Iranian Futurist 
Iranian Futurist
Ayandeh-Negar
Welcome To Future

Tomorow is built today
در باره ما
تماس با ما
خبرهای علمی
احزاب مدرن
هنر و ادبیات
ستون آزاد
محیط زیست
حقوق بشر
اخبار روز
صفحه‌ی نخست
آرشیو
اندیشمندان آینده‌نگر
تاریخ از دیدگاه نو
انسان گلوبال
دموکراسی دیجیتال
دانش نو
اقتصاد فراصنعتی
آینده‌نگری و سیاست
تکنولوژی
از سایت‌های دیگر


بده و بستان بی نتیجه

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
Twitter Google Yahoo Delicious بالاترین دنباله

[19 Jun 2016]   [ فرهاد یزدی]

- هژدهم ماه ژوئیه 2016

سکوت نسبی کنونی حاکم بر فضای سیاسی ایران را می توان تنها به یک تحول خلاصه کرد: فرآیند در جریان بده و بستان در اندازه کلان میان رقبای قدرت. در آغاز نیاز است که "سکوت نسبی" را توجیه نمائیم.
در ایران، خفقان و سرپوش گذاری بر حقایق همچنان ادامه دارد. با وجودی که طائب فرمانده درآزمدت اطلاعات سپاه مدتیست که پس از شایعه ی (بسیار محتمل) دست داشتن در قتل سردار همدانی، آشکار نشده است و حتا برادر گشاده دست او که خوزستان را فدای بشار اسد می کرد نیز ساکت شده، اما بگیر و ببندها بیش تر نه از جانب وزارت اطلاعات بلکه از سوی اطلاعات سپاه همچنان ادامه دارد. هر روز نیز اخبار کشته و دستگیری عوامل "وابسته" به خارج در مرزها پخش می گردد. همچنان تعداد کشته های ایران در سوریه به همان شدت سابق ادامه دارد، در حالی که دستکم از نظر ملت ایران و جهان روشن نیست که مسئول جنگ در آن مناطق کیست؟ آیا هنوز نیروی قدس مسئول چنین عملیاتی است و یا این مسئولیت به "بیت رهبری" واگذار شده است؟ یا بالاتر از همه، ملت ایران چه مسئولیتی در حفظ اسد دارد؟ شرکت در جنگ و انهم جنگی که تمامی قدرت های منطقه و بخش بزرگی از قدرت های جهانی در آن شرکت مستقیم دارند، امری نیست که اینطور روی هوا و بدون مشخص کردن دستگاه قابلی به عنوان مسئول نخست، اداره گردد. هر جنگی، بهمان اندازه اهمیتی که به گرداندگان نظامی آن داده می شود، بهمان اندازه و شاید هم بیشتر به گردانندگان سیاسی آن باید داده شود. چه گروهی تعیین کننده استراتژی سیاسی ایران در منطقه می باشند؟ از روی شواهد روشن شده که دستکم تا پیش از روحانی، سیاست عربی نظام اسلامی در دست سپاه پاسداران و به ویژه نیروی قدس بوده است. به طور حتم، نفوذ سپاه در دیگر نقاط خارجی نیز بسیار گسترده بوده است. با وجودی که صدام آغاذ گر جنگ بود و مسئولیت تمامی آن فاجعه بگردن شخص او می باشد، اما خمینی دارای این امکان بود که از جنگ جلوگیری نماید که بخاطر منافع خود، حتا صدام را مجبور و تشویق به جنگ کرد. آیا سیاسیونی که اداره جنگ در سوریه و عراق را بعهده دارند، در همان راه گام بر می دارند؟
