Iranian Futurist 
Iranian Futurist
Ayandeh-Negar
Welcome To Future

Tomorow is built today
در باره ما
تماس با ما
خبرهای علمی
احزاب مدرن
هنر و ادبیات
ستون آزاد
محیط زیست
حقوق بشر
اخبار روز
صفحه‌ی نخست
آرشیو
اندیشمندان آینده‌نگر
تاریخ از دیدگاه نو
انسان گلوبال
دموکراسی دیجیتال
دانش نو
اقتصاد فراصنعتی
آینده‌نگری و سیاست
تکنولوژی
از سایت‌های دیگر


آینده، اکنون است ـ بخش اول

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
Twitter Google Yahoo Delicious بالاترین دنباله

[23 Nov 2016]   [ آرش بصیرت]

ـ آموزش معماری از 1970 تا 1990
شنبه, 15 آبان 1395


اینده، اکنون است ـ بخش اول ـ اموزش معماری از 1970 تا (1)1990 استن آلن (2) برگردان آرش بصیرت (3)

فکر کردن به اینده، همیشه برای من جذاب بوده است، با این حال باید پذیرفت صورت های پیشروی هر نوع نظمی، همیشه بذری از ابتذال را به نطفه نشسته اند.
ویلیام گیبسون (4)

در میان مدعوین اولین همایش معماری نیویرک که در سال 1991 به همت پیتر آیزنمن و سینتیا دیویدسن برگزار شد، نام ویلیام گیبسون؛ نویسنده رمان کلاسیک سبک سایبرپانک به نام نیورمنسر نیز به چشم می خورد. کتابی که در سال 1984 منتشر شد و تصویری از اضطراب جهانی دیستوپیایی به نمایش می گذارد که سایه تکنولوژی بر تمام جوانب زندگی روزمره اش رسوب کرده است. در رمان های اولیه گیبسون، تحرک فیزیکی بی سابقه و سیالیت هویت فردی به واسطه تکنولوژی های دیجیتالی امکان پذیر می شوند، ترفندی که بر قرار ان هم سوبژکتیویته فردی و هم فضای کالبدی شهر به یک میزان از نو شکل می گیرند، درست همچون فیلم بلید رانر که محصول سال 1982 است، نیورمنسر نیز به اولین سنجه برای گمانه زنی های خیال ورزانه بر پی آیندهای فرهنگ دیجیتال و تاثیر ان بر معماری و شهر بدل گردید و شاید همین دلیل بود که آیزنمن و دیویدسن بر ان شدند، تا در اغاز دهه 90، از یک نویسنده ی ساکن لس انجلس برای حضور و ارائه درس گفتار، میان گروهی از معماران، منتقدان ادبی، تئوریسین های معماری، فیلسوفان و نظریه پردازان معماری دعوت کنند.
اخیرا، حساسيت سنجهاى دقيق و غالبا فرهنگی گیبسون تغییر دیگری نیز به خود دیده اند، در هر سه رمانی که او از ابتدای قرن 21ام تا کنون به چاپ رسانده، نویسنده همان بن مایه های مشابه را پی گیری کرده است، اما این بار در قالب رمان هایی که سیر حوادثشان نه در زمان اینده که در زمان حال رخ می دهند. (5) مُد، بازارهای زیرزمینی، جاسوسی صنعتی، فرهنگ هکرها و تبعات تاریک سرمایه داری جهانی سوژه های اخیر او می باشند. محل وقوع روایت ها نیز متداوما تغییر می کنند؛ از جهانْ شهرهایی همچون لندن، نیویرک و ونکوور تا روسیه پسا فروپاشی یا سرمایه داری پویا و قدرتمند اسیای قرن بیست و یکم. اغراق نیست اگر تاکید کنیم که در حال حاضر ساکن نسخه ای از اینده ای هستیم که گیبسون ربع قرن پیش توصیف کرد. نه از سفر در زمان خبری است و نه ربات های زیستی اما شاهد انباشتی از تغییرات کوچکتر می باشیم؛ تغییراتی بی نهایت ظریف ولی فزاینده و فراگیر که به موازات حک شدن نقش تکنولوژی بر جنبه های پیش بینی نشده ای از زندگی مان چیره می شوند. همان گونه که گیبسون نشان می دهد، اینده ای که واقعا روی در واقعیت خواهد کشید، بی نهایت متنوع تر و غیر منتظره تر از اینده ایست که در تخیل به دنبالش هستیم.
تغییرات سریع اجتماعی و تکنولوژیکی دو دهه اخیر، چالش های پیچیده ای برای اموزش و کنش معماری به همراه داشته اند. دهه 1990 مشخصا، تا اندازه ای، به واسطه طرد تاریخ و بروز تغییرات تکنولوژیْ مبنا و عظیم متمایز گردیده است و البته این ادعاها نیازمند راستْ آزمایی و ارزیابی در یک بستر تاریخی، اجتماعی و سیاسی مشخص می باشند. ورود کامپیوتر در واقع استودیوهای طراحی را به مکانی عمیقا متفاوت از انچه پیش از دهه 1990 بودند تبدیل نمود، نسل جدیدی از مدرسان و کارورزان ظاهر شدند که در زمینه استفاده خلاقانه از این تکنولوژی های پیشرفته اموزش دیده بودند و البته به موازات تحت تاثیر مباحث تئوریک دهه 1980 و 1990 نیز قرار داشتند. سرعت تبادل اطلاعات، که به وسیله تکنولوژی های دیجیتال تسریع