیلاتشان (انترنی در بیمارستانها ) و کارهای تخصصی بیشتر رایج است. این کار جانبی بصورت کاملاً خود خواسته و موسمی به نحوی که وضعیت زمان حال، آینده را به مخاطره نیاندازد صورت می گیرد. به عنوان مثال آقای « کلمان م »، دانشجوی یک مدرسه عالی تجارت که هزینه ثبت نامش را والدینش تقبّل می کنند، به عنوان جانشین نگهبان در یک سازمان مسکن رفاه اجتماعی کار می کند، این فعالیت را برای تعطیلات تابستانی اش کاملاً مناسب می داند، ولی خود را به عنوان جانشین نگهبان برای تمام عمر تصور نمی کند.

اما برای بسیاری از دانشجویان مشاغل موقتی ( که برای تأمین مخارج ایّام تحصیل انتخاب کرده اند ) می تواند طولانی مدت شده و بتدریج جایگزین تحصیل شوند. در این صورت با « دائمی شدن » کار موقت و گرفتاری برای یافتن کاردائم روبرو خواهند شد. با پذیرفتن و «بدام کارهای کوچک افتادن»، برخی از آنها بیشتر خود را کارمند حقوق بگیر می دانند تا دانشجو و دانشگاه را رها می کنند. از آنجائی که شانس ارتقاء شغلی آنها در این گونه فعالیّت ها محدود است بتدریج به این امر پی می برند که سطح پائین دیپلم هایشان آنها را در دراز مدت به پذیرفتن مشاغل نا پایدار و غیر تخصصی وا می دارد.

این چنین وضعیّتی بخصوص در مشاغل مربوط به رستوران های سر پائی (فست فود ها) و مراکز خدمات تلفنی شایع است. خانم لیتیسیا. ت که از دو سال پیش در یک رستوران مک دونالد کار می کند می گوید « فکر نمی کردم اینجا بمانم، ولی مانگار شدم!». او از یک خانواده ی سطح پائین است، مادرش کارمند یک شرکت بیمه است و پدرش که فوت کرده است در زمان حیاتش کارهای مختلفی را انجام داده و دوران بیکاری را تجربه کرده بود. این زن جوان که بخاطر خستگی جسمی و روحی ناشی از دشواری کار، تحصیلاتش در رشته ی جامعه شناسی را ترک کرده است می گوید « از محل زندگی من تا دانشگاه یک ساعت راه بود، حوصله نداشتم، گاهی بیدار نمی شدم، بخاطر خستگی ناشی از کار در مک دونالد حال این که یک ساعت راه را برای شرکت در کلاس درس طی کنم نداشتم»

این دانشجویان غالباً از خانواده های کم بضاعت و برخی از آنها از خانواده های مهاجرین هستند ـ پدر خانم لیتیسیا ـ ت زاده ی ماداگاسکار بوده است ـ ، آنها معمولاً دیپلم های فنی و حرفه ای دارند و در طول تحصیلات عالی خود با مشکلات روبرو می شوند. بخاطر مواجه شدن با بی توجهی در مؤسسات دانشگاهی، کار کردن برایشان یک راه حل جانبی بشمار می رود. از این طریق نوعی تعامل و اظهار وجود اجتماعی را که در محیط درس بطور نسبی وجود ندارد بدست می آورند و بتدریج از درس و تحصیل دست می کشند ویا آنرا جدٌی نمی گیرند.

به عنوان مثال خانم خدیجه ـ د که با ۲۵ ساعت کار در هفته، بازاریاب تلفنی است، از همکارانش که اکثراً دانشجو هستند به عنوان خانواده ی دوم خود یاد می کند و می گوید ارتباطش با آ نها بمراتب از محیط دانشگاهی «راحت تر » است. این دختر جوان فرانسوی با اصلیٌت سنگالی،بعد از دو قرارداد با مدٌت محدود ( CDD ) امید وار است قراردادی با زمان نامحدود داشته باشد و در عین حال از این که تحصیلاتش را بخاطر شغل بازاریاب تلفنی نا تمام گذاشته متأسف است وآنرا به عدم موفقیٌتش در امتحانات پایان سال اول در رشته ی کارگزاری اقتصادی ـ اجتماعی مرتبط می داند.