نمی توان از سیاست خارجی هیچ کشوری در جهان بدون اشاره به آمریکا به عنوان بالاترین قدرت اثر گذار، سخن گفت. پس می توان نتیجه گرفت که سیاست خارجی ایران و از جمله در رابطه با آمریکا، به طور کلی اگر در اختیار کامل سپاه نبوده است، در موارد اساسی سپاه یا دیکته کرده و یا دستکم با سیاست نظام همراهی داشته است. زیر تهدید نظامی آمریکا در مورد مساله ی هسته ای که ایران را چند بار به لبه جنگ کشاند و همچنین تحریم اقتصادی که کشور را در آستانه ورشکستگی اقتصادی قرار داد که هنوز هم ادامه دارد، نظام و تمام اجزای تشکیل دهنده آن و از آن میان شخص رهبر و سپاه از مدت ها پیش از حکومت روحانی، با آمریکا در تماس بودند. تمامی جزئیات توافق ژنو و حتا محدود بودن تعهدات آمریکا، برای همه ی رژیم روشن بود. وزیر خارجه ی آمریکا و مسئول روابط خارجی اتحادیه اروپا به صراحت ابراز کردند که تمامی تعهدات خود را انجام داده اند. یعنی همه ی دست اندرکاران از رهبر گرفته تا روحانی و ظریف و مذاکره کننده ارشد (به عنوان نماینده سپاه) توهمی در مورد "دست آوردهای" ژنو نداشته و تنها دروغ می گفتند. سخن های تند و الدرم بالدرم سخنگویان سپاه در مورد دیگر محدودیت های نظامی ایران، یکبار دیگر توخالی از آب در آمد.
اما آسیب هایی که اداره کنندگان سیاست خارجی بر منافع ایران وارد آوردند، محدود به رابطه با آمریکا و غرب نمی باشد. تلاش بر بی ثباتی عربستان در چندین مورد، همراه با ایجاد کمربند شیعی که در مقابل، کمربند سنی مذهب های تندرو را بهمراه آورد، سال ها بر آینده ایران اثر منفی خواهد داشت. دشمنی بیهوده با عربستان که با درک نگرانی های آن حکومت عقب افتاده، می توانست به متحد تاکتیکی ایران بدل شود، اثر منفی آن بر ایران به زودی ها بر طرف نخواهد شد. ادامه و شدت جنگ در سوریه در صورت داشتن روابط دوستانه میان عربستان و ایران، کوتاه و کم تر می شد. دخالت احمقانه در یمن و ارسال ناوگان جنگی که همگان پیش بینی می کردند که نمی تواند پیش از یکماه دوام آرد، ضعف نظامی ایران را نه تنها برای نیروهای ارتشی دیگر سرزمین ها (که به طور قطع از آن آگاه بودند) بلکه برای عامه و به ویژه گروه های جهادی (دشمنان قسم خورده ایران و نه تنها نظام اسلامی) به طور کامل عیان کرد. فرستادن ارتش به سوریه که تا کنون از درگیری در خارج از مرزهای ایران خود داری کرده بود و انظباط و جنگندگی خود را در سطح قابل قبول حفظ کرده، آیا وسیله ی نفوذی های جمع شده در "بیت رهبری" برای بی اعتبار کردن این نهاد است؟ چه دلیل دیگری برای ورود ارتش در سوریه، در حالی که فرمانده ارتش به طور قاطع از خود رفع مسئولیت می کند، می توان براین عمل، آنهم هنگامی که سپاه در این مورد سکوت کامل در پیش گرفته، ارایه داد. تنها دلیل دیگر می تواند کنار کشیدن کامل فرمانده نیروی قدس از مساله ی سوریه که هر روز پیچیده تر می گردد، باشد. در اینجا باید به ویژه به عراق توجه کرد. سرزمین همسایه ویران و درگیر جنگ داخلی 13 ساله که تمامی اختلافات قومی، نژادی، مذهبی و زبانی موجود در درازای هزار سال را در ابعاد بسیار اغراق شده که با دخالت قدرت های منطقه و خارجی بر اغراق آن افزوده، به نمایش گذارده است. اگر حکومت شیعه عراق با حمایت ایران نتوانند با یاری غرب و تفاهم با ترکیه و عرب های سنی مذهب، هرچه زودتر به جنگ داخلی پایان دهند، ایران سال ها در جنگ فرسایشی که هر روزه دشمنی بیش تر سنی ها را برخواهد انگیخت، در عراق گرفتار خواهد شد. اما از سوی دیگر تفاهم در عراق و سوریه را نمی توان