می گردید، زمینه ای که پیش از این بین المللی international شده بود را جهانی global ساخت. مدارس معماری و کلیت این حرفه از طرق کاملا پیچیده ای نسبت به رویدادهای یازدهم سپتامبر سال 2001 واکنش نشان دادند، طرح مجدد مباحثی همچون خاطره، مکان، سیاست ها و نقش طراحی را می توان در همین راستا ارزیابی نمود. پرسش های برامده از شهری شدن در مقیاس جهانی، عدم ثبات اقتصادی و افزایش اگاهی نسبت به بحران های زیست محیطی، موجبات تفکر مجدد بر روش شناسی های طراحی و پتانسیل کارِ میانْ رشته ای را فراهم اوردند. تاریخ نگاران معماری پروژه های یوتوپیایی و خیالی دهه 1960 و 70 را مورد راست ازمایی مجدد قرار دادند، در حوزه معماری و طراحی صنعتی نیز یک فرهنگ فراگیر و مبتنی بر کنش hands-on and activist culture ایجاد شد که، غالبا، ترکیبی پراگماتیک از تکنولوژی ساده و شبکه های توزیع در مقیاس جهانی را به کار گرفتند تا تغییر را در جهان در حال توسعه جاری سازند. محیط زیست گرایی دهه 60 نیز بار دیگر احیا شد، اما این بار از گذر تمرکز بر منظر [با تمام لایه های شکل دهنده اش]، محیط شناسی و فرایند های اجرای ساختمان.
در یک نگاه کلی، این مقاله، با پذیرش این واقعیت که معماری همچنان به تطبیق پذیری و تغییرش ادامه خواهد داد، برای توضیح و تبیین گذشته ای که هنوز به تاریخ نپیوسته و در چنبره عینیت تاریخیhistorical objectivity اش گرفتار نیامده، بر سه حوزه متمرکز می شود: [1-] تاثیر تکنولوژی های دیجیتال [2-] مباحث تئوری/ عملی و [3-] ظهور ره یافت های نوین میانْ رشته ای در شهرسازی و محیط زیست. به عنوان کسی که که هم ناظر و هم فاعل این تغییرات بوده ام، سعی می کنم داشته های خود در این زمینه ها را منتقل نمایم، اما بی شک، تغییر و تحولات عمده ای بیرون از روایت من باقی می ماند.(6) در زمانه ای که همه چیز تحت شمول تغییری ممتد حادث می شود، هدف من شناخت تغییرات مهم و فهم سخن ورزی ممتدِ متبادر بر "امر نو" است.
1990، یک عکس فوری
در هر پروژه مطالعاتی ای تعریف چارچوب زمانی، تا اندازه ای، دلبخواهی است، اما 1990 به سالی بی نهایت مهم، یا حداقل شاخص منطقی ای برای [ارزیابی و شناخت] مجموعه ای از تغییرات بدل شده است که در بازه زمانی سال های انتهایی دهه 80 تا سال های اولیه دهه بعد به وقوع پیوستند.(7) اگر چه دهه 1990 مقطع کامیابی های نسبی است، اما سال های اغازین ان در جوی از عدم قطعیت و گذار اغاز شد. در این سال ها تاثیر عمیق فروپاشی بازارهای مالی در سال 1987 همچنان پابرجاست، در میانه دوران ریاست جمهوری جورج بوش اول شاهد حمله نیروهای امریکایی به عراق هستیم، در بریتانیا مارگارت تاچر استعفا کرد و جای خود را به جان میجر داد و در المان فرایند اتحاد مجدد دو المان که با فروپاشی دیوار برلین اغاز شده بود محقق گردید. در افریقای جنوبی، نلسون ماندلا پس از 27 سال از زندان ازاد شد. توماس پینکن اولین رمان خود پس از رنگین کمان جاذبه (1973) را به چاپ رساند، رمانی با عنوان واین لند (1990)، مرکز هنرهای معاصر سیسیناتی به اتهام پا گذاشتن به عرصه وقاحت در نمایشگاه اثار عکاسی رابرت مپلتون مورد تعقیب قضایی قرار گرفت. قانون هوای پاک (8) و قانون حمایت از معلولان امریکا(9) در سال 1990 به تصویب رسید که هر دوشان تاثیری عمیق بر معماری، شهرها و محیط زیست به جا گذاشتند.
سال 1990 همچنین به سبب توسعه و تحقق تکنولوژی دیجیتال نیز بی نهایت مهم است. زیرساخت معماری وب جهانی که در سال 1989، ارائه شده بود، در سال های 1990-91 مورد ازمایش قرار گرفت و در سال 1992 در میان عموم منتشر گردید. اولین تلفن دیجیتال سلولی در سال 1990 ساخته شد و ارائه خدمات سیستم 2 جی در همان سال امکان بسط ابزارک های کاربرْ پسند را فراهم اورد که امروزه استفاده از ان ها بی نهایت فراگیرند. البته استفاده از اینترنت واقعی و تلفن سلولی در این سال ها بی نهایت محدود بود و تقریبا کسری از یک درصد مردم به این تکنولوژی دسترسی داشتند و تاثیرات فرهنگی و اجتماعی "دیجیتالی شدن" همچنان در حال شکل گیری بود.