Iranian Futurist 
Iranian Futurist
Ayandeh-Negar
Welcome To Future

Tomorow is built today
در باره ما
تماس با ما
خبرهای علمی
احزاب مدرن
هنر و ادبیات
ستون آزاد
محیط زیست
حقوق بشر
اخبار روز
صفحه‌ی نخست
آرشیو
اندیشمندان آینده‌نگر
تاریخ از دیدگاه نو
انسان گلوبال
دموکراسی دیجیتال
دانش نو
اقتصاد فراصنعتی
آینده‌نگری و سیاست
تکنولوژی
از سایت‌های دیگر


آینده، اکنون است

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
Twitter Google Yahoo Delicious بالاترین دنباله

[23 Nov 2016]   [ آرش بصیرت]

در دو بخش پیشین تحولاتی که اموزش معماری و به تبع ان دیسیپلین معماری از می 68 تا اغاز قرن 21ام از سر گذراند را مرور کردیم، در این بخش به یک تصویر کلی از انچه امروز بر معماری می گذرد و اینده های محتملش می پردازیم.

اموزش معماری در سال 2010 و پس از ان

این بازه زمانی 20 ساله، یک تغییر نسلی را به دنبال داشت، نسلی از معمارانی که در دهه 1980 در دانشکده های معماری تحصیل کرده بودند ـ و در مباحث پیش امده بدان ها پرداخته شدـ حالا هدایت مدارس معماری در آمریکای شمالی را به عهده دارند. اگرچه حضور زنان در بازار حرفه ای معماری هنوز انچنان چشمگیر نیست، اما در اکادمی توانسته اند جایگاه خود را تثبیت نمایند و برخی از مدارس معماری در حال حاضر توسط روئسای زن هدایت می شوند. امتزاج عمیق معماری با گرایش های میانْ رشته ای نظری و تاکید فزاینده بر پژوهش های مقطع دکترا، به وضوح خود را در تعداد تاریخ نگاران و محققانی که مدارس و دپارتمان های معماری را هدایت می کنند نشان می دهد و نهایتا، رسوخ چشم انداز جهانی در حوزه اموزش امروزه با انتصاب معماران غیرامریکایی در سمت های مدیریتی مدارس معماری آمریکای شمالی محقق گردیده است.[iv]

مدارس معماری به طرق مختلف به رکود اقتصادی جاری و تغییر فضای سیاسی واکنش نشان دادند. رشد سریع فرصت های کاری برای دفاتر معماری نوپا که پی ایند رفاه برامده از دولت کلینتون و ریاست جمهوری بوش دوم بود، به دنبال بحران مالیِ جهانی و اعتراض های سیاسی بهار عربی به بازه ای برای تامل و ارزیابی مجدد بر چگونگی کنش معماری منتهی گردید. تمرکز مجدد باراک اوباما بر نوسازی شهرها و زیرساخت های شهری، به سبب بحران مالی در مقیاس محدودی پی گیری شد و البته به هیچ وجه نتوانست حمایت عمومی را نیز جلب نماید، پی ایند این روند معماران و مدارس معماری به دنبال راه های جایگزین برای ایفای نقش در حوزه عمومی و تاثیرگذاری بر سیاست های شهری گشتند: یکی از این تلاش ها نمایش گاهی است که اخیرا [تابستان 2011] تحت عنوان "به اجراگذاشته شده: ساختن مجدد رویای امریکایی"[v]، با همکاری موزه هنر مدرن و مرکز بــوئل دانشگاه کلمبیا، برگزار گردید.

چشم انداز کنش معماری نیز تا حد زیادی تغییر کرده است و این صرفا منوط به نسل نوامده نمی باشد، بلکه بیشتر ماحصل یک تفکر انعطاف پذیر، جهانی و تنوعْ محور است، اهدای جایزه پریتزکر سال 2012 به معماران ژاپنی؛ کازیو سجیما و ریو نیشیزاوا را می توان نقطه مقابل اهدای این جایزه به الدو روسی در سال 1990 دانست؛ نوعی بازگشت به تنوع و پاسخ به جهانی شدن، چرا که اگر می خواستیم در مورد معماری در سال 1990 بنویسیم، بایستی در مورد دفاتر معماری ای همچون اس او امSOM ، کا پی افKPF ، ریچارد میر و ادوارد لارابی بارنز می نوشتیم؛ دفاتری مردانه، با تعلق خـــــــاطری عمیق به فرامدرنیسم و علقه ای محدود به تدریس.