از یکدیگر جدا کرد. حل مساله ی منطقه نیز بدون تفاهم میان ایران، ترکیه و اعراب غیر ممکن خواهد بود. تا هنگامی که اتحاد عربستان با ترکیه پابرجاست، یعنی تا هنگامی که عربستان از ترس نظام اسلامی به ترکیه و اسرائیل پناه برده است، ترکیه از موقعیت بدست آورده در سوریه و عراق، حاظر به عقب نشینی نیست. مدت هاست که در این تارنما تکرار شده که کلید حل مسایل منطقه در کنار گذاردن اختلاف با عربستان است. این مطلب روشن است که ایران بدون توجه به حکومت آن، نمی تواند از همسایگی با حکومتی مانند عربستان احساس انزجار و ناخشنودی نکند. اما ایران مانند غرب، دستکم در کوتاه مدت تا هنگامی که گزیدار قابل قبولی در افق دیده نمی شود، چاره ای بجز همراهی ندارد.
با وجودی که براثر کاسته شدن از تحریم ها، می توان انتظار افزایش درآمد نفت را داشت، اقتصاد ایران بخاطر فساد و از همپاشیده شدن هنجارهای منطقی در سی و هفت سال گذشته، سیاه ترین دوران خود را، حتا با مقایسه با دوران جنگ، می گذراند. برای کم رنگ نشان دادن چپاول دارائی های ملت در ابعاد چند "میلیارد دلار" که هردو گروه تندرو و عملگرا در آن شریک هستند، سروصدای حقوق های ماهیانه چند سد میلیون تومان بلند شده است. در این که چنین حقوق هائی در نظام فلاکت بار اسلامی، نمی تواند نامی بجز دزدی از کیسه ملت داشته باشد، تردیدی نیست. انگیزه هرچه باشد، دستکم ابعاد فساد روشن تر می گردد. از سوی دیگر، ایران در چنبره رکود همراه با تورم گرفتار است. کسری بودجه و پرداخت یارانه به افراد که به صورت "حق" در آمده است، راهی بجز چاپ اسکناس ندارد. سیاست انقباضی حکومت برای مبارزه با تورم، با افزایش اسکناس درگردش در تضاد است. از سوی دیگر افزایش بیکاری که زاده نبود سرمایه گذاری درآزمدت و ورود کالاهای خارجی از مجراهای غیرقانونی که هر دو ریشه در سیاست دارند، دوام رژیم را با چالشی سخت روبرو کرده است. جبران چنین چالشی در کوتاه مدت با افزایش نقدینگی در بازار می تواند تا اندازه ای ممکن گردد که بخودی خود تورم زاست. اصلاح اقتصاد در کوتاه مدت و در نبود دگرگونی پایه ای سیاسی، غیر ممکن خواهد بود. ژرفای مساله هنگامی بیش تر روشن می گردد که توجه کنیم که جنگ و یا حتا سیاست تهاجمی بدون اقتصاد قوی، پای در باد دارد.
چنین تصویر زشتی نمی تواند "با سکوت نسبی" سرآمدان هیچ نظامی همراه باشد تا چه رسد به نظام اسلامی که از روز نخست، کانون فتنه و خیانت نه تنها در سطح مملکت بلکه برعلیه یکدیگر می باشد. اگر در نظر گیریم که چندی پیش رهبر نظام، رفسنجانی را خائن خطاب کرد، سخن نراندن در باره مبارزه داخلی قدرت، سکوت نسبی می باشد. راز این سکوت در چیست؟
با احتمال زیاد، پس از آخرین انتخابات که باوجود داده های نامناسب که شاید هیچیک مورد تائید ملت نباشند، نفرت و دوری ملت از نظام آشکارتر شد. این نفرت از کل نظام در حالی است که گروه تندرو بسیار بیش تر از رقیب که در هرحال در شرایط موجود دست بالا را دارد، نوک حمله را به سوی خود متوجه می بیند. از سوی دیگر نیز گروه تندرو که اعتماد بنفس خود را براثر وقایع سال 88 بشدت از دست داده بود، اینبار همراه با متحدین خود در سپاه، هیچگونه بختی برای یک کودتای موفقیت آمیز نمی بینند. در این توازن نسبی قوا، در حالیکه سرعت سقوط مشروعیت نظام چه تندرو و چه عملگرا از سرعت قهقرایی کشور پیشی گرفته، شاید تنها راه نجات را در توافق همه جانبه، هرچند کوتاه مدت می بینند. باید هرچه زودتر تکلیف چند نهاد اساسی روشن گردد. نخست شورای نگهبان است که دیگر ارزشی برای آن نه نزد ملت و نه حتا در میان اعضا آن باقی نمانده است. درگیری تعیین کننده ای میان سیاستمدارانی که خواستار چرخش در بر همین پایه هستند و آنان که بدون دگرگونی پایه ای راهی برای نجات نظام نمی بینند، در باره این نهاد که بعنوان لولوی رهبر برای بخط نگاهداشتن مجلس و حکومت بکار می رفت، در گرفته است. مورد اختلاف بزرگ دیگر، هیئت دولت می باشد. اگر روحانی می خواهد نشان دهد که در چپاول ملت، حکومت او نقشی ندارد دستکم باید بسیاری را که شهره باناپاکی دارند کنار گذارد. همچنین به تیم اقتصادی نیاز دارد که از آمار سازی و سخنان میان تهی دست برداشته و به طور قاطع سیاست دولت را روشن کند و همزمان آماده دست اندازی به محدوده بسیار گسترده اقتصادی رهبر و تشکیلات زیر نظر او باشد. برخورد بر سر تشکیل کابینه جدید و کنار گذاردن مافیای شناخته شده از قدرت، می تواند معرف باقی مانده دوران حکومت او باشد. در این میان نباید به نهاد دادگستری که از بخش "داد" آن چیز باقی نمانده غافل شویم. بدون اصلاح این نهاد بسیاری از مسایل و از آن میان سرمایه گذاری داخلی و خارجی غیر ممکن خواهد بود. اما از همه مهم تر که هم بر سیاست داخلی و هم خارجی اثر تعیین کننده قاطع دارد، تشکیلات نیروهای مسلح و به ویژه سپاه پاسداران می باشد. دو دستگی در سپاه پاسداران و چنبره دستگاه اطلاعات و امنیت آن نهاد که به تصمیم گیرنده نخست بدل شده است، امکان درگیری های خونین که هرروز می تواند اتفاق افتد، را فراهم کرده است. نمی توان انتظار داشت که نهاد نظامی و آنهم از نوع مهاجم و مداخله جو، روی هوا و زمین برای مدت درازی به صورت معلق نگاه داشت. همزمان ارتش نیز در موقعیت سردرگم درباره نقش خود در جامعه ایران و وظایف خود در امنیت کشور همچنان باقی مانده است. سیاست خارجی ایران در رابطه با قدرت های جهانی، سیاست در منطقه عربی و حتا در خاور کشور، بدون روشن شدن موقعیت سپاه و مواضعی که در پیش خواهد گرفت، ناروشن و لرزان و در بهترین حالت، ادامه سیاست های پیشین خواهد بود. حتا تهیه ی برنامه ی جانشینی برای رهبر، بدون روشن شدن مبارزه قدرت در داخل این نهاد مشگل بتواند شکل گیرد. همین امروز رفسنجانی در سخنانی تائید کرد که دو نفر به عنوان جانشین رهبر گزیده شده اند، اما نام آنان سریست. تاکنون همه چیز سری دیده بودیم، اما رهبر سری که می خواهد رهبری 80 میلیون ایرانی را در دست گیرد، ندیده و نشنیده بوده است. تندروها چه در سپاه و چه غیر سپاهی، مانند هر نظام خودکامه که به بن بست رسیده باشد، می دانند که هرگونه تغییر می تواند به سرنگونی تمامی رژیم منتهی گردد، با اینکه می دانند درمان درازمدتی نخواهد بود، خواستار ادامه وضع موجود می باشند.