نابرابری ها و آسیب پذیری های فزاینده همچنین در ارتباط با دوره های کارآموزی است که غالباً اجباری هستند. در سال ۲۰۱۰، چهل و سه درصد دانشجویان حداقل یک دوره ی کارآموزی در سال قبل از آن داشته اند، چیزی نزدیک به دو برابر نسبت به ۴ سال پیش از آن. (۷) این در حالی است که دو سوٌم این کارآموزی ها بدون حقوق هستند. قطعاً قانون ۲۰۱۴ این وضعیٌت را بهبود بخشیده، ولی کار آموزی های کمتر از دو ماه می توانند همچنان بدون پرداخت حقوق باقی بمانند. از سوی دیگر عمومی شدن دوره های کارآموزی و قراردادهای موقتی کار می تواند به محدود کردن بازار کار ثابت و در نتیجه کم کردن شانس ورود به بازار کار پس از اتمام تحصیلات منجر شود، بخصوص با توجه به این امر که قراردادهای کار موقت هیجگونه تضمینی برای استخدام دائمی بعدی به همراه ندارند.

برای دانشجویانی که وضعیٌت اجتماعی نامساعدی دارند، پذیرفتن یک شغل غالباً بدنبال سرخوردگی و دلسرد شدن از تحصیلات صورت می گیرد و این اشتغال فاصله ی آنها را از محیط درس افزایش می دهد. نامساعد شدن یا حد اقل عدم بهبود واقعی شرایط تحصیل و کسب معلومات، نتیجه ای جز رها کردن آنها بحال خود ندارد در حالی که درست برخلاف این، آنها به پشتیبانی، همراهی آموزشی وهم دلی احتیاج دارند. در سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۴ تعداد دانشجویان در دانشگاه ها ۵/۶ در صد افزایش یافته در حالی که پست های اعلام شده ی مدرسین و محققین یک سوم کاهش نشان می دهد. (۸)

کم شدن تعهدٌات مالی دولت و سهم بندی نا برابر مؤسسات دانشگاهی که از سالها قبل تحت عنوان « خودکفائی » دانشگاهها اعمال می شود و رقابت در «برترگزینی»، خطر محدود کردن بیشتر بخشی از جوانان به اخذ دیپلم های دانشگاهی را به همراه دارد.

بر خلاف وظیفه ی سرویس عمومی که به عهده دانشگاهها گذاشته شده، اغلب آنها روش های انتخاب گوناگونی مثل پذیرش از روی پرونده ی تحصیلی، برقراری سیستم محدود کردن « ظرفیٌت پذیرش» و یا قرعه کشی را برگزیده اند. بعضی از آنها سعی می کنند راهکاری برای مقابله با مشکل کمبود پرسنل یا مکان و امثال این پیدا کنند، برخی دیگر بدنبال آن هستند که موقعیٌت خود را در میدان رقابت «بازار» آموزش عالی حفظ کنند.


از سوی دیگرپیشنهاد هائی مبنی بر تأمین بودجه ی تعیین شده آموزش عالی از سوی دانشجویان بجای دولت، هر از چندگاه از سوی رفورمیست ها تبلیغ می شود: افزایش هزینه ی ثبت نام، ترویج وام های دانشجوئی، تشویق کردن به اشتغال در حین تحصیل، از طریق تعدیل و تنظیم ساعات یا دوره های کلاس های درس و امثال این. در مجموع تحولات جاری و راهکارهای پیشنهادی راه را برای عمومی کردن امکان دستیابی به دیپلم های عالی که در عین حال پشتوانه ای برای پیشگیری از بیکارماندن و درگیر شدن با بد زیستی بشمار می رود، هموار نمی کند.

با توجه به فقدان بهبود واقعی سطح آموزش اساسی برای تمام جوانان، طرح قانون معروف به «کار» با هدف همگون کردن آینده ی جوانان دیپلمه و دیگر جوانان، کارکنان ثابت (رسمی) و ناپایدار (قراردادی) را تحت پوشش نوعی قرارداد با زمان محدود (CDI) و تغییر پذیر قرارمی دهد.