امروز تقریبا صحبت از معماری بدون در نظر اوردن دفاتری هم چون او ام اِیOMA ، ام وی آر دی ویMVRDV ، اف او اِی [یا دفتر معماران خارجی][vi]، زاها حدید، سانا، مورفوسس، استیون هال و دیلرْاسکوفیدیو+ رنفرو محال می نماید. 20 سال پیش حتی تصور موفقیت دفتر معماری اس اچ او پی SHoP نیز در مخیله کسی نمی گنجید. بارزه تمامی این دفاتر طرحْ مبنا بودنشان، تبحر و انعطاف پذیری شان در مواجه با تکنولوژی و همچنین قابلیت تطبیق پذیری بالایشان بر اساس الزامات بازار و مشخصات پروژه می باشد. ان ها از تکنولوژی های جدید و همکاری های استراتژیک برای هدایت کردن دانششان در راستای پاسخ به نیازهای پروژه های بزرگتر و پیچیده تر استفاده می کنند. به بیان دیگر، عادات فکری و سیاق های کنش معمارانه که زمانی، صرفا، تداعی کننده آموزه های تجربی یا اکادمیک بودند، حالا در قالب این اقلیم جدید کنش معمارانه، مجددا، بسترسازی شده است.

مدل جدیدی از کنش بدیل نیز در حال ظهور است، کنشی که در مدارس معماری نیز تبلیغ می شود، این مدل جدید تاکید چندانی بر یک تفسیر انتقادی از مفهوم کنشگری ندارد، بلکه به شدت عملگرایانه است و بر طرح های صنعتی و معماری قابل اجرایی موکد است که می توان ان ها را به سرعت در کشورهای در حال توسعه و مناطقی که در ان ها فاجعه ای رخ داده است پیاده نمود. سرپناه های قابل حمل، تصفیه اب با استفاده از انرژی خورشیدی، بلوک های ساختمانی طراحی شده بر مبنای خط بریل برای کودکان نابینا، عینک های قابل تنظیم، شیشه شیرهای امن تر [برای نوزادان]، دوچرخه های حمل محموله با گنجایش و امنیت بیشتر، زغال پسماند نیشکر، توپ های فوتبال خودْساختDIY soccer balls و پروتزهای ارزان قیمت برای قربانیان میادین مین، صرفا بخشی از پروژه ها و محصولاتی هستند که "چالش های رو در روی بقا و پیشرفت فقرا و به حاشیه رانده شده گان جهان " را مستقیما مد نظر قرار می دهند.[vii]

طراحان دیگر این پیش فرض را نمی پذیرند که طرح کنشگرانه به معنای طرح بد است؛ برای ان ها، البته مخاطرات این گونه طراحی بالاست و تخصص طراحی به معنای توجه دقیق به کاربردشناسی کارکرد، صنعتی سازی و توزیع و به نوبه خود خلاقیت و ابداعات طراحی می باشد. در بسیاری از موارد، تکنولوژی های نوین به کار می ایند و در بسیاری از موارد دیگر، اسلوب طراحی همان اسلوب همیشگی و واضح اند اما ابداع در لایه صنعتی سازی یا توزیع محصول نهایی و استفاده از مناسبات چندلایه و در هم درگیر جهانی نهفته است. ایده طراحی برای "ان 90% دیگر" توسط نمایشگاه هایی از قبیل "سه سالانه طراحی ملی 2010" و "چرا حالا طراحی می کنیم؟" در موزه کوپرْ هیوئیت و نمایشگاه "مقیاس کوچک، تغییر بزرگ: معماری های جدید مبتنی بر تعهد اجتماعی" در مُما، نیویرک، شدت گرفت و تقویت شد. طرح های ابتکاری دیگری نیز در این راستا اجرا شده اند که غالبشان مدل هایی را پی می گیرند که رویکردی از پایین به بالا دارند، پروژه هایی همچون "پروژه اچِ" که توسط امیلی پلوتون پی گیری می شود از این جمله اند، این پروژه یک طراحی جمعی است و یک ابداع اموزشی با ماموریت به کارگیری "قدرت فرایند طراحی برای تسریع بهسازی باهمادها و اموزش عمومی از درون."[viii]