(10) در سال 1990، ماشین فکس و واکمن سونی و ماشین پیغام گیر تلفنی آیکن های تکنولوژی پیشرفته بودند، کداک هنوز پروژکتورهایش را می ساخت و استفاده از اسلایدهای 35 میلیمتری در ارائه درس گفتارهای معماری همچنان رایج بود. مَکِ کلاسیک به عنوان اولین کامپیوتر رومیزی کاربرْ پسند و قابل استفاده و ارزان قیمت در اکتبر 1990 به بازار عرضه شد، هارد درایو 40 مگا بایتی اش در قیاس با تلفن های هوشمندی دارای ظرفیت حافظه ای 80 برابر ان کامپیوتر، کوچک به نظر می رسید، جز این ها کارکردهای بی شمار این تلفن هوشمند برای انسانی که در سال 1990 زندگی می کرد غیر قابل تصور می نمود و هنوز هفت سال مانده بود تا گوگل ـ موتور جست و جویی که امکان چیدن تمام این واقعیت ها کنار هم، ان هم بدون برخاستن از پشت میز را برای من فراهم اورد و عملا معنای "تحقیق" برای دانشجویان را نیز تغییر داد ـ متولد شود.
قلمروی عمل معمارانه در این برهه بین دفاتر شرکت های بزرگ معماری، که همچنان وابسته به کارهای تجاری بودند و تعداد کمتری از دفاتر معماری ای همچون ریچارد میر و شرکا، که طراحی برایشان بعدی متعالی نیز داشت و غالبا در بخش فرهنگی فعالیت می کردند، تقسیم شده بود.از دیگر سو با توجه به انکه امکان وارد شدن به ساخت ساز در حوزه های تجاری و سازمانی قبل از 50 سالگی خیلی کم بود، معماران و مدرسان جوان غالبا به دنبال موقعیت های دانشگاهی جمع جوری بودند، اگرچه برخی شان کارهای طراحی تجربی ای در حاشیه فعالیت دانشگاهی شان انجام می دادند، که از میان ان ها می توان به پیتر آیزنمن، استیون هال، دیلر/ اسکوفیدیو و مورفوسس اشاره کرد و البته بعضی از ان ها، همچون دانیل لیبسکیند و رم کولهاس/ اُ اِم اِی، توانستند در بعد جهانی نیز به موفقیت هایی دست یابند و البته تمامی این ها جریانی بودند علیه جوی که عملا تولید لاینقطع اثار چهرهای مهم معماری نسل بعد از جنگ را پی گیری می کردند، چهره هایی که فوت کرده بودند اما رویکردهاشان توسط معمارانی هم چون جیمز استرلینگ، جان هایدوک و الدو رُسی تعقیب می شد، علی رغم تمام این رویدادها شاهد این هستیم که الدو رسی، اگر چه تاثیراتش در دانشکده های معماری رو به افول می گذارد، در سال 1990 موفق به کسب جایزه پریتزکر می گردد و البته کالین رو فعالانه به تدریس و فعالیت نوشتاری ادامه می دهد و فیلیپ جانسن نیز همچنان چهره ای مطرح و قدرتمند باقی می ماند. (11)
طراحی شهری هنوز به مثابه حوزه عمل تا حدودی تخصصی شناخته می شد. موفقیت پروژه پارک شهر بَــتِــری [در منهتن جنوبی]، طراحی شده توسط کوپر/ اکستات، که تقریبا بر قوام شاکله های جدید شهرسازی طراحی شد، همچون مدلی برای ادغام محلات جدید با بافت وضع موجود شهر در نظر امد.
محور اصلی کنگره شهرسازیِ نو که در سال 1993 برگزار گردید، بر رویکردهای برنامه اصلاحات تدریجی حومه شهرها و اسلوب های نوین طراحی شهری ای متمرکز شد که توسط اندرو دانی و الیزابت پلاترـ زایبرک در دانشگاه میامی وضع گردیدند، یک دهه ی بعد ان ها، تا حدودی، شاهد تحقق قواعدی بودند که توسط توسعه دهندگان شهری و مقامات رسمی شهر در حوزه برنامه ریزی شهری اعمال می شد، قواعدی که به دنبال یافت مدل نوینی در مواجه با هرزه روی های حومه شهری و جمعیت زدایی از مراکز شهری بودند. این تحولات در شرایطی روی می داد که هنوز تکمیل بناهای عمومی شاخص برای معماران جاه طلبی که در طراحی بر وجوه زیبایی شناسانه تاکیدی خاص داشتند متصور نبود، البته این مانع در 1991 تا حدودی مرتفع گردید، فرنک گری کار طراحی گوگنهایم بیلبائو را اغاز نمود، بنایی که ساخت ان در 1997 به اتمام رسید و از ان پس تحت عنوان "بیلبائو اِفِکـْـت" ـ که پیش از این در ادبیات برنامه ریزان شهری و مقامات رسمی شهر جایی نداشت ـ وارد گفتمان رسمی تمام این رشته ها گردید؛ فرایندی که با لحاظ کردن بازاریابی و تجاری سازی، تاثیرات اقتصادی و توریستی متعاقب ساختمانی بی نهایت شاخص و خیالی که توسط یک معمار شناخته شده ی بین المللی طراحی شده باشد را مد نظر قرار داده و بر این اساس روند انتخاب معمار، طراحی و ساخت را اغاز می کند. البته باید خاطر نشان ساخت که موفقیت بیلبائو این امکان را برای فرنک گری فراهم اورد تا طرح معوق مانده کنسرت هال دیسنی در لس انجلس (1987) را در سال 2003 به پایان رساند.
کتابخانه عمومی سیاتل، طرحی از رم کولهاس، که در سال 2004 به اتمام رسید، بدون شک حاصل رسوب این اگاهی جدید [مابعد بیلبائویسم] در میان مقامات رسمی شهر بوده است. با این حال نباید فراموش کرد که رم کولهاس در 1990 همچون بسیاری از هم نسلانش صرفا ساخت بناهای نسبتا کوچکی را در کارنامه خود داشت و تلاش خود را بیشتر معطوف به حفظ سرمایه اکادمیک و فرهنگی اش نموده بود تا بسط وجوه حرفه ای در کارش. اولین ساختمان های مهم او ـ کانستهال در رتردام و گراند پالی در لیل ـ در سال های 1992 و 1994 تکمیل شدند، اما در یک تصویر کلی شاید بتوان او را بیش از هر چهره ی دیگری در این مقطع زمانی، معماری دانست که توانسته است به مدلی تثبیت شده برای کنش معمارانه ای مرکب از شرکت در مسابقات، برگزاری مجموعه ای از نمایشگاه ها، انتشار کتب و پژوهش های نظریِ شهری دست یابد.
پی ایندهای نظریه
مقالات ارائه شده در هر دو کنفرانس، که بعدها در قالب کتاب هایی به چاپ رسیدند، را می توان شمایی کلی از نظریه و گفتمان منعکس کننده وضعیت معماری امریکایی در سال 1990 دانست. در 1998، جان وایتمن و جفری کیپنس، کنفرانسی در موسسه معماری و شهرسازی شیکاگو ترتیب دادند، موسسه ای که به تازگی و با حمایت بنیاد اس اُ ام شکل گرفته بود، مقالات و درس گفتارهای ارائه شده در این کنفرانس در سال 1992 تحت عنوان کتاب "استراتژی هایی در تفکر معمارانه" به چاپ رسید. (13) وایتمن در مقام مدیر موسسه، ایده پس زمینه چاپ کتاب را این گونه توضیح می دهد:
هر مقاله که در این کتاب امده است واجد ظرفیت یا احتمالا بار معنایی است که هدفش ترسیم خط فکری بین مسائلی است که از بن معمارانه اند و مسائلی که خط سیر فکری شان فرهنگی تر و در نتیجه از مسائل با هسته اصلی معمارانه دورتر و به گونه ای بی ارتباط با معماری اند، مقالاتی که به مباحثی همچون جنسیت، ساختار تفکر فلسفی یا استراتژی متنی حاکم بر یک قطعه ادبی می پردازند.(14)
نه فقط موضوعات مورد بحث در این کتاب که حتی نویسندگان مقالات نیز هر کدام نمایه ای از محدودیت های تفکر معمارانه اند، قرارگیری نویسندگان نام اشنایی حوزه نظریه معماری همچون ک.مایکل هیز، جنیفر بلومر و مارک ویگلی، در کنار نویسنده ای همچون ان برگرن که متخصص ادبیات کلاسیک است و کاترین اینگراهام که پس زمینه فعالیت هایش ادبیات تطبیقی است نیز می تواند موید این گزاره باشد.
تمایل به همْ بندی نظریه معماری با دیگر رشته ها در انتهای دهه 1980 در مثالی دیگر نیز متبلور می گردد؛ کنفرانسی تحت عنوان "بتواره" که ان نیز در سال 1988 در دانشگاه پرینستون و با پی گیری افرادی همچون گـِـرِگ لین، اِد میشل و سارا وایتینگ ـ که در ان زمان دانشجو بودند ـ برگزار شد و مقالات ارائه شده در ان، به سال 1992 در قالب ژورنال معماری پرینستون به چاپ رسید. (15) میل اشکار به ارائه درکی معمارانه از تحلیل روانکاوانه فروید ـ یا، به نوبه خود، ارجاع به ایده بُـتوارگی کالایی کارل مارکس ـ در این همایش می تواند نشانگر ایده ال های فکری نظریه معماری در پایان دهه 1980 باشد. نقل مثال های دیگر نیز به راحتی امکان پذیر است. در مقالاتی که مجله اسمبلیج در 1990 به چاپ رساند، می توان نام نظریه پرداز ادبی و فیلسوفی همچون ژاک دریدا و دین شناسی همچون مارک تیلور را در کنار نام هایی چون جفری کیپنس، پیتر آیزنمن و دانیل لیبسکیند مشاهده کرد، در اولین همایش معماری نیویرک ـ که شرحی بر ان پیش از این آمد ـ نیز به جز ویلیام گیبسونِ رمان نویس، شاهد حضور فردریک جیمسون؛ منتقد ادبی، روبرتو مانگابریا آنگر؛ کنشگر سیاسی و حقوق دان و فیلسوفانی همچون ژاک دریدا، کوژین کاراتانی و جان راجمن هستیم.
انچه در این میان مهم است صرفا جذبه معماری به دیگر رشته ها نمی باشد، بلکه مسئله گستره تاثیر دیگر رشته ها و جهت گیری شان نسبت به دیگر منابع تولید فکر نیز می باشد، معماری تنها رشته ای نیست که برای یافت الگوهای نظری اش به نقد ادبی و مطالعات فرهنگی رجوع کرده است، دیگر رشته ها پیش از معماری به مطالعات فرهنگی تمسک جسته اند، این مسئله ان چنان سبقه ای دارد که ریچارد رورتی در سال 1979 یاداور می شود: "در انگلستان و امریکا فلسفه پیش از این نقش اصلی فرهنگی خود را به نقد ادبی واگذار کرده است."(16) اما معماری برای انکه بتواند جایگاه خودش را میان دیگر رشته های علوم انسانی بیابد بایستی تلاشش را بر فهم مجدد خود در قالب کنشی متنْ مبنا و گفتمانی متمرکز می ساخت.
