Iranian Futurist 
Iranian Futurist
Ayandeh-Negar
Welcome To Future

Tomorow is built today
در باره ما
تماس با ما
خبرهای علمی
احزاب مدرن
هنر و ادبیات
ستون آزاد
محیط زیست
حقوق بشر
اخبار روز
صفحه‌ی نخست
آرشیو
اندیشمندان آینده‌نگر
تاریخ از دیدگاه نو
انسان گلوبال
دموکراسی دیجیتال
دانش نو
اقتصاد فراصنعتی
آینده‌نگری و سیاست
تکنولوژی
از سایت‌های دیگر


نقش هنر در روابط انسانی

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
Twitter Google Yahoo Delicious بالاترین دنباله

[30 May 2016]   [ ]

شاید در آینده اینگونه از شواهد و قراین می توان نتیجه گرفت كه مالك بلامنازع دنیا، الكترونیك خواهد بود و دیجیتال مجازی جایی برای واقعیت در نظر نگرفته است. تصاویر مجازی دنیایی را در مقابل چشم ها و دیدگان بهت زده انسان ها به روی پرده می آورد كه گاهی تشخیص اش از واقعیت كمی دشوار است.می توانید دنیای مجازی بازی ها را نیز به آن بیفزایید و به شكل گیری روابط انسانی مجازی هم بیندیشید.
وسایل ارتباط جمعی، برخلاف اسمشان به محدود كردن روابط انسانی كمك می كنند. از طریق اینگونه ابزارها شما می توانید به حجم غول آسایی از اطلاعات دست یابید بی آنكه احتیاجی داشته باشید تا با فردی ارتباط كلامی برقرار كنید. اگر نخواهم حكم قطعی و كلی صادر كنم بدین شكل پیش می روم كه كافی است پرسش در ذهن آدمی جرقه بزند برای یافتن جواب اش دنیای مجازی (مانند اینترنت) آسان ترین و كم هزینه ترین راه را پیش پایش خواهد گشود و برقراری گفت وگوهای دو طرفه جزء گزینه های بعدی انتخاب خواهد بود.
هر چند به نظر خودم این مدل جمع آوری اطلاعات را نمی توان به تمامی بخش های روابط انسانی تعمیم داد ولی الگویی است كه با اینكه عمر تاریخی اش به چند دهه می رسد اما آنچنان با سرعت پیش می رود كه می تواند تمام مسیر چندهزار ساله تمدن بشری را تا ساعاتی دیگر بپیماید. تصور كنید بشر طی چند هزار سال سه، چهار گام برداشته است و طی چند دهه ناگهان كیلومترها پیش رفته است. هر چند فاصله زیادی میان چاپار و تلگرافخانه وجود دارد اما مقایسه كنید فاصله را میان تلگرافخانه با نامه های الكترونیكی. آن وقت بیشتر به تغییر مدل ارتباطی انسان ها پی خواهید برد.
در اواخر قرن بیستم و ابتدای هزاره سوم، نامه نگاری كاغذی جای خویش را با نامه های اینترنتی تعویض كرد یا شاید بهتر بگویم كم كم به سمتی می رود كه در آینده پیش بینی جایگزینی نامه های الكترونیكی به جای پاكت های كاغذی نامه چندان دشوار نیست.اما آنچه باعث شد به این تغییر مدل بیشتر توجه كنم، نامه ای بود كه در روزهای پایانی سال ۸۳ دریافت كردم. كمی تعجب برانگیز بود زمانی كه پستچی زنگ خانه را زد و گفت نامه دارید. بر روی پاكت نشانه بانك كشاورزی حك شده بود كه باعث شد بیشتر تعجب كنم. پاكت را كه باز كردم بر شدت ماجرا افزوده شد. یك سررسید سال ۸۴ و از آن مهمتر كارت پستالی اثر سهراب سپهری، از همان تنه های درختان معروف. مدیر روابط عمومی بانك سال نو را تبریك گفته بود. شاید به زعم خیلی ها آنقدرها هم دریافت كارت پستال عجیب نباشد ولی در شهری كه دوستان با SMS سال نو را به یكدیگر تبریك می گویند، دریافت چنین پاكتی برای سال نو شگفت انگیز است حداقل به زعم من.اما دو مسئله ذهنم را به خودشان مشغول كردند.