موثرترین این تلاش ها، بیش از انکه با معماری گره بخورند هم تابی عمیقی با طراحی صنعتی و کنشگری اجتماعی نشان می دهند، روندی که به نوعی بازْپرداختی است دیگر از تخصص معماری. بسیاری از این ابداعات به فعالیت های رورال استودیو[ix] باز می گردد، دفتری که در سال 1993، به وسیله دنیس .کا. روت و ساموئل مُکبی در دانشگاه آوبــِــرْن تاسیس گردید. رورال استودیو اهداف خود را در دو سطح پی گیری می کند، یکی بهبود شرایط زندگی روستاییان فقیر در آلابامای غربی است و دیگری فراهم اوردن شرایطی در راستای بسط تجربه عملی توسط دانشجویان معماری. در همین راستا و پی ایند طوفان کاترینا در سال 2005 (و البته زلزله هایتی در سال 2010) بسیاری از مدارس معماری دروس طراحی خود را با هدف مطالعه طراحی مسکن کم هزینه پسا فاجعه یا طراحی شهری و طراحی منظر مجددا صورت بندی نمودند و البته غالبا این طرح ها را با مشارکت دانشجویانی پیش بردند که به واسطه طوفان بی خانمان شده بودند و موقتا مهمان دیگر مدارس معماری بودند. این طراحی کنشگرا حق انتخاب خود در استفاده از تکنولوژی های ساده و ارزان و همچنین تکنولوژی های پیشرفته را محفوظ نگه داشت و در برخی از موفق ترین حالات توانست گامی فراتر از طراحی مجدد محصولات بردارد و به بازْطراحی شبکه ها و نهادهایی نائل اید جهت توزیع این محصولات. برخی از این طرح ها که با تمرکز بر رویکردهای محلی در مواجه با مسائل مبتلا به اب، بازیافت زباله و استفاده از انرژی در کشورهای در حال توسعه تعریف شده اند تاکیدات زیستْ محیطی را اولویت خود قرار داده اند. انچه از تمام گزاره های پیش امده حاصل می شود انکه بایستی به موازات پی گیری این طراحْ کنشگران جهت بهبود حوزه اختیارات فردی و محلی و جایگزینی ان با بورکوراسی های حکومتی و بین المللی به بازْسازمان دهی استراتژیک طراحی و معماری نیز اندیشید.

وقتی به اموزش معماری طی 20 سال گذشته می نگریم، سه جهت گیری غالب به صورتی برجسته رخ نمایی می کنند. اولین ان ها مناسبات متغیر میان حرفه معماری و مدارس معماری است. در بسیاری از موارد، طرح مباحث شورانگیز اکادمیک، آسیمگی عمیق تری نسبت به تغییر نقش معمار در جامعه به وجود می اورد، معمارانی، همچون رم کولهاس، بارها به این نکته اشاره کرده اند که معماران، هم زمان بی نهایت مغرورند و در عین حال فوق العاده ناتوان، این بدان معناست که معمارانْ دیگر در بسیاری از حوزه هایی که پیش از این در قامت ملک تلقشان تعریف می شد تاثیرگذار نیستند، بلکه، توان بلقوه شان، احتمالا، در حوزه هایی رخ می نمایاند که تاکنون در ان ها تجربه ای نداشته اند، امروزه یکی از وظایف مدارس معماری شناسایی این گستره ها و ظرفیت های جدید است.