با وجود این اغلب اقتصاددانان، تحلیلی که بر مبنای آن کاهش پشتیبانی از حقوق بگیران باعث افزایش اشتغال می شود را مورد تردید قرار می دهند. بر عکس این احتمال بسیار بیشتر است که چنین اقداماتی به تشدید دشواری های کار و احساس عدم امنیٌت، که در حال حاضر در بین کارمندان (رسمی) و همچنین حقوق بگیران قراردادی رواج دارد، منجر شود.(۹)
کار و اشتغال ارزشهائی بالا تر از این می طلبند.




۱ـ وزارت آموزش ملی، آموزش عالی و تحقیقات« دایره ی ارزیابی، برآورد و بازده» ـ داده ها و آمارهای آموزش، کارآموزی و تحقیق (RERS) پاریس ۲۰۱۴

۲ـ همان جا « آموزش ملی در ارقام» ۲۰۱۵

۳ـ همان جا (RERS) ۲۰۱۵

۴ـ این مقاله بر اساس تحلیل ها و گفت وگو هائی درزمینه ی گروه ها و طبقات اجتماعی ودر ارتباط با تز دکترای جامعه شناسی نوشته شده.

۵ ـ بر اساس تحقیق مرکز بررسی زندگی دانشجوئی (OVE) در سال ۲۰۱۰، چهارده در صد دانشجویان حد اقل بصورت نیمه وقت به کاری که در ارتباط با تحصیلاتشان در سال تحصیلی نیست اشتغال دارند.

۶ ـ «ارج گذاشتن به مشاغل دانشجوئی در دوران تحصیل» لو فیگارو پاریس ۲۶ نوامبر ۲۰۰۷

۷ ـ تحقیق (OVE) ۲۰۱۰

۸ ـ وزارت آموزش ملی، آموزش عالی و تحقیقات « گزارش آموزش عالی و تحقیقات، شماره ۰۸ـ۱۵، دسامبر ۲۰۱۵، « بیلان اقدامات استخدامی ۲۰۱۴، وضعیٌت آموزش عالی و تحقیقات در فرانسه ژوئن ۲۰۱۵

۹ ـ همانگونه که بسیاری از مطالعات منتشر شده بوسیله ی وزارت کار نشان می دهد بویژه :الیزابت آلگاوا « عدم امنیت شغلی و اعمال خشونت در محیط کار » DARES Analyses شماره ۹۲ پاریس دسامبر ۲۰۱۵، و الیزابت آلگاوا، اِما داوی، ژولین لوکه و لیدی وینک « شرایط کار: تشدید یافتن مجدد کار برای حقوق بگیران »، DARES Analyses ، شماره ۴۹ ژوئیه ۲۰۱۴

از وَ نِسا پی نتو*Vanessa Pinto

*مدرس جامعه شناسی در دانشگاه رنس. مؤلف « در مدرسه ی حقوق بگیری: دانشجویان و مشاغل کوچک »، نشریات دانشگاهی فرانسه پاریس ۲۰۱۴

لوموند دیپلماتیک، مارس 2016

مطلب‌های دیگر از همین نویسنده در سایت آینده‌نگری:


منبع: 164


بنیاد آینده‌نگری ایران



چهارشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۶ - ۱۸ اکتبر ۲۰۱۷

انسان گلوبال

+ «گردشگری»صنعتی میلیارد دلاری و استوار بر پایه ی آینده نگری پیشینیانِ فرهیخته ی ما رضا بردستانی

+ سیستم های پیچیده و تفکر سیستمی (3) – بخش پایانی دکتر همایون مهمنش

+ زندگی ما و زندگی آنها  علی دادپی

+ سیستم های پیچیده و تفکر سیستمی (2) دکتر همایون مهمنش

+ سیستم های پیچیده و تفکر سیستمی (1) دکتر همایون مهمنش

+ پیش‌بینی آینده غیرممکن شده است فرانسیس فوکویاما

+ آیندگان ما را به‌سبب کدام خطای اخلاقی ملامت خواهند کرد؟ 

+ مقدمه‌ای برای همه آینده نگری‌ها/ ضروری‌ترین علمی که در کشور ما به آن بی‌اعتنایی می‌شود رضا داوری اردکانی

+ قدرت آینده مهدی صنعت‌جو

+ از عصر اطلاعات تا عصر مولكول. مترجم : فيروزه امين

+ تفاوت‌های حیرت‌انگیز فرزندان 

+ عجیب‌ترین قوانین ترافیکی دنیا> از جریمه خودروهای کثیف تا منع راندن خودروی مشکی در روزهای خاص 