یكی چاپ آثار هنری بر روی كارت پستال و دیگری نقشی كه هنر می تواند در ارتباط میان انسان های قرن بیست و یكم برعهده بگیرد.اینكه یك اثر هنری چه نقاشی، چه مجسمه و چه عكس از حالت تك بودن خارج شود و به یمن تكنولوژی چاپ در تعداد انبوه تكثیر و توزیع شود در نگاه نخست در تعارض با یكتا و بی همتا بودن اثر هنری قرار می گیرد. فكر می كنم هر كسی دوست دارد یك اثر اصل بر دیوار خانه اش یا قاب روی میزش داشته باشد تا پوستری یا كارت پستالی. اما به هر حال وقتی با گذشته نقاشی در ایران _ مجسمه یا عكس _ مواجه می شوم با خودم فكر می كنم پوسترها و كارت پستال ها می توانند فعلاً جایگزین اصالت شوند تا به مرور زمان دیوارهای خالی خانه ها پر شود و میدان های بی قواره شهر فقط جایی برای دور زدن اتومبیل ها و مكانی برای تبلیغات نباشند.
اما چاپ یك اثر هنری به جای تصاویر مبتذل _ برای مثال عكس هایی از یك نوازد كه دیالوگ های سریال های ۹۰ قسمتی را بالای سرش نوشته اند _ پیام آور تغییر سلیقه مدیران دولتی است یا حداقل سعی در تغییر سلیقه دیداری شان و از طرف دیگر نشان دهنده این موضوع است كه بانك كشاورزی به داشتن اثری از سهراب سپهری افتخار می كند و گمان می كند مدیرانش به این نكته پی برده اند كه فقط طلا پشتوانه نیست و كلكسیونی از آثار هنری نیز می تواند به پشتوانه تبدیل شود كه اگر درست كارشناسی شده باشد ارزش اش نه تنها از طلا كمتر نیست بلكه ریسك اقتصادی هم ندارد.روژه باستید در كتاب هنر و جامعه درباره دو نوع زیبایی شناسی صحبت می كند. «زیبایی شناسی فقط یكی نیست، دوتا است.
یكی زیبایی شناسی آفرینش ارزش هنری نو و دیگری زیبایی شناسی لذتی كه زاده اندیشیدن درباره آثار زیبایی هنری است. این فكری است كه همواره در نظر من به عنوان یك فكر اساسی نمایان شده است، در حالی كه زیبایی شناسان به كلی آن را نادیده انگاشته اند.»۱بخش دوم نظرات در ایران بسیار كلی تر نادیده گرفته می شود. در اینجا به دومین سئوالم می رسیم. بسیار خب، نقاشی سهراب سپهری قرار است در ارتباطات انسانی چه نقشی بازی كند؟ در اینجا دیگر بحث زیبایی شناسی هنری منتفی است.
آیا باید به جامعه شناسی هنری پناه ببریم چنان كه در جای دیگری باستید چنین می گوید: «اما جامعه شناسی تولیدكننده هنر وجه دیگری دارد كه پرداختن بدان خالی از فایده نیست، گرچه این وجه تا به حال كمتر مورد بررسی قرار گرفته است و آن تصویری جمعی است كه یك جامعه معین از هنرمند می سازد. بدیهی است كه این «تصویر»ها در هر جامعه ای با جامعه دیگر متفاوت خواهند بود. الگویی كه در عصر رمانتیك ها از هنرمند ساخته می شود با الگویی كه در آلمان هیتلری از او می سازند متفاوت است، اما با این وصف، هر جامعه ای اسطوره ای از هنرمند دارد و این اسطوره دارای آنچنان قدرت و اجباری اجتماعی است كه حتی به هنرمند هم قدرت خود را تحمیل می كند و او را مجبور می كند تا در زندگی روزانه خود آن را سرمشق قرار دهد.
[...] هنرمند انسانی مانند انسان های دیگر نیست.
شرایط زندگی انسان شامل حال او نمی شود چرا كه او پیك خدایان در دنیای خاكی است، یا دست كم شیطانی او را تسخیر كرده است. [...] هنرمند حتی كمی هراس انگیز است، چرا كه راز و رمزهایی را می داند كه دیگران از آن بی خبرند. او جادوگر است و آثار او تا حدودی مانند فرآورده هایی جادویی تلقی می شود.» ۲اگر با این حرف باستید موافق باشیم آنگاه در خواهیم یافت در دنیای مجازی امروز كه همه چیز به سمت صفر و یك پیش می رود و علم می خواهد هر چیز را تقسیم و طبقه بندی كند و تعریف ارائه دهد، جادوی هنر می تواند به شكل گیری دوباره ارتباطات واقعی كمك كند. علم نمی تواند برای جادو جایگزینی بیابد و تعریفی قایل شود البته امیدوارم هرگز نتواند.