دومین جهت گیری بر اساس به انجام رساندن وظیفه پیش امده جاری و ساری خواهد شد، که البته به واسطه فضای حاصل از تکثرگرایی فزاینده سخت می نماید، انچه واضح است انکه، امروزه، شاهد هیچ جهت گیریِ چیره ای در حوزه طراحی نمی باشیم، اگرچه نگاشت و برداشت دستور کارهای به طور مداوم متغیر فکری امکان پذیر است، اما شرایط به هیچ رو بدان سو نمی رود که بر قرار ان یک برنامه بتواند بر دیگری فائق اید، انچه شاهد انیم بیشتر هم پوشانی لایه ها بر یک دیگر است، فرایندی که ماحصلش به حداکثر رساندن زوایای دید و حوزه های محتمل و ممکن می باشد. این فضا می تواند دانشجو را گیج کند، دانشجویی که غالبا بر منابعش متکی است و این تعارض ذاتی مبتلا به همیشگی معماران جوان و دانشجویان معماری است، چرا که معماران جوان نیازمند پرورش و ترویج استقلال در حوزه تفکرند، حال انکه دانشجوی معماری محتاج شاخصه هایی است معین و تدقیق شده.

سومین رویکردی که بایستی در حوزه اموزش مد نظر اوریم، پیچیدگی فضای متاثر از تکثرگرایی ماحصل تاثیر لایه بندی شده تکنولوژی های نو و تنش میان امر جهانی و محلی است؛ در این وضعیت نه فقط فضای انچنانی برای مانور دادن وجود ندارد بلکه تفاوت میان این سطح بندی ها هم بی نهایت کم است. به موازات انکه اطلاعات بیش از قبل رسوخ پیدا می کند و سرعت دسترسی افزایش، تدقیق فرهنگ های محلی و خاصِ متبلور در شئون طراحی سخت تر می گردد. معماران امروزه در مناطق مختلف مشغول به کارند و دانشجویان هم از امکان جا به جایی در مقیاس وسیع برخوردار. از سوی دیگر دانشجویی که در توکیو، لس انجلس، شیکاگو یا لندن مشغول تحصیل است، کمتر بر وجوه فرهنگ محلی طراحیِ شهر موکد است و بیشتر بر پیوستن به یک شبکه جهانی متمایل. دانشجویان امروزه غالبا مجلاتی مشابه را ورق می زنند و با یک نرم افزار کار می کنند و پای صحبت معمارانی مشابه می نشیند که برای ارائه درسْ گفتارهایشان جهان را زیر پا می گذارند.

انچه امروزه ما برای درک جهانی شدن بدان نیازمندیم، تعمیم های مغشوش نیست، بلکه مطالعه دقیق مکان ها، شهرها و فرهنگ های خاص است. این بی نهایت ارزشمند است که به خاطر بسپاریم معماری ریشه در مکان دارد، حتی در زمانه مشحون از فرهنگ جهانی؛ فرهنگی که تحت شمول ان تصاویر، ایده ها، تخصص ها و خود معماران در گردشند. فیلسوف سیاسی؛ قوام آنتونی آپیا، از نیاز به پروراندن یک نگره جهانْ وطن در مواجه با فرهنگ جهانی نوشته است، او نه حفاظت تصنعی از سنت های "اصیل" محلی را تایید می کند و نه تسلیم بی فکر به نیروهای جهانی شدن را[x]، بلکه حامی توجه عمیق به التقاط الزامی یک فرهنگ معاصر در تعامل با عناصری از تاریخ و سنت است و در عین حال به استفاده تمام قد از تکنولوژی های نوین و فرصت هایی که تبادلات در مقیاس جهانی پدید می اورند می اندیشد. به گمان من انچه در حوزه معماری و اموزش معماری بدان نیازمندیم یک چنین رویکردی است، رویکردی که هم مسائل پیش امده را مد نظر اورد و هم بتواند به مباحثی بپردازد که حتی پیش بینی ان ها در حال حاضر نیز ناممکن می نماید.

[i] - مقاله فصلی است به همین نام از کتاب "مدارس معماری: سه قرن از معماران اموزش دیده در امریکای شمالی" که توسط جان اکمن و با همکاری ربه کا ویلیامسون ویرایش شده است و توسط انتشارات ام ای تی چاپ گردیده. برگردان این نوشتار بدون کمک های بی دریغ دکتر کامران رستگار، عضو هیات علمی دپارتمان ادبیات و زبان های روسی، المانی و اسیایی دانشگاه تافتز میسر نبود.

