Iranian Futurist 
Iranian Futurist
Ayandeh-Negar
Welcome To Future

Tomorow is built today
در باره ما
تماس با ما
خبرهای علمی
احزاب مدرن
هنر و ادبیات
ستون آزاد
محیط زیست
حقوق بشر
اخبار روز
صفحه‌ی نخست
آرشیو
اندیشمندان آینده‌نگر
تاریخ از دیدگاه نو
انسان گلوبال
دموکراسی دیجیتال
دانش نو
اقتصاد فراصنعتی
آینده‌نگری و سیاست
تکنولوژی
از سایت‌های دیگر


عصر جدید تقابل انسان و ماشین.

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
Twitter Google Yahoo Delicious بالاترین دنباله

[26 Apr 2016]   [ ]

از وقتی نخستین ماشین ها در داستان های علمی ـ تخیلی پدیدار شدند، بذر ترس و نگرانی از طغیان و شورش ماشینی یا به عبارت بهتر، نافرمانی رباتیک در دل و فکر انسان ها کاشته شده است، اما این دلهره و چشم انداز تهدیدگرانه در حالی است که امروزه کارشناسان و دانشمندان هشدار و توجه دیگری را علیه تهدیدی افزون تر یا در واقع خائنانه مطرح می کنند که ما ممکن است بیش از حد مایل به زندگی کردن با آنها باشیم و این همان چشم انداز مبهم و بیمناکی است که تأمل و تفکر کارشناسان را برانگیخته است.

سال ۱۹۹۷ رباتی با نام سارکوز با قابلیت انجام اشارات و حرکات هنگام سخن گفتن و با هدف ارتباط برقرار کردن و صحبت با کودکان درباره فناوری در مرکز علوم کارنگی ساخته و پرداخته شد، اما آن سال ها با وجود توجه زیادی که چنین ربات هایی برانگیخت و با تغییراتی متفاوت به شخصیت اصلی برخی فیلم های مشهور با موضوع چالش میان انسان و ربات ها بدل شد. کسی از جایگاه آینده این ماشین ها و نفوذشان به ارکان اصلی زندگی روزمره انسان هزاره سوم تصور نزدیک و ملموسی نداشت. پیشروی و همه گیری ربات های اجتماعی در آینده نزدیک در حالی است که انتظار می رود تا سال ۲۰۱۵ این کلاس از ربات ها صنعتی ۱۵ میلیارد دلاری را رقم بزنند.

البته ربات ها از مدت ها پیش تراژدی به هراس افکندن ما را آغاز کرده بودند. سال ۱۹۲۱ در نمایشنامه ای از کشور چک با عنوان ربات های عالمگیر روسام(.R.U.R) همزمان واژه ربات و تهدید یک مکاشفه گر رباتی برای نخستین بار به ادبیات جهان معرفی شد.

در بیانیه صادر شده در پرده اول نمایش، ربات ها که به عنوان کارگران ارزان و مصرف شدنی به شمار می روند، قصد و غرضشان را بصراحت بیان می دارند: «ربات های جهان، ما شما را به قلع و قمع نوع بشر امر می فرماییم. از مردان مضایقه نکنید. از زنان مضایقه نکنید.» خاستگاه بد و شرورانه رباتیکی را می توان حتی جلوتر از این نیز دنبال کرد، اما ظهور کلی گونه های نوین ربات های عالمگیر در هیاتی مبتنی بر هیولا یا مایه ترس و وحشت، به داستان های علمی ـ تخیلی دهه های ۴۰ و ۵۰ میلادی و زمانی پیش از حوزه پژوهش حقیقی دانش رباتیک بازمی گردد. درواقع، آیساک آسیموف، نویسنده نوول «من، ربات» عبارت «رباتیکس» را در همان زمانی که کار تهیه و بسط قوانین اخلاقی برای ربات ها را در داستان های کوتاهش آغاز کرده بود، ابداع کرد.