+ فناوری‌های مورد استفاده در جنگ‌های آینده چه خواهند بود؟ 

+ موج فراصنعتی چه کسانی را خواهد برد هرمز پوررستمی

+ مدیریت استراتژیک پورتفولیو پروژه ها در هلدینگها و سازمانهای بزرگ  

+ ضرورت آینده پژوهی و نگاه به آینده به عنوان نقش برجسته روابط عمومی نوین 

+ تکنولوژی علیه تبعیض اندرو فینبرگ

+ آیا فکرعبور جایگزین رمز عبور می شود​​​​​​​ سید محمد باقر نوربخش

+ جامعه اطلاعاتی, دگرگونی تکنولوژی های نوین ارتباطی و اطلاعاتی و تحول در روابط انسانی۲ 

+ جامعه اطلاعاتی, دگرگونی تکنولوژی های نوین ارتباطی و اطلاعاتی و تحول در روابط انسانی 

+ نمایش زندگی اجتماعی در جامعه اطلاعاتی  مانا سرایی

+ سخنرانی بیل گیتس درباره بیماری‌های فراگیر، بهداشت جهانی و حملات بیولوژیکی حمیدرضا تائبی

+ آینده نگری استر اتژی فناوری اطلاعات دکتر امین گلستانی

+ روندهای علم و فناوری در سال 2017 حمدرضا میرزایی

+ دو گروه از جوانان در برابر « قانون کار » ونسا پینتو برگردان سعید جوادزاده امینی

+ اندیشیدن به آینده نظریه اجتماعی: آری به جامعه‌شناسی محمدرضا مهدیزاده

+ نقش جامعه اطلاعاتی در تحولات فرهنگی 

+ تحلیل اقتصادی آزادی دکتر محسن رنانی

+ آیا در کارها حضور بشر لازم است؟ 

+ آینده‎پذیری: چالش اساسی آینده‎پژوهی در جهان در حال توسعه. 

+ اثرات اقتصادی جامعه اطلاعاتی در جهان 

+ چگونه انسان‌ها از صد درصد توانایی مغز خود استفاده می‌کنند حمیدرضا تائبی

+ آیا اینترنت اشیا ما را به ابر انسان تبدیل خواهد کرد؟ حمیدرضا تائبی

+ آیا سیاست می تواند از قرن 21 جان سالم به در ببرد؟. کنت میناگ

+ آینده، اکنون است ـ بخش اول آرش بصیرت

+ آینده، اکنون است ـ بخش دوم آرش بصیرت

+ سیاست‌گذاران همه کشورها خواهد بود. 

+ جهانی شدن و آموزش و پرورش 

+ دهکده ی جهانی علی خسروجردی

+ تاثیر فناوری اطلاعات بر سازمان، جامعه و فرد. 

+ آینده نگري استراتژیک مائده صداقت

+ پرسه زنی در خیابان های مجازی. داوود پنهانی

+ جهان را در 15 سال آینده چگونه می‌بینیم؟  علی نصری

+ خانواده‌های فراملی  لورتا بالداسار ، مجلیا کیلکی، لورا مرلا و رائلن وایلدینگ

+ چالش‌های دموکراسی در عصر جهانی شدن حیدرعلی مسعودی و سمانه خان‌بیگی

+ ﭼﺸﻢ اﻧﺪاز و آﻳﻨﺪه ﺟﺎﻣﻌﻪ اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ در اﻳﺮان 

+ آینده‌ی حکومت‌داری در عصر اطلاعات جان پری بارلو

+ کار آفرینی در عصر اطلاعات وارتباطات 

+ مبحث زمان و مکان در اندیشه ی گیدنز محمد حسن شربتیان

+ استفاده از انواع تکنیک‌های توسعه خلاقیت گروهی 

+ انسان فردا : در جست وجوي ناكجاآباد وحيد شامخي

+ شخصیت فرد، سرنوشت او را رقم می‌زند محمود سریع القلم

+ دولت و نسخه جهانی شدن فرنود حسني

+ جهانی شدن و آموزش و پرورش:.حرکت به سوی شبکه های نوین ارتباطی سعید مذبوحی - مصطفی زارعی

+ فضاي سایبر به معناي فضاي گسترده ارتباطی 

+ پویایی فرهنگی جهانی شدن، اسطوره‌های فرهنگی جهانی شدن رامین مسعودی

+ جهاني شدن و مديريت راهبردي منابع انساني. 