[ii] - موسس دفتر معماری استن آلن و رئیس اسبق مدرسه معماری دانشگاه پرینستون، از وی تا کنون سه کتاب 1- نقاط و خطوط: دیاگرام ها و پروژه هایی برای شهر(1999) 2- کاربست:معماری، تکتونیک و بازنمایی(2000) 3- ساختمان زمینْ شکل: گستره نوین معماری(2011) منتشر شده است.

[iii] - سردبیر سایت تخصصی معماریْ شهرسازی اتووود

[iv] - شاهد این مدعا حضور امثال پترسون اسکات کوهن در هاروارد، نادر تهرانی در ام آی تی، ریچارد سامر در تورنتو، کنت کلینمن در کورنل جان مک مورو در دانشگاه میشیگان به عنوان رئیس یا مدیر دانشکده های معماری می باشد و در این میان حضور زنانی هم چون ان پندلتون چولیان در دانشگاه دولتی اوهایو، ایلا برمن در کالج هنر کالیفرنیا، دنا رابرتسون در موسسه تکنولوژی ایلینویز، ماریلین تیلور در پن، مونیکا پونسه د لئون در دانشگاه میشیگان، ادل سانتوس در ام آی تی و سارا وایتینگ در رایس نیز موید حضور چشم گیر زنان در این عرصه می باشد و حضور معماران اسیایی همچون هیتوشی آبه ژاپنی در یو سی ال ای و کوینگان ما در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی و یانگ هو چانگ در ام ای تی نیز شاهد دیگری است بر این مدعا که معماران اسیایی نیز توانسته اند سمت های اداری و اموزشی بالایی در حوزه اموزش معماری را در کشورهای امریکایی اخذ نمایند.

[v] - http://www.moma.org/interactives/exhibitions/2012/foreclosed/

[vi] - این دفتر در سال 2011 منحل گردید

[vii] - برای مطالعه بیشتر همچنان می توانید ببینید:

Cynthia E. Smith, ed., Design for the Other 90% (New York: Editions Assouline, 2007); as well as several publications with related concerns: Bryan Bell, Expanding Architecture: Design as Activism (New York: Metropolis Books, 2008); Bryan Bell, Good Deeds > Good Design: Community Service Through Architecture (New York: Princeton Architectural Press, 2003); Emily Pilloton, Design Revolution: 100 Products That Empower People (New York: Metropolis Books, 2009); and Architecture for Humanity, Design Like You Give a Damn (New York: Metropolis Books, 2006).

[viii] -http://www.projecthdesign.org/

[ix] -http://www.ruralstudio.org/

[x]-Kwame Anthony Appiah, Cosmopolitanism (New York: Norton, 2006).

---------------------------
استن آلن[ii] برگردان آرش بصیرت

مطلب‌های دیگر از همین نویسنده در سایت آینده‌نگری:


منبع: 120


بنیاد آینده‌نگری ایران



دوشنبه ۱ آبان ۱۳۹۶ - ۲۳ اکتبر ۲۰۱۷

دانش نو

+ دانشمندان به استقبال مهمترین پرسش های بشر می روند! 

+ آینده پژوهی و انواع آینده. محسن گرامی طیبی

+ ضریب رشد استارتاپ‌های ایرانی، بالاترین در منطقه نزدیک به متوسط جهانی 

+ نگاه تان به آینده است یا اکنون؟ 

+ اینجا همه آدم‌ها این‌جوری نیستند* مهدی صنعت‌جو

+ بدرود سیارۀ زمین؟ لورین رابینسون

+ تهدیدات اینترنت اشیا 

+ آینده‌ بانکداری‌ چگونه‌ خواهد‌ بود؟ 

+ نفس‌تنگی فرهنگی در جامعۀ ناخوانای معاصر نعمت‌الله فاضلی

+ ضرورت تقویت حافظه سازمانی سیداحمد ابراهیمی

+ دانشگاه چیست؟  رضا داوری اردکانی

+ تشخیص زودهنگام بیماری انسداد عروق قلبی ممکن شد 

+ آیا موسیقی می‌تواند یک زبان باشد؟ کریستوفر بارتل، ترجمه سید جواد فندرسکی ، محمد رجبی

+ انسان‌شناسی هنر به روایت ناصر فکوهی/ هنر به تبعیت از سلیقه بازار در حال نابودی است 

+ چرا مغز آرام خلاق تر است؟ 

+ خلاقیت واقعا یعنی چی؟! 