طی دهه 1980 و اوایل دهه 90 فاصله بین نظریه و کنش زیاد شد، کنش انتقادی خود را با فیلم، رسانه های نو و هنر اینستالیشن عجین ساخت و معماری با رویکردی به نقد ادبی، مطالعات فرهنگی و فلسفه برای یافت مدل های نظری اش، ظرفیت های اجرایی و فنی اش را به حداقل رساند، این روند تا انجا پیش رفت که معماری خود را در قامت کنشی فرهنگی تعریف کرد و بیش از انکه بیان مناسب ایده ال هایش را در ساختمان ها بیابد، مجلات، اینستالیشن های محدود به گالری ها یا پروژه های نظری را محملی مناسب برای خود یافت. به طور مثال اگرچه بخش قابل توجهی از نمایشگاه معماری دیکانستراکتیویستی که به سال 1988 در موزه هنر مدرن برگزار شد، به پروژه های قابل ساختِ معمارانی تعلق داشت که در بازار معماری مشغول کار بودند و بخشی از ان نیز تذکره ای بود بر یوتوپیای کانستراکتیویسم روسی، با این حال پی ایند اصلی نمایشگاه به ارتقا تفسیر معماری ان هم مبتنی بر استعاره ی ناپایداری و مفاهیم برامده از نظریه معماری انجامید. تاثیر این روند بر مدارس معماری، عمق گیری دروس تئوری و نهایتا پذیرش وسیع این رَویه را به دنبال داشت که دانشِ زبانْ شناسی ساختاری و فلسفه پساساختارگرایانه برای اموزش معماری بی نهایت بنیادین است.(17) می توان ادعا کرد مدارس معماری، تا سال 1990، عمیقا مرزهای برامده از چالش مرتبط با معنا، گفتمان و تفسیر را درنوردیده و چالش های مرتبط با تکنیک های ساخت و فرایند اجرا را نیز به حرفه ای های دنیای ساخت محول کرده بودند.
با نگاهی به گذشته، متوجه می شویم تعدد بده بستان های میانْ رشته ای نظری ای که حول و حوش 1990 حادث می شوند را می توان تبلور نتایج پدیده ای دانست که در دهه 1970 اغاز شده بود. اگرچه انگونه که از شواهد بر می اید این ره یافت میان رشته ای برای نظریه پردازان و تاریخ نگاران بی نهایت مثمر ثمر بود، اما معماران را، به طور فزاینده ای، در بن بست قرارداد، به طوریکه، عملا، تنها راه را ارزیابی مجدد وضعیت دیدند. انچه بعدها پیش امد، در بن مایه اش دو گرایش انتقادی نسبت به مباحث نظری مطرح شده را پی گیری نمود، گرایش اولی پی گیر اگاهی ای بود ارام ارام نضج گیرنده نسبت به محدودیت های زبان و استعاره، انچه از اثار آیزنمن، لیبسکیند و دیگر معماران مکتب دیکانستراکتیویسم برمی اید این است که این معماران به هیچ وجه تمایلی به ساخت ساختمان هایی نداشتند که در واقع می خواستند صقوط کنند، ان ها فقط این مسئله را ان هم در وجه نظری اش پی گرفتند و البته نباید این مسئله را از نظر دور داشت که این تمایل به استعاره بی ثباتی، در همان زمان هم، نزد معماران جوان تر، به شدت بی اثر و حتی بی اهمیت می نمود.
نقد دیگر از بدگمانی نسبت به سیاست های دیکانستراکتیویستی مبتنی بر انفکاک بر می امد، در زمانی که به نظر می رسید شهر معاصر، فرهنگ پاپ و جامعه به خودی خود به دنبال تولید گسست هایی بودند شدید و خشن تر از همیشه، معماران نیز به ناچار، و با امید به این که این روحیه در قامت ابزاری انتقادی و موثر ظاهر شود، گسست هایی اغراق شده و خشن تر از همیشه را در کارشان اوردند. با این حال اگر بتوان روی کشیدن در تولید یک معماری از خودْ بیگانه در قامت اینه ای بر جامعه ای از خودْ بیگانه را به مثابه هدف افزایش اگاهی انتقادی در نظر اورد، بعید است بتوان امید داشت این سیاق از معماری، نهایتا، منجر به ایجاد تغییرات در شرایطی گردد که از ابتدا به سمت از خودْبیگانگی جهت گرفته بود. تا اوایل دهه 1990، حسی در میان معماران و مدرسان جوان تر نضج گرفت که بر خود تاریخ معماری به مثابه یک دیسپلین و بر عاملیتس در قامت مصالحی که می توان بدان برای کنش معمارانه در جهان اتکا کرد، تاکید می نمود، برای این نسل خودِ معماری و تاریخ معماری بود که مدلی کاراتر از استعاره های ادبی و ارجاعات فلسفی برای گذار فراهم می اورد.