مطلب‌های دیگر از همین نویسنده در سایت آینده‌نگری:


منبع: 393


بنیاد آینده‌نگری ایران



شنبه ۲۸ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۹ اوت ۲۰۱۷

هنر و ادبیات

+ 4- گرگ ها هرمز داورپناه

+ 3- شتر دیدی ندیدی هرمز داورپناه

+ ۲- خون آشام هرمز داورپناه

+ نگاه نو شمارة 113،بهار 1396 منتشر شد 

+ کتاب ۲: نوجوانی هرمز داورپناه

+ 46 – کودتا  هرمز داورپناه

+ وقتی یک فیلسوف رمان می‌نویسد مهسا رمضانی

+ 45- خروس جنگی هرمز داورپناه

+ اسکار ۲۰۱۷؛ «فروشنده» برنده شد 

+ 44 – مرغ، یا خروس؟ هرمز داورپناه

+ 43- فرشته هرمز داورپناه

+ نامیرا  سپیده

+ 42 - سقوط ماه هرمز داورپناه

+ 41- کرم ها هرمز داورپناه

+ 40- سگ شکاری  هرمز داورپناه

+ عرصه ی همگانی و آرای عمومی: از نشریات مکتوب تا اینترنت 

+ فرهنگ به مثابه نمایشی تجاری (۱) 