تا سال ۱۹۸۴ که در فیلم ترمیناتور، آرنولد شوارتزنگر و شخصیت T ۸۰۰ وی، کل یک حوزه استحفاظی پلیس را به توپ بست، تمرد و یاغی گری ربات به یکی از قرص و محکم ترین کلیشه های فرهنگ عامه بدل شد. این فیلم از همان زمان در حکم عبارتی اختصاری برای نوعی هراس و دلهره مخصوص مطرح می شود: این که هوش مصنوعی آنچنان هوشمند خواهد شد که تنها به حفظ بقای خود می اندیشد. فیلم ترمیناتور توانست به شیوه تفکر ما درباره ربات ها، هوش مصنوعی و حتی توسعه سریع کسب و کار جنگ ورزی خودکار و بدون نفر رنگ و بویی متفاوت ببخشد. در همین رابطه، اداره تحقیقات نیروی دریایی آمریکا این موضوع که رهنمودهای اخلاقی برای ربات های نظامی لازم هستند یا خیر را مورد مطالعه قرار داد و سال ۲۰۰۸ طی گزارشی مقدماتی درخصوص این پایان بازی بسیار ملال انگیز و بی سرانجام احتمالی فکری کردند و قرار شد در مورد سناریوهای ترمیناتوری که در آن ماشین ها علیه ما کار می کنند، کمتر از انسان استفاده شود.

اما براساس گزارش پاتریک لین، دانشیار پیوسته فلسفه در دانشگاه پلی تکنیک کالیفرنیا و اخلاق گرایی که کار برنامه ریزی برای توسعه رهنمودها و مقررات اخلاقی در مورد ربات های اجتماعی بهیار را نیز برعهده دارد، نیاز به مقررات اخلاقی برای ربات ها به میادین جنگ محدود نمی شود. ربات های اجتماعی در مقایسه با یک ربات نظامی احتمالا ریسک بزرگ تری را درخصوص افراد مطرح می کنند. ربات های اجتماعی مسلح نخواهند بود، ولی خیلی زودتر از تصور ما با آنها چهره در چهره خواهیم شد.

البته این صحبت ها تا اینجای کار در حد نقل قول هایی بیشتر نیست و جزییات داغ تر درباره خطر فرضی خودسازماندهی هوش مصنوعی و جنبه غیرمسوولانه و غیراخلاقی ربات ها در تهدید مسلحانه غیرنظامیان در میان رسانه ها مطرح است، اما تهدیدهای واقعی مطرح شده از سوی ربات ها ممکن است ربطی به سناریوهای ترمیناتوری نداشته باشد؛ چون ربات ها در مقام مقایسه با یاغیان مسلح گنگ و لال عملا مغزهای مرده محسوب می شوند. مثلا اگر ربات نکسی را به عنوان یکی از پیشرفته ترین ربات های اجتماعی جهان مورد ملاحظه قرار دهیم، می بینیم که تنها می تواند مقدماتی ترین ساختارهای آوایی را بفهمد. وقتی چشمان شما رباتی از همان انواعی که ما فکر می کنیم، موجودیتی خودکار است را می بیند ـ یعنی متحرک، کنشگر و کارکردپذیر تحت قدرت و اراده خودش ـ سلول های عصبی آیینه ای ما به حالت شلیک عصبی درمی آیند. این سلول ها درواقع همان سلول های عصبی ما هستند که به وقت تماشای سایر جانوران در حرکت نیز فعال می شوند و شک دانشمندان عصب شناس مبنی بر رابطه آنها با یادگیری از راه تقلید را برانگیخته است. سلول های عصبی آیینه ای درباره مجسمه ای مومی یا یک هواپیمای مدل کنترل از راه دور می توانند کمتر مراقبت و توجه کنند و این ربات خودکار است که فیوزها را طوری روشن کند و ذهن را چنان فریب دهد تا در روبه رو شدن با دستگاهی مکانیکی آن را در حکم چیزی زنده تلقی کند.

یک ربات می تواند درباره احتمالات و امکانات فکر کند، امافعلا نمی تواند هیچ تفکری درباره پیامدها و نتایج تصمیم گیری هایش داشته باشد

و هنوز مثل بسیاری از جنبه های رابطه متقابل انسان ـ ربات، کل این فرآیند بازگردانی و واکنش انعکاسی ناشناخته است. نویسندگان داستان های علمی ـ تخیلی ممکن است چیزی در حدود نیم قرن نظریه پردازی را درباره تاثیرات بلندمدت زندگی با ربات ها از سر گذرانده باشند، اما برای علم تنها گام نهادن در آغاز راه محسوب می شود.

در حالی که حوزه پژوهش رابطه متقابل انسان ـ ربات به کار جمع آوری داده ها و مرتب کردن روش شناسی های آن سرگرم است، ترسیم و بیرون کشیدن نتایج محکم می تواند غیرممکن یا دست کم غیرمسوولانه و نامعتبر جلوه نماید. مثلا درخصوص همین سلول های عصبی انعکاسی، دانشمندان علم اعصاب می توانند تا حد ناخنک زدنی به آنها نزدیک شوند، اما نتیجه گیری و اظهارنظر در مورد هدف و مقصد دقیق این سلول های عصبی هنوز محل شک و تردید دانشمندان است. مثال بارز و معمول تر، راجع به پاسخ اسرارآمیز مغز به ربات ها به عبارتی تحت عنوان دره مرموز و ناشناخته اشاره دارد که می گوید ربات ها غیرعادی و مرموز هستند.

این عبارت سال ۱۹۷۰ طی مقاله ای توسط ماشاهیرو موری، دانشمند حوزه رباتیک مطرح شد و نموداری را توصیف می کند که نشان می دهد انسان ها احساس خودمانی تر و احتمالا راحت تری با ماشین های انسان نما دارند. براین اساس همانقدر که ماشین به انسان شبیه تر می شود، همان هشدارهای روان شناختی را آزاد می سازد که با دیدن انسانی مرده یا ناخوش مرتبط است. در همین نقطه است که نمودار در سراشیبی قرار می گیرد و سپس دوباره با واکنش به یک وجود انسانی حقیقی یا به لحاظ نظری با نام یک ماشین آدم نما صعود می کند. در واقع این وضعیت مبهم هر تعریفی که داشته باشد، نمی تواند صرفا ترس خشک و خالی به شمار رود، اما آمیزه ای از صمیمیت و خودمانی بودن و ترس یا جاذبه و دافعه خواهد بود.

به باور روان شناسان، هنگام رویارویی انسان با ربات انسانی لحظه ای از ناهماهنگی یا ناهنجاری شناختی است که مغز نمی تواند تطبیق دهد، مثل مواجه شدن با یک درخت سخنگو یا جسدی خندان که مغز ما نمی تواند واقعیت آن لحظه را برای ما تعریف کند.

در همین خصوص کوین وارویک، دانشیار علوم سایبرنتیک دانشگاه ردینگ انگلستان معتقد است برای یک هوش مصنوعی خیلی کار دشواری خواهد بود که با حس و شعوری جسمانی به کار نقشه کشیدن و طرح ریزی بپردازد. به باور وی، یک ربات می تواند درباره احتمالات و امکانات فکر کند، اما نمی تواند درباره پیامدها و نتایج تصمیم گیری هایش حتی گامی رو به جلو فکر کند. این در حالی است که مثل هر تقابل انسان و ماشین که تاکنون در سابقه زندگی انسان معاصر می توان پی گرفت، توجه روزافزون به مقوله استقبال از ربات های همقطار و همیار نیز بیش از هر چیز، لایه های سطحی و جذابیت های ماشینی آن بر سایر چالش های آینده فراگیر شدن این رابطه سایه افکنده و با مقوله ترس روان شناختی از ماشینی که در خلوت ما حضور دارد و احیانا چند فیلم و داستان در این ژانر، سخت می توان باور عمومی نسبت به این مهم را هشیار کرد.

به باور کارشناسان حوزه سایبرنتیک و رفتارشناسان، زمانی که یک ماشین می تواند دکمه های غریزی ـ زیستی ما را به این راحتی فشار دهد، پس باید انتظار داشت قیود و ملاحظات عمیقا نهادینه شده خویش را با تنها یک لرزش بموقع پلک های مصنوعی ربات از یاد برده و تسلیم شویم، شاید در روابط متقابل آینده انسان و ربات های اجتماعی، مساله هراس و ترسیدن از این پس همچون واکنشی از روی ندانستن و جهل نباشد و شاید ما تنها از چیزی غلط و اشتباهی ترسیده بودیم.

سایت future technology

مترجم: مهریار میرنیا

مطلب‌های دیگر از همین نویسنده در سایت آینده‌نگری:


منبع: 114


بنیاد آینده‌نگری ایران



پنجشنبه ۷ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۲۷ آوریل ۲۰۱۷

دانش نو

+ تاثیر فناوری اطلاعات بر سازمان، جامعه و فرد- 

+ هوش مصنوعی ترسوها را درمان می‌کند . فناوری در مسیر کمک به بیماران حمیدرضا تائبی

+ آینده پژوهی یا آینده نگاری یا …؟ 

+ تاملاتي در روشنفكري موسي اكرمي

+ اینترنت، کنکاش گاهی جدید؟ بخش دوم عرصه ی همگانی و آرای عمومی: از نشریات تا اینترنت 

+ رویکردها و ابزارهای نوین موثر در آینده پژوهی هوشمندی کسب‌و‌کار فرشاد وحیدپور

+ فرزندان ما مرد عنکبوتي را بهتر مي‌شناسند  ابوذر سيفي‌کلستان

+ اخلاق جانشین قدرت رضا اسمخاني

+ رویکردی انسان شناختی به: گفتمان میراث طبیعی و گردشگری روستایی مرتضی رضوانفر

+ تغییر فرهنگی با رفتار رهبران سازمان شروع می‌شود مترجم: احسان زائری

+ دامنه و هزینه های تغییرات اجتماعی داوود نادمی

+ آینده‎اندیشی: توصیه‎ای دوستانه یا ضرورتی انکار ناپذیر.؟ 

+ ظرفیت های تقویت همبستگی اجتماعی 

+ نظریه‌های ارتباطات توسعه سرینیواس آر ملكات

+ در کمتر از یک دقیقه بیشترین تاثیر را در اولین ملاقات خود داشته باشید! مهسا قنبری

+ ماشین‌های هوشمند و بازتعریفی تازه از نقش کارکنان دانش‌محور حمیدرضا تائبی

+ پیش‌نیازهای نوآوری در کشور. سیدهاشم هدایتی

+ عقل و توسعه یافتگی حسین عرب

+ آینده، اکنون است  آرش بصیرت

+ آینده پژوهی به کجا خواهد رفت؟ 

+ ابزارهای توسعه هوش تجاری در سازمان مهندس پدیده فدائی فرد

+ دانش، پلی به سوی توسعه. دکتر غلامحسین عبیری

+ کوشش برای ساختن جهانی باهوش‏تر. 

+ نوگرایی قدیمی و نو  گفت‌وگو با سیدجعفر مرعشی

+ تئوري سازمان در عمل. 

+ سازمان هاي هزاره سوم 

+ دیدگاه های سه گانه درباره محرک های آینده نگاری 

+ به صدها تحلیل‌گر اطلاعات نیاز داریم! 

+ چگونه براي نوجوانان کسب و کار ایجاد کنیم؟ تونی مارتین

+ چرا گاهی محاسبات فعالان اقتصادی با واقعیت منطبق نمی‌شود؟ محسن رنانی

+ آیا توفانی سازنده در راه است!؟ 

+ 4 راهکار برای مشارکت کارمندان در خلق ایده‌های نو 

+ نقش الگوی ذهنی در موفقیت کامران فرنیان همدانی- علی توکلی یرکی

+ چالش ­های فلسفی نظریه کوانتوم استاندارد 

+ از اشتباه فیلسوف هم باید درس آموخت 

+ بوته سوخته 

+ دانش آینده یک نیاز ملزم برای بشر امروز است‌ 

+ ما آموزش می دهیم, اما دانش آموزان یاد نمی گیرند 

+ باید از قاره ششم بیشتر بهره​مند شویم . فرانک فراهانی جم

+ شناسایی و خوشه‌بندی سامانه‌ها و ابزارهای مدیریت دانش شخصی عاطفه شریف ، رضوان حسین قلی زاده

+ بررسی زیرساخت‌های مدیریت دانش و تأثیر آن بر هوش سازمانی در پژوهشگاه‌های‌ وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری محمدرضا شکاری ، محمدرضا اسمعیلی گیوی ، حمید کشاورز

+ اثربخشی پژوهش های علمیِ داخلی بر شاخص های توسعه ی ایران آقای وحید احسانی ، دکتر موسی اعظمی، دکتر سیّد محمّد باقر نجفی ، دک

+ ویژگی‌های بایسته معلمان در بهبود فرآیند یاددهی-یادگیری مدارس هوشمند 

+ پاسخ بنیادین به یک سؤال دیرین: چرا ما ایرانیان در مسیر توسعه درجا زده ایم؟ دکتر محسن رنانی

+ وقتی از دانش بنیان حرف می زنیم از چه چیز حرف می زنیم سیدرضا علوی

+ نوآوري باز انقلابی نوین در پارادایم نوآوري الهام سهامی

+ چشم انداز به عنوان روش آینده پژوهی 

+ در جستجوی الگوی نوین یادگیری­زدایی سازمانی[1] 

+ رابطه هوش و مقدار توانایی حقیقی‌تان 

+ جامعه شناسی امروز ... sociology دکتر علی اصغر سعیدی

+ پروژه «صفر» هاروارد برای چگونه اندیشیدن علی ذوالفقاریان

+ اگر خواهان تغییر هستید شما باید خود تغییر باشید 

+ ضرورت تغییر و تحول و موانع موجود در سازمان های دولتی و نیمه دولتی 

+ تغییر و تحول مثبت در سازمان 

+ تغییر و تحول سازمانی ، مقاومت در برابر تغييرات و راههاي غلبه بر آن 

+ مديريت تغيير 

+ انسان بی‌نقص 

+ سلسله بحث هایی برای خلاقیت، نوآوری و کارآفرینی(13) 

+ نوآوری و کارآفرینی 

+ سلسله بحث هایی برای خلاقیت، نوآوری و کارآفرینی 

+ سلسله بحثهایی برای خلاقیت، نوآوری و کارآفرینی 

+ برنامه ریزی فرهنگی ابزار کارامد توسعه فرهنگ عمومی 

+ هوش مصنوعی چطور جهان تجارت را متحول می‌کند؟ 

+ درمان هدفمند به کمک داروهای هوشمند. ایلیا امیری

+ الفبای مدیریت فناوری اطلاعات CIO یا مدیر فناوری اطلاعات کیست؟ 

+ مدیر فناوری اطلاعات چه کسی است؟ 

+ گردش نخبگان یا چرخش نخبگان؟ 

+ تجربیات سواد اطلاعاتی در محیط کار 

+ سواد اطلاعاتی. 

+ سواد اطلاعاتی کلید اصلی یادگیری 

+ فعالیت هوشمندتر به جای کار سخت و طاقت فرسا. 

+ آسانترین نوع تغییر، ایجاد تغییر دردانش و معرفت است. 

+ توسعة صنعتي مقهور تفكر سخت‌افزاري و جاذبة مستغلات سيدغلامحسين حسن‌تاش

+ آسیب‌شناسی توسعه نامتوازن در ایران معصومه اشتیاقی

+ مدارس هوشمند 

+ سازمان قرن 21 

+ عصر جدید تقابل انسان و ماشین. 

+ انسان، ماشین و آن‌چه بین آنهاست جنز کلاسن

+ حمایت اجتماعی ادراک شده و سرزندگی تحصیلی: نقش واسطه ای باورهای خودکارآمدی تحصیلی 

+ رقابتی سودجویانه در آموزش 

+ آیا در دنیای واقعی به هوش مصنوعی اطمینان می‌کنیم 

+ از علم کاشف تا تناقض ممکن 

+ اصـل چنـد بُعـدی بـودن سیـستـم هـای اجتمـاعــی- فرهنگـی (نظـام های اجتمـاعــی) 

+ چرا شناخت جوامع دانایی مهم است؟ 

+ سازمان های یادگیرنده رحیم کاوه

+ نقــــش هـــــوش معنــــوی و احساسی در مديــــريـت نسرين رضائي

+ هوش معنوی (SQ) چیست؟ 

+ تاثیر هوش معنوی بر عملکرد کارکنان در سازمان ام لیلا قربان زاده

+ خصوصیات مدیر 

+ شما درون‌گرا هستید یا برون‌گرا؟ نقش این ویژگی‌ها در موفقیت شما چیست؟ هرمز پوررستمی

+ آموختن برای فردا الوین تافلر

+ كشف و يادگيري پديده هاي استثنايي با به كارگيري تئوري استثنائات و تئوري رضايتمندي مسعود عابسي ، الهه حاجي گ ليزدي

+ دنیای آینده با نانو تکنولوژی. 

+ بشر در آینده ای نزدیک ناممکن ها را ممکن خواهد کرد پروفسور میچیو کاکو

+ نوشتن از جهانی که نمی شناسیم! فرهاد اکبر زاده

+ تصویری از نقش اجتماعی آینده بنیامین د.سینگر

+ بررسی تعلیم و تربیت از دیدگاه جان دیوئی افسانه فکری‌

+ فقر آموزشي: ريشه‌ها و پيامدها علی دینی‌ترکمانی

+ تفکر سیستمی  آریو

+ قدرت روابط انسانی کوین جویس



info@ayandehnegar.org
©Ayandehnegar 1995