1- مقاله فصلی است به همین نام از کتاب "مدارس معماری: سه قرن از معماران اموزش دیده در امریکای شمالی" که توسط جان اکمن و با همکاری ربه کا ویلیامسون ویرایش شده است و توسط انتشارات ام ای تی چاپ گردیده. برگردان این نوشتار بدون کمک های بی دریغ دکتر کامران رستگار، عضو هیات علمی دپارتمان ادبیات و زبان های روسی، المانی و اسیایی دانشگاه تافتز میسر نبود.
2 - موسس دفتر معماری استن آلن و رئیس اسبق مدرسه معماری دانشگاه پرینستون، از وی تا کنون سه کتاب 1- نقاط و خطوط: دیاگرام ها و پروژه هایی برای شهر(1999) 2- کاربست:معماری، تکتونیک و بازنمایی(2000) 3- ساختمان زمینْ شکل: گستره نوین معماری(2011) منتشر شده است.
3- سردبیر سایت تخصصی معماریْ شهرسازی اتووود
4 -William Gibson, “Text(v)oid,” Anyone (New York: Rizzoli International Publications, 1991), 162–63.
5- اشاره دارد به سه کتاب بازشناخت الگو (2003)، کشور خوف (2007) و تاریخ صفر (2010). لازم به یاداوری است بازشناخت الگو شاخه ای از مبحث یادگیری ماشینی است که بر تشخیص الگو، دریافت داده های خام و تصمیم گیری بر اساس دسته بندی داده ها متمرکز است.
6- برای مطالعه بیشتر می توانید مشاهده فرمایید:
A Scientific Autobiography, 1982–2004: Madrid, Harvard, OMA, the AA, Yokohama, the Globe
7- تونی جوت، تاریخ نگار، تصمیم به نگارش مهمترین کتابش "پس از جنگ" را در واکنش به مجموعه ای از رویدادهای بزرگ اروپا، در دسامبر 1989 اتخاذ می کند، او در این کتاب می نویسد:"یک زلزله سیاسی توپوگرافی متجسد و منجمد اروپای پس از جنگ حهانی دوم را ویران کرد."
8- اشاره دارد به اصلاحات الحاقي به قانون فدرال در مورد کيفيت هواي ملي که با عنوان قانون هواي پاک در 1970 تصويب شد تا اهميت مشکلات هواي شهرها را مشخص سازد. م
9- Americans with Disabilities Act: قانونی فدرال که در سال ۱۹۹۰ تصویب شد و بر اساس آن می‌بایست اماکن عمومی طوری ساخته شوند که اشخاص دارای معلولیت جسمی به آنها دسترسی داشته‌ باشند ، این قانون مشمولان خود را ملزم به جابه‌جایی یا اصلاح موانع فیزیکی موجود می‌کند به طوری که هیچ مانعی برای دسترسی معلولان جسمی به این اماکن وجود نداشته باشد.م
10- عبارت "دیجیتالی شدن" عنوان کتابی است به همین نام نوشته نیکولاس نگروپونته که در سال 1995 و توسط انتشارات الفرد. اِی کِـناپـْـف روانه بازار گردید ، نگاهی به امار و اطلاعات نیز نشان می دهد عمق نفوذ اینترنت در سال 1990 صرفا 0.05% جمعیت جهان را تحت شمول خود می اورده است و در ان زمان استفاده از تلفن همراه نیز 0.025% بوده است، حال انکه این امار در سال 2010 به ترتیب به 67% و 27% رسیده است.
11- جامعه معماری به غیر از انکه در این دوره شاهد فوت الدو رسی 1931-1997، جان هیدوک 1929-2000 و جیمز استرلینگ 1926-1999 بوده است، چهره های مهم دیگری هم چون ایگناسیو دی سولا مورالس 1943-2001، رابین ایوانس 1944-1993، ساموئل ماکبی 1944-2001 و انریک میرالس 1955-2000 را نیز از دست داد.
12 - SOM Foundation: بنیادی که در سال 1979 با مشارکت اسکیدمور، اونینگز و مریل با هدف بسط مرزهای اموزش و پژوهش معماری بنیان نهاده شد.م
13-John Whiteman, Jeffrey Kipnis, and Richard Burdett, eds., Strategies in Architectural Thinking (Cambridge: MIT Press, 1992).
14-Ibid., 7.
15-9. “Fetish,” The Princeton Architectural Journal 4, eds. Sarah Whiting, Edward Mitchell and Greg Lynn (New York: Princeton Architectural Press, 1992).
16- ببینید کتاب "فلسفه و اینه ی طبیعت" نوشته ریچارد رورتی را با برگردانی از مرتضی نوری؛ صفحه 544، پی نوشت شماره 6 فصل چهارم را که در سال 1389 توسط نشر مرکز در اختیار مخاطب فارسی زبان قرار گرفت.م
17- برای مشاهده تاثیر این لایه های فکری می توانید مشاهده کنید:
Kate Nesbitt, ed., Theorizing a New Agenda for Architecture: An Anthology of Architectural Theory 1965–1995 (New York: Princeton Architectural Press, 1996); and a two-volume series: Joan Ockman with Edward Eigen, ed., Architecture Culture 1943–1968: A Documentary Anthology (New York: Rizzoli, 1993), and K. Michael Hays, ed., Architecture Theory since 1968 (Cambridge: MIT Press, 1998).
این نیاز همچنان احساس می شود مجموعه هایی همچون "متفکران برای معماران" که توسط انتشارات راتلج منتشر می شود و با عناوینی همچون هایدگر برای معماران، دریدا برای معماران، بودریار برای معماران و ایریگاری برای معماران در اختیار مخاطب قرار می گیرد را می توان در همین راستا ارزیابی کرد.

مطلب‌های دیگر از همین نویسنده در سایت آینده‌نگری:


منبع: 120


بنیاد آینده‌نگری ایران



دوشنبه ۱ آبان ۱۳۹۶ - ۲۳ اکتبر ۲۰۱۷

انسان گلوبال

+ از خانه‌های زیر آب تا تور گردشگری به مریخ! 

+ پیش‌بینی جزئیات زندگی انسان در دو قرن آینده. 

+ مهارت های زندگی در قرن بیست و یکم  آسیه مک دار

+ «گردشگری»صنعتی میلیارد دلاری و استوار بر پایه ی آینده نگری پیشینیانِ فرهیخته ی ما رضا بردستانی

+ سیستم های پیچیده و تفکر سیستمی (3) – بخش پایانی دکتر همایون مهمنش

+ زندگی ما و زندگی آنها  علی دادپی

+ سیستم های پیچیده و تفکر سیستمی (2) دکتر همایون مهمنش

+ سیستم های پیچیده و تفکر سیستمی (1) دکتر همایون مهمنش

+ پیش‌بینی آینده غیرممکن شده است فرانسیس فوکویاما

+ آیندگان ما را به‌سبب کدام خطای اخلاقی ملامت خواهند کرد؟ 

+ مقدمه‌ای برای همه آینده نگری‌ها/ ضروری‌ترین علمی که در کشور ما به آن بی‌اعتنایی می‌شود رضا داوری اردکانی

+ قدرت آینده مهدی صنعت‌جو

+ از عصر اطلاعات تا عصر مولكول. مترجم : فيروزه امين

+ تفاوت‌های حیرت‌انگیز فرزندان 

+ عجیب‌ترین قوانین ترافیکی دنیا> از جریمه خودروهای کثیف تا منع راندن خودروی مشکی در روزهای خاص 

+ فناوری‌های مورد استفاده در جنگ‌های آینده چه خواهند بود؟ 

+ موج فراصنعتی چه کسانی را خواهد برد هرمز پوررستمی

+ مدیریت استراتژیک پورتفولیو پروژه ها در هلدینگها و سازمانهای بزرگ  

+ ضرورت آینده پژوهی و نگاه به آینده به عنوان نقش برجسته روابط عمومی نوین 

+ تکنولوژی علیه تبعیض اندرو فینبرگ

+ آیا فکرعبور جایگزین رمز عبور می شود​​​​​​​ سید محمد باقر نوربخش

+ جامعه اطلاعاتی, دگرگونی تکنولوژی های نوین ارتباطی و اطلاعاتی و تحول در روابط انسانی۲ 

+ جامعه اطلاعاتی, دگرگونی تکنولوژی های نوین ارتباطی و اطلاعاتی و تحول در روابط انسانی 

+ نمایش زندگی اجتماعی در جامعه اطلاعاتی  مانا سرایی

+ سخنرانی بیل گیتس درباره بیماری‌های فراگیر، بهداشت جهانی و حملات بیولوژیکی حمیدرضا تائبی

+ آینده نگری استر اتژی فناوری اطلاعات دکتر امین گلستانی

+ روندهای علم و فناوری در سال 2017 حمدرضا میرزایی

+ دو گروه از جوانان در برابر « قانون کار » ونسا پینتو برگردان سعید جوادزاده امینی

+ اندیشیدن به آینده نظریه اجتماعی: آری به جامعه‌شناسی محمدرضا مهدیزاده

+ نقش جامعه اطلاعاتی در تحولات فرهنگی 

+ تحلیل اقتصادی آزادی دکتر محسن رنانی

+ آیا در کارها حضور بشر لازم است؟ 

+ آینده‎پذیری: چالش اساسی آینده‎پژوهی در جهان در حال توسعه. 

+ اثرات اقتصادی جامعه اطلاعاتی در جهان 

+ چگونه انسان‌ها از صد درصد توانایی مغز خود استفاده می‌کنند حمیدرضا تائبی

+ آیا اینترنت اشیا ما را به ابر انسان تبدیل خواهد کرد؟ حمیدرضا تائبی

+ آیا سیاست می تواند از قرن 21 جان سالم به در ببرد؟. کنت میناگ

+ آینده، اکنون است ـ بخش اول آرش بصیرت

+ آینده، اکنون است ـ بخش دوم آرش بصیرت

+ سیاست‌گذاران همه کشورها خواهد بود. 

+ جهانی شدن و آموزش و پرورش 

+ دهکده ی جهانی علی خسروجردی

+ تاثیر فناوری اطلاعات بر سازمان، جامعه و فرد. 