ما باید انتظار: (1) توافقی گسترده در انتصابات پیش رو و آنهم بزودی انتشار یابد و یا (2) سطح برخورد میان مدعیان قدرت برای دست گرفتن کشوری هشتاد میلیونی و با سابقه دراز ملت و دولت، شدت بیش تر یابد. دست بالاتر از آنانی خواهد بود که عامل ملت را در محاسبات خود ارج بالاتری دهند. نظام اسلامی نجات پذیر نیست. نجات ایران تنها از راه برقراری اراده ملی در اداره کشور مقدور خواهد بود.
---------------------------------------
۱ - فرمانده ارتش به طور رسمی مسئولیت ارسال پرسنل ارتشی به جبهه ی سوریه را از خود سلب کرد.
۲ - به گفته یکی از سرداران سپاه که سفارت ایران در چین و پاکستان را نیز به عهده داشته است، عراقچی مذاکره کننده برجام عضو نیروی قدس بوده و "هنوز هم هست."
۳ - زاکانی نماینده تندروی مجلس سابق و فدایی رهبر، در تارنمای خود دو مطلب را فاش کرد که موجب خشم شدید رهیر شد: نخست نامه محرمانه مورگرینی به ظریف دال بر تاکید اجرای کامل تعهدات غرب و به ویژه آمریکا در مورد قرارداد ژنو و دوم تائید اقامت بیش از یک ماه رهبر پیشین طالبان در ایران که مورد تکذیب حکومت قرار گرفته شده بود.
۴ - نمی شود با خود فریبی، امکان حفظ حکومت مرکزی بر عراق را همچنان در مخیله داشت. عراق و سوریه به صورتی که در پیش از جنگ داخلی در آن سرزمین ها می شناختیم، امکان بسیار کم تری دارد تا تجزیه کامل. عراق به سه سرزمین اقلیم کردستان، سنی و شیعه نشین و هر یک با درآمد نفت به این صورت که نفت موصل به سنی ها برسد. سوریه به صورت سرزمین بزرگ سنی نشین و سرزمین کوچک تر شیعه و مسیحی نشین. البته روشن است که همه ی قدرت های حاظر، منافع و منطقه نفوذ خود را می خواهند.
۵ - حتا بنا به گفته وزیر نفت، درآمد ایران در سال جاری نمی تواند بیش از 22 میلیارد دلار باشد. آمارهای داده شده وسیله ی نظام اسلامی مشکوک هستند. اگر فرض کنیم که این ارقام درست است در برابر درآمدهای بدست آمده در دوران احمدی نژاد و در مقایسه با نیازهای مالی ایران، رقم ناچیزی می باشد.
۶ - در ماجرای چپاول سه و نیم میلیارد دلاری که متهم نخست مه آفرید خسروی، بدون درنگ پس از نامه نگاری به رهبر نظام اعدام گردید، رئیس وقت بانک اصلی متهم به تبانی، یعنی آقای جهرمی که شایع است یکی از حسابداران اصلی "بیت رهبری" می باشد به پرداخت 8 میلیون تومان یعنی برابر با ارزش "یک متر" مربع زمین در تهران و یا دیگر شهرهای بزرگ محکوم شد.
۷ - چنین حرکت پوپولیستی از پایه غلط بود. واکنش سوئیس ثروتمند که با رای قاطع به چنین نظری مخالفت کرد، آموزنده است.
۸ - خاتمی، تا مقدار زیاد نزد ملت به پاکدستی شهره دارد. اما در دوران او رشد فساد همچنان به شتاب خود ادامه داد.
۹ - سردمداران نظام اسلامی از اینکه خمینی در برابر اصرار بسیاری از "نفوذی های" چپ و راست، ارتش را منحل نکرد وام دار او هستند. در غیر اینصورت از مدت ها پیش سپاه این نهاد نظامی، تمامی قدرت را به طور کامل قبظه کرده بود.
۱۰ - به سرنوشت اتحاد شوروی پس از درگذشت برژنف تا رسیدن گورباچف به قدرت توجه کنید. در واپسین سال های زندگی برژنف شخص او به طور عملی نه از نظر فیزیکی و نه مغزی قادر به انجام وظایف نبود.

مطلب‌های دیگر از همین نویسنده در سایت آینده‌نگری:


منبع:


بنیاد آینده‌نگری ایران



جمعه ۲۴ آذر ۱۳۹۶ - ۱۵ دسامبر ۲۰۱۷

ستون آزاد

+ مات شدن نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ سرگردان در راهروهای ارشاد 

+ تاک و تاک نشان فرهاد یزدی

+ چهره دوگانه اکتبر 

+ نزاع بر سر هیچ! عارف دانیالی

+ بالاتر از خطر  فرهاد یزدی

+ در عربستان چه می گذرد ؟ دکتر رضا علوی

+ امنیت در عصر جنگ افزار کشتار جمعی - قسمت دوم فرهاد یزدی

+ امنیت در عصر جنگ افزار کشتار جمعی - قسمت نخست فرهاد یزدی

+ گذر پر مخاطره فرهاد یزدی

+ جاسوسی در نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ فوریت مساله افغانستان فرهاد یزدی

+ مرزهای نوین، در حال شکل گیری. فرهاد یزدی

+ خودمان را گول نزنیم ما ملت بزرگی نیستیم رضارخشان

+ امیدهای آینده فرهاد یزدی

+ پرویز شفا استاد سینما از دنیای ما رفت 

+ افعانستان: روزنه امید؟ فرهاد یزدی

+ بازیگر جدید سیاست خارجی ایران فرهاد یزدی

+ آینده‌نگری در برنامه‌ریزی شهری میانه دکتر علی تقی‌پور

+ کابینه دوم روحانی فرهاد یزدی

+ صادق خلخالی به روایت دخترش 

+ مریم میرزاخانی و مهدی علوی شوشتری حسین باقرزاده

+ از ژن برتر تا بابای بند باز رضارخشان

+ پرنسیب سیاسی را از احمدی نژاد باید آموخت رضارخشان

+ آیا جنگ بین ایران و عربستان - یک بلوف سیاسی از سوی امریکا نیست؟ م - ر ایران

+ راه ملت فرهاد یزدی

+ هیچ دلیلی برای خوش بینی به آینده خاورمیانه نیست / جنگ بزرگ بعدی در راه است 

+ ما و تمدن‌زدایی جهانبگلو

+ برای آناهیتا دختر مریم دکتر محسن طاهری دمنه

+ اتحاد برای ایجاد جنگ فرهاد یزدی

+ استالین و منطق صوری میثم خسروی*:

+ موازنه قدرت فرهاد یزدی

+ علوم انسانی خصلتاً مزاحم است سارا شریعتی

+ تبریک به کتاب در جستجوی یحیی دکتر شیرزاد کلهری

+ آقازاده ای که ولیعهد شد  رضا علوی

+ صدای پای بحران در کانون دانایی 

+ چرا باید علوم انسانی بخوانیم؟ سارا شریعتی

+ آینده نه چندان دور ایران فرهاد یزدی

+ دانشگاه به‌مثابۀ شرکت چندملیتی 

+ بلبشوی نظام همزمان با وقایع تعیین کننده قطر فرهاد یزدی

+ ما این بودیم دکتر شیرزاد کلهری

+ چین چهره جهان را تغییر می‌دهد؟ 

+ روشنفكری پژوهی اکرمی، موسی

+ دوره ی مارکس و دوره ی ما دکتر شیرزاد کلهری

+ درنکوهش از شرکت در انتخابات محمّد امینی

+ بیانیه ­ی جمعی از آینده پژوهان کشور در حمایت از دولت تدبیر و امید 

+ امنیت در عصر هسته ای - بخش سوم - ایران فرهاد یزدی

+ امنیت در عصر هسته ای - بخش دوم فرهاد یزدی

+ امنیت در عصر هسته ای - بخش نخست فرهاد یزدی

+ برگزاری همه‌پرسی با استفاده از امکانات نظام ولایت فقیه علی صدارت

+ مرز میان «فرار مغزها» و «قرار مغزها» وحید احسانی

+ جایگاه روابط عمومی در دوره مدرنیته مریم سبحانی فرد

+ ترامپ و نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ آیا وجه اصلی «فرار مغزها» وجه «مکانی/جغرافیایی» آن است؟  وحید احسانی