+ مطالعات و روشهاي آینده شناسی مهرداد تقوي گیلانی ؛ دکتر محمد باقر غفرانی

+ آینده روزنامه نگاری علمی در عصر دیجیتال شارون دان وودی 2 مترجم: بهاره صفوی

+ نقش نظريه شهر خلاق1 در پويش اقتصاد فرهنگي و زندگی شهری حجت الله حاجی حسینی 2 حسن اشتری 3 حافظ مهدنژاد

+ تاثیر جامعه اطلاعاتی بر انسجام اجتماعی. 

+ فراهوش و جهان غيرقابل پيش‌بيني مرادزاده

+ انقلاب در نقشهای اجتماعی الوین تاقلر

+ مزیت‌های جهانی شدن رسانه‌ها 

+ نظريه دگرگوني جهاني (بررسي نظريه ديويد هلد، آنتوني مك گرو و ديگران): 

+ موافقان و مخالفان جهانی شدن 

+ جهانی شدن و نگرانی‌های ناشی از فقر و نابرابری مبحثی است که بیش از هر موضوع دیگری مورد توجه محافل قرار گرفته است. مترجم: مریم صدیق زنده

+ جهانی شدن فرهنگ 

+ عصر مدیران- 

+ رقابت جهانی در قرن ۲۱ مصطفی مؤمنی

+ آینده نگاری علم و فناوری (تجربه کشور چک) سیدعلی اکبر عظیمی

+ جهان در سال ۲۰۵۰ میلادی 

+ اندیشه‌های ما صرف گذشته و حال شده و به آینده توجهی نکرده‌ایم 

+ یکپارچگی جهانی یک واقعیت است! 

+ علوم انسانی چه نقشی در آینده خواهد داشت؟ 

+ آرامگاه سیاسی تافلر

+ اندیشه‌های پیتر سنگه 

+ این فضای جدید تعادل انسانی را برهم زده است. 

+ گلوبالیسم یا جهانی شدن.  فیاض نجیمی بهرمان

+ جهان در سال 2050 چه شکلی خواهد بود 

+ بنيان هاي آينده پژوهي مدرن چيستي و چرايي مطالعات آينده 

+ شهرهایی برای فردا دکتر حسین محمدپور زرندی

+ سه نسل شبکه اجتماعی، حضور همزمان در کشورهای غیرپیشرفته: مورد ایران دکتر مهدی محسنیان راد

+ فضائل اخلاقی و مدیر قرن بیست و یکم 

+ تحقق هدف آینده پژوهی با استفاده از تفکر سیستمی آریو

+ مسئله رهبری سیاسی پل کندی

+ جامعه اطلاعاتی و توسعه. دکتر سید وحید عقیلی /علی یعقوبی

+ فروپاشی اتحادیه ها و دولت هاي ملی دکتر بهرام نوازنی

+ جایگاه ایران در جامعه اطلاعاتی جهانی 

+ رابطه میان پیشرفت فناوری اطلاعات و تکمیل جهانی شدن ذبیح الله تجری غریب آبادی

+ روستائیان چین، در دوراهی بین برداشت محصول و اینترنت مارتن بولار برگردان شهباز نخعی

+ نیاز اقتصاد ایران به جهانی‌شدن در گفتاری از محمود سریع‌القلم : حسرت توسعه  دکتر محمود سریع‌القلم

+ تصور جهان در ۱۵۰ سال آینده 

+ اهداف و راهکارهاي آینده نگاري در امر آموزش حمید سلیمانی مهر ، محمد هوشیار افین

+ به سوی جامعه اطلاعاتی- یزدان محمدبیگی

+ . 

+ جهاني شدن و مديريت راهبردي منابع انساني 

+ تحلیل رابطه سبک زندگی با هویت فرهنگی جوانان شهر تبریز صمد عدل یپور

+ راسل اکاف و برنامه ریزی آینده ساز راسل اکاف

+ آیا زندگی جاودان به حقیقت بدل می شود؟! تحریریه‌ی بیگ بنگ



info@ayandehnegar.org
©Ayandehnegar 1995