+ نقش ها و کارکردهای کلیدی ارتباطات 

+ موانع ارتباطات میان افراد 

+ تاثیر فناوری اطلاعات بر سازمان، جامعه و فرد- 

+ هوش مصنوعی ترسوها را درمان می‌کند . فناوری در مسیر کمک به بیماران حمیدرضا تائبی

+ آینده پژوهی یا آینده نگاری یا …؟ 

+ تاملاتي در روشنفكري موسي اكرمي

+ اینترنت، کنکاش گاهی جدید؟ بخش دوم عرصه ی همگانی و آرای عمومی: از نشریات تا اینترنت 

+ رویکردها و ابزارهای نوین موثر در آینده پژوهی هوشمندی کسب‌و‌کار فرشاد وحیدپور

+ فرزندان ما مرد عنکبوتي را بهتر مي‌شناسند  ابوذر سيفي‌کلستان

+ اخلاق جانشین قدرت رضا اسمخاني

+ رویکردی انسان شناختی به: گفتمان میراث طبیعی و گردشگری روستایی مرتضی رضوانفر

+ تغییر فرهنگی با رفتار رهبران سازمان شروع می‌شود مترجم: احسان زائری

+ دامنه و هزینه های تغییرات اجتماعی داوود نادمی

+ آینده‎اندیشی: توصیه‎ای دوستانه یا ضرورتی انکار ناپذیر.؟ 

+ ظرفیت های تقویت همبستگی اجتماعی 

+ نظریه‌های ارتباطات توسعه سرینیواس آر ملكات

+ در کمتر از یک دقیقه بیشترین تاثیر را در اولین ملاقات خود داشته باشید! مهسا قنبری

+ ماشین‌های هوشمند و بازتعریفی تازه از نقش کارکنان دانش‌محور حمیدرضا تائبی

+ پیش‌نیازهای نوآوری در کشور. سیدهاشم هدایتی

+ عقل و توسعه یافتگی حسین عرب

+ آینده، اکنون است  آرش بصیرت

+ آینده پژوهی به کجا خواهد رفت؟ 

+ ابزارهای توسعه هوش تجاری در سازمان مهندس پدیده فدائی فرد

+ دانش، پلی به سوی توسعه. دکتر غلامحسین عبیری

+ کوشش برای ساختن جهانی باهوش‏تر. 

+ نوگرایی قدیمی و نو  گفت‌وگو با سیدجعفر مرعشی

+ تئوري سازمان در عمل. 

+ سازمان هاي هزاره سوم 

+ دیدگاه های سه گانه درباره محرک های آینده نگاری 

+ به صدها تحلیل‌گر اطلاعات نیاز داریم! 

+ چگونه براي نوجوانان کسب و کار ایجاد کنیم؟ تونی مارتین

+ چرا گاهی محاسبات فعالان اقتصادی با واقعیت منطبق نمی‌شود؟ محسن رنانی

+ آیا توفانی سازنده در راه است!؟ 

+ 4 راهکار برای مشارکت کارمندان در خلق ایده‌های نو 

+ نقش الگوی ذهنی در موفقیت کامران فرنیان همدانی- علی توکلی یرکی

+ چالش ­های فلسفی نظریه کوانتوم استاندارد 

+ از اشتباه فیلسوف هم باید درس آموخت 

+ بوته سوخته 

+ دانش آینده یک نیاز ملزم برای بشر امروز است‌ 

+ ما آموزش می دهیم, اما دانش آموزان یاد نمی گیرند 

+ باید از قاره ششم بیشتر بهره​مند شویم . فرانک فراهانی جم

+ شناسایی و خوشه‌بندی سامانه‌ها و ابزارهای مدیریت دانش شخصی عاطفه شریف ، رضوان حسین قلی زاده