+ اندیشۀ سیاسی چیست و به چه دردی می‌خورد؟ 

+ هنر گفت و گو ـ آرک دیلی با ساسکیا ساسِـن- برگردان آرش بصیرت

+ سایه اقتصاد بر سر سیاست. محسن رنانی

+ سوریه، کره شمالی و نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ چگونه مشکلات سیاست خارجی را کاهش دهیم؟. محمود سریع القلم

+ ترامپ و دنیای پساحقیقت كن ويلبر

+ امکان تجزیه ایران؟ فرهاد یزدی

+ خبرت هست که در شهر شکر ارزان شد؟! محمّد امینی

+ دل‌واپسانِ آزادی! جعفر پارساپور

+ همه پرسی برای تعیین سرنوشت نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ اعلان بی طرفی سپاه فرهاد یزدی

+ انتخابات سال 96 فرهاد یزدی

+ ترامپ و امنیت ملی ایران فرهاد یزدی

+ اتحاد ترکیه با عربستان فرهاد یزدی

+ تلاش در راه کاستن از تنش با عربستان فرهاد یزدی

+ اراده ملی = آشتی ملی  فرهاد یزدی

+ به سوی افزایش تنش فرهاد یزدی

+ پيش‌دبستاني و آموزش با زبان مادري محور توسعه عدالت آموزشي دکتر محسن رنانی

+ تجزیه در منطقه و نقش ایران فرهاد یزدی

+ روایت مختصری از نوجوانی (قسمت دوم) داوید لوبروتون برگردان آریا نوری

+ روایت مختصری از نوجوانی (قسمت اول) داوید لوبروتون برگردان آریا نوری

+ فراز پدیده ملت در سیاست ایران فرهاد یزدی

+ روند تحولات سپاه فرهاد یزدی

+ ما و نان گندم نما و جو فروش دکتر محسن رنانی

+ "منافع مشترک" نیرنگی کهنه! خیانتی پویا! علی صدارت

+ خلاء قدرت در نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ خطای بزرگ سیاستی دکتر محسن رنانی

+ آماده سازی سپاه پاسداران برای پر کردن خلاء قدرت فرهاد یزدی

+ لیبرالیسم و مسألۀ عدالت نگاهی به سیر ظهور لیبرالیسم و نولیبرالیسم در جهان و ایران گفت و گو با موسی اکرمی

+ جنبش برای دموکراسی یا سرنگونی؟ دکتر همایون مهمنش

+ تندروی و یا رشد پوپولیسم – بخش سوم فرهاد یزدی

+ تندروی و یا رشد پوپولیسم - بخش دوم فرهاد یزدی

+ تندروی و یا رشد پوپولیسم - بخش نخست فرهاد یزدی

+ انقلاب منابع آشکار در هزاره سوم: چالش‌ هستی‌شناختی اطلاعات غلامرضا سالارکیا

+ باروری مساعدتی، فناوری‌های ژنتیک و ژنومیک، و زندگی خانوادگی مارتین ریچاردز / ترجمۀ: محمد معماریان

+ حادثه ای بی سابقه در پایگاه نوژه و تحول بزرگ در خاورمیانه  رضا علوی

+ جامعه شناسی، انسان شناسی، مردم شناسی محمد الیاس قنبری

+ کیمیا علیزاده؛ وقتی با مدال المپیک به خانه برگردد 

+ طلای حسن یزدانی باعث ۱۰ پله صعود کاروان ورزش ایران شد 

+ چرا از افراد موفق متنفریم؟ ترجمه زینب آرمند

+ محور روسیه - ترکیه فرهاد یزدی

+ راز کشتار تابستان ۶۷ در زمستان ۵۷ نهفته است  رضا علوی

+ کتاب اسطوره‌شناسی آسمان شبانه: تخیلاتی با منابع مجعول رضا مرادی غیاث آبادی

+ پاسخ دکتر وکیلی به نقد رضا مرادی غیاث‌آبادی بر کتاب اسطوره‌شناسی آسمان شبانه دکتر وکیلی

+ ادامه دسیسه برای انحلال ارتش فرهاد یزدی

+ هشداری به ارتش فرهاد یزدی



info@ayandehnegar.org
©Ayandehnegar 1995