+ مدرسه ی دموکراتیک ـ آموزش هماگن 

+ سایه روشن  سپیده

+ 39- صاحبخانه هرمز داورپناه

+ 38- نادر شاه افشار هرمز داورپناه

+ قصه کودک پناهجو برای کودکان اروپایی ایندیپندنت برگردان لیلا حسین زاده

+ پاره های معماری(14)، آناتول کوپ: معماری و دولت در قرن بیستم-بخش اول ناصر فکوهی

+ 37- سرخ پوست ها  هرمز داورپناه

+ 36- آلبالو پلو هرمز داورپناه

+ تاریخ تکرار نمی شود عباس احمدوند

+ هنر گفت و گو ـ آرک دیلی با ساسکیا ساسِـن برگردان آرش بصیرت

+ واژه ها .... این واژه های لعنتی! عاطفه اولیایی

+ 35- آرسن لوپن هرمز داورپناه

+ پیام  سپیده

+ ۳۴- ارکستر گلاب دره هرمز داورپناه

+ 33- زولبیا بامیه هرمز داورپناه

+ " رؤیا "  سپیده

+ 32- جریان نفت هرمز داورپناه

+ 31 - کوچه قٌجَرا هرمز داورپناه

+ 30- فرار از خانی آباد هرمز داورپناه

+ جرقٌه  سپیده

+ ۲۹ - دزد هرمز داورپناه

+ دعوت  سپیده

+ ۲۸ - زنبور ها هرمز داورپناه

+ شعله ای باید  سپیده

+ ۲۷- درس انشاء هرمز داورپناه

+ پرواز  سپیده

+ 26- سینما بهار هرمز داورپناه

+ فردا   سپیده

+ 25- مردی در استخر هرمز داورپناه

+ تاریخ ادبیات قرن بیستم روسیه  ترجمه: آبتین گلکار

+ چرا داستان کوتاه، سبک‌ برتر ادبی قرن21 شده‌ است؟ ترجمه از ماندانا سجادی

+ نقش هنر در روابط انسانی 

+ هنر در قرن بیست و یکم تصویری از آینده هنر. روبین ثورن تیاسک

+ طپش خاک  سپیده

+ 24 - سفر عید هرمز داورپناه

+ معماری آینده و فرم زایی فارغ از خاستگاه به مثابه روش آرش بصیرت

+ فلسفه: از راز و رمز تا سبزی فروشی ها؛ گفتگو با عبدالحسین آذرنگ منیره پنج تنی

+ بی نازنین: جهان سیاه و سفید لیلا صادقی

+ آوازِ دوردستِ زنی در عمقِ گرم زمین/ زاویه دید «اقتباس» در فیلم «گاوخونی» اثر بهروز افخمی محمد هاشمی

+ دلسوخته -- داستان واقعی بابک پایدار

+ 23 – لوژ سواری هرمز داورپناه

+ جدایی  سپیده

+ 1- محکوم بابک پایدار

+ فریاد سکوت  سپیده

+ نبرد عشق ی. صفایی

+ 22- ترور هرمز داورپناه

+ زیر خاکستر  سپیده

+ 21- سیگار هرمز داورپناه

+ راه مشترک  سپیده

+ 20- نیش عقرب هرمز داورپناه

+ فمینیسم اولیه استفان هُدگسُن رایت برگردان مهسا صباغی

+ کودکان در کجای بازی فرهنگ هستند (نگاهی انسان شناختی به زندگی و آثار ساعدی -بخش پنجم) فاطمه خضری

+ 19 - حمٌام عمومی هرمز داورپناه

+ باور  سپیده

+ 18-اجننٌه  هرمز داورپناه

+ اسطوره ورابطه ی آن با فرهنگ ج. همکار

+ 17 – کازانوا هرمز داورپناه

+ امید  سپیده

+ 16-آقای شمر هرمز داورپناه

+ انسان شناسی زیست محیطی آذین محمدی

+ پدیدارشناسی معماری در آرای استیون هال، آلبرتو پرز-گومز و یوهانی پالاسما علی اکبری

+ سطح یا صورت مسئله این است! علی خانمحمدی

+ (نگاهی انسان شناختی به زندگی و آثار ساعدی -بخش پنجم) فاطمه خضری

+ 15- حسین کرد شبستری هرمز داورپناه

+ درباره فرهنگ و پالایش آن  ج. همکار

+ چشم انداز  سپیده

+ 14- بادبادک هرمز داورپناه

+ 13– جناب سرهنگ هرمز داورپناه

+ ساعدی از نگاه دیگران (نگاهی انسان شناختی به زندگی و آثار ساعدی بخش چهارم) فاطمه خضری

+ ساعدی و زندگی حرفه ایش(نگاهی انسان شناختی به زندگی و آثار ساعدی بخش سوم) فاطمه خضری

+ شب سفر در ایران امیر هاشمی مقدم

+ «کودک و استثمار» اصلانی دکتر ناصر فکوهی

+ " جنگل"  سپیده

+ 12- گنجشک ها هرمز داورپناه

+ پیوند  سپیده

+ انسان‌شناسی بلندگوهای بُلند یوسف سرافراز

+ ساعدی و تاریخ دورانش (نگاهی انسان شناختی به زندگی و آثار ساعدی بخش دوم) فاطمه خضری

+ 11- تیر و کمان هرمز داورپناه

+ نگاهی انسان شناختی به زندگی و آثار ساعدی فاطمه خضری

+ تا سکوت برف: دریای سیاه ماری نوئل ریو برگردان منوچهر مرزبانیان

+ بازگشت  سپیده

+ 10 – خانۀ سه راه جعفرآباد هرمز داورپناه

+ 9- کاراگاه هرمز داورپناه



info@ayandehnegar.org
©Ayandehnegar 1995