+ بررسی زیرساخت‌های مدیریت دانش و تأثیر آن بر هوش سازمانی در پژوهشگاه‌های‌ وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری محمدرضا شکاری ، محمدرضا اسمعیلی گیوی ، حمید کشاورز

+ اثربخشی پژوهش های علمیِ داخلی بر شاخص های توسعه ی ایران آقای وحید احسانی ، دکتر موسی اعظمی، دکتر سیّد محمّد باقر نجفی ، دک

+ ویژگی‌های بایسته معلمان در بهبود فرآیند یاددهی-یادگیری مدارس هوشمند 

+ پاسخ بنیادین به یک سؤال دیرین: چرا ما ایرانیان در مسیر توسعه درجا زده ایم؟ دکتر محسن رنانی

+ وقتی از دانش بنیان حرف می زنیم از چه چیز حرف می زنیم سیدرضا علوی

+ نوآوري باز انقلابی نوین در پارادایم نوآوري الهام سهامی

+ چشم انداز به عنوان روش آینده پژوهی 

+ در جستجوی الگوی نوین یادگیری­زدایی سازمانی[1] 

+ رابطه هوش و مقدار توانایی حقیقی‌تان 

+ جامعه شناسی امروز ... sociology دکتر علی اصغر سعیدی

+ پروژه «صفر» هاروارد برای چگونه اندیشیدن علی ذوالفقاریان

+ اگر خواهان تغییر هستید شما باید خود تغییر باشید 

+ ضرورت تغییر و تحول و موانع موجود در سازمان های دولتی و نیمه دولتی 

+ تغییر و تحول مثبت در سازمان 

+ تغییر و تحول سازمانی ، مقاومت در برابر تغييرات و راههاي غلبه بر آن 

+ مديريت تغيير 

+ انسان بی‌نقص 

+ سلسله بحث هایی برای خلاقیت، نوآوری و کارآفرینی(13) 

+ نوآوری و کارآفرینی 

+ سلسله بحث هایی برای خلاقیت، نوآوری و کارآفرینی 

+ سلسله بحثهایی برای خلاقیت، نوآوری و کارآفرینی 

+ برنامه ریزی فرهنگی ابزار کارامد توسعه فرهنگ عمومی 

+ هوش مصنوعی چطور جهان تجارت را متحول می‌کند؟ 

+ درمان هدفمند به کمک داروهای هوشمند. ایلیا امیری

+ الفبای مدیریت فناوری اطلاعات CIO یا مدیر فناوری اطلاعات کیست؟ 

+ مدیر فناوری اطلاعات چه کسی است؟ 

+ گردش نخبگان یا چرخش نخبگان؟ 

+ تجربیات سواد اطلاعاتی در محیط کار 

+ سواد اطلاعاتی. 

+ سواد اطلاعاتی کلید اصلی یادگیری 

+ فعالیت هوشمندتر به جای کار سخت و طاقت فرسا. 

+ آسانترین نوع تغییر، ایجاد تغییر دردانش و معرفت است. 

+ توسعة صنعتي مقهور تفكر سخت‌افزاري و جاذبة مستغلات سيدغلامحسين حسن‌تاش

+ آسیب‌شناسی توسعه نامتوازن در ایران معصومه اشتیاقی

+ مدارس هوشمند 

+ سازمان قرن 21 

+ عصر جدید تقابل انسان و ماشین. 

+ انسان، ماشین و آن‌چه بین آنهاست جنز کلاسن

+ حمایت اجتماعی ادراک شده و سرزندگی تحصیلی: نقش واسطه ای باورهای خودکارآمدی تحصیلی 

+ رقابتی سودجویانه در آموزش 

+ آیا در دنیای واقعی به هوش مصنوعی اطمینان می‌کنیم 

+ از علم کاشف تا تناقض ممکن 



info@ayandehnegar.org
©Ayandehnegar 1995