+ آینده نگري استراتژیک مائده صداقت

+ پرسه زنی در خیابان های مجازی. داوود پنهانی

+ جهان را در 15 سال آینده چگونه می‌بینیم؟  علی نصری

+ خانواده‌های فراملی  لورتا بالداسار ، مجلیا کیلکی، لورا مرلا و رائلن وایلدینگ

+ چالش‌های دموکراسی در عصر جهانی شدن حیدرعلی مسعودی و سمانه خان‌بیگی

+ ﭼﺸﻢ اﻧﺪاز و آﻳﻨﺪه ﺟﺎﻣﻌﻪ اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ در اﻳﺮان 

+ آینده‌ی حکومت‌داری در عصر اطلاعات جان پری بارلو

+ کار آفرینی در عصر اطلاعات وارتباطات 

+ مبحث زمان و مکان در اندیشه ی گیدنز محمد حسن شربتیان

+ استفاده از انواع تکنیک‌های توسعه خلاقیت گروهی 

+ انسان فردا : در جست وجوي ناكجاآباد وحيد شامخي

+ شخصیت فرد، سرنوشت او را رقم می‌زند محمود سریع القلم

+ دولت و نسخه جهانی شدن فرنود حسني

+ جهانی شدن و آموزش و پرورش:.حرکت به سوی شبکه های نوین ارتباطی سعید مذبوحی - مصطفی زارعی

+ فضاي سایبر به معناي فضاي گسترده ارتباطی 

+ پویایی فرهنگی جهانی شدن، اسطوره‌های فرهنگی جهانی شدن رامین مسعودی

+ جهاني شدن و مديريت راهبردي منابع انساني. 

+ مطالعات و روشهاي آینده شناسی مهرداد تقوي گیلانی ؛ دکتر محمد باقر غفرانی

+ آینده روزنامه نگاری علمی در عصر دیجیتال شارون دان وودی 2 مترجم: بهاره صفوی

+ نقش نظريه شهر خلاق1 در پويش اقتصاد فرهنگي و زندگی شهری حجت الله حاجی حسینی 2 حسن اشتری 3 حافظ مهدنژاد

+ تاثیر جامعه اطلاعاتی بر انسجام اجتماعی. 

+ فراهوش و جهان غيرقابل پيش‌بيني مرادزاده

+ انقلاب در نقشهای اجتماعی الوین تاقلر

+ مزیت‌های جهانی شدن رسانه‌ها 

+ نظريه دگرگوني جهاني (بررسي نظريه ديويد هلد، آنتوني مك گرو و ديگران): 

+ موافقان و مخالفان جهانی شدن 

+ جهانی شدن و نگرانی‌های ناشی از فقر و نابرابری مبحثی است که بیش از هر موضوع دیگری مورد توجه محافل قرار گرفته است. مترجم: مریم صدیق زنده

+ جهانی شدن فرهنگ 

+ عصر مدیران- 

+ رقابت جهانی در قرن ۲۱ مصطفی مؤمنی

+ آینده نگاری علم و فناوری (تجربه کشور چک) سیدعلی اکبر عظیمی

+ جهان در سال ۲۰۵۰ میلادی 

+ اندیشه‌های ما صرف گذشته و حال شده و به آینده توجهی نکرده‌ایم 

+ یکپارچگی جهانی یک واقعیت است! 

+ علوم انسانی چه نقشی در آینده خواهد داشت؟ 

+ آرامگاه سیاسی تافلر

+ اندیشه‌های پیتر سنگه 

+ این فضای جدید تعادل انسانی را برهم زده است. 

+ گلوبالیسم یا جهانی شدن.  فیاض نجیمی بهرمان

+ جهان در سال 2050 چه شکلی خواهد بود 

+ بنيان هاي آينده پژوهي مدرن چيستي و چرايي مطالعات آينده 

+ شهرهایی برای فردا دکتر حسین محمدپور زرندی

+ سه نسل شبکه اجتماعی، حضور همزمان در کشورهای غیرپیشرفته: مورد ایران دکتر مهدی محسنیان راد

+ فضائل اخلاقی و مدیر قرن بیست و یکم 

+ تحقق هدف آینده پژوهی با استفاده از تفکر سیستمی آریو

+ مسئله رهبری سیاسی پل کندی

+ جامعه اطلاعاتی و توسعه. دکتر سید وحید عقیلی /علی یعقوبی

+ فروپاشی اتحادیه ها و دولت هاي ملی دکتر بهرام نوازنی

+ جایگاه ایران در جامعه اطلاعاتی جهانی 

+ رابطه میان پیشرفت فناوری اطلاعات و تکمیل جهانی شدن ذبیح الله تجری غریب آبادی

+ روستائیان چین، در دوراهی بین برداشت محصول و اینترنت مارتن بولار برگردان شهباز نخعی

+ نیاز اقتصاد ایران به جهانی‌شدن در گفتاری از محمود سریع‌القلم : حسرت توسعه  دکتر محمود سریع‌القلم

+ تصور جهان در ۱۵۰ سال آینده 

+ اهداف و راهکارهاي آینده نگاري در امر آموزش حمید سلیمانی مهر ، محمد هوشیار افین

+ به سوی جامعه اطلاعاتی- یزدان محمدبیگی

+ . 

+ جهاني شدن و مديريت راهبردي منابع انساني 



info@ayandehnegar.org
©Ayandehnegar 1995