Iranian Futurist 
Iranian Futurist
Ayandeh-Negar
Welcome To Future

Tomorow is built today
در باره ما
تماس با ما
خبرهای علمی
احزاب مدرن
هنر و ادبیات
ستون آزاد
محیط زیست
حقوق بشر
اخبار روز
صفحه‌ی نخست
آرشیو
اندیشمندان آینده‌نگر
تاریخ از دیدگاه نو
انسان گلوبال
دموکراسی دیجیتال
دانش نو
اقتصاد فراصنعتی
آینده‌نگری و سیاست
تکنولوژی
از سایت‌های دیگر


اندیشه‌های ما صرف گذشته و حال شده و به آینده توجهی نکرده‌ایم

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
Twitter Google Yahoo Delicious بالاترین دنباله

[10 Mar 2016]   [ ]

روز جهانی آینده در گروه «آینده‌پژوهی فرهنگ و ارتباطات و جامعه» گرامی‌ داشته شد

گروه «آینده‌پژوهی فرهنگ و ارتباطات و جامعه» به عنوان یک گروه تخصصی در انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات تشکیل شده که اولین برنامه این گروه روز یکشنبه ۱۶ اسفندماه ۱۳۹۴ در گرامی‌داشت روز جهانی آینده در قالب دو پنل برگزار ‌شد. در پنل اول بایزید مردوخی، هادی خانیکی و حامد طالبیان به ایراد سخنرانی پرداختند.
روز جهانی آینده در قالب آغاز به‌کار گروه تخصصی «آینده‌پژوهی فرهنگ و ارتباطات و جامعه» و برگزاری یک نشست تخصصی با عنوان «ظرفیت‏‏ های افکارسنجی برای آینده‌پژوهی انتخابات» در انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات گرامی داشته ‌شد.

گروه «آینده‌پژوهی فرهنگ و ارتباطات و جامعه» به عنوان یک گروه تخصصی در انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات تشکیل شده که اولین برنامه این گروه روز یکشنبه ۱۶ اسفندماه ۱۳۹۴ در سالن کنفرانس انجمن‌های دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران در قالب دو پنل برگزار ‌شد.

در پنل اول با عنوان «ضرورت آینده‌پژوهی فرهنگ و ارتباطات و جامعه»، بایزید مردوخی (اقتصاددان و مشاور وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی)، هادی خانیکی (رئیس انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات) و حامد طالبیان (پژوهشگر مطالعات آینده و از اعضای موسس گروه) به ایراد سخنرانی پرداختند.

طالبیان: آینده پژوهی کسب آمادگی در زمان حال برای آینده است

در ابتدای این نشست حامد طالبیان پژوهشگر مطالعات آینده و از اعضای موسس گروه «آینده پژوهی فرهنگ و ارتباطات و جامعه» با اشاره به شکل‌گیری این گروه مطالعاتی در انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات گفت: هر ساله روز جهانی آینده، مصادف با ۱۰ تا ۱۱ اسفند در ایران، گرامی داشته می‌شود و این روز پیشنهادی جهانی برای هم افزایی توان اندیشمندان جهان برای خلق جهانی بهتر بر روی کره زمین در آینده است.

طالبیان با بیان تجربه شخصی خود ادامه داد: واکنش‌های مختلفی نسبت به این رشته، ماهیت و به نوعی کارویژه‌ی آن بین مردم وجود دارد. عده‌ای ما را پیشگو تلقی می‌کنند و عده‌ای هم غیرممکن می‌دانند که نسبت به آینده بتوان پیش گویی کرد. اما آینده پژوهی درباره روایت‌های مربوط به آینده صحبت می‌کند، آینده پژوهی کسب آمادگی در حال است تا آمادگی مقابله با شرایط آینده را داشته باشیم. همچنین این رشته یک روش نظام‌مند تفکر و یک چتر نظری و روش شناختی است و بسته به این که در کدام حوزه فعالیت می‌کنید، با نظریه‌های خاص آن حوزه مواجه هستید و باید از روش شناسی های مختلف به صورت نظام مند استفاده کنید.

مردوخی: اندیشه‌های ما صرف گذشته و حال شده و به آینده توجهی نکرده‌ایم

بایزید مردوخی، اقتصاددان و مشاور وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی نیز گفت: آینده مثل گذشته و حال نیست که براساس روش‌های معینی بتوان درباره آن صحبت کرد چون آینده هویت مشخصی ندارد و نمی‌توان درباره آنچه هویت مشخصی ندارد ادعاهای زیادی مطرح کرد، لذا باید در تحلیل آینده از روش‌هایی استفاده کنیم که عقلانیت آنها را قبول کند. همه آنچه ما درباره آینده بیان می‌کنیم عقاید علمی نیست که درباره آن بتوان ادعا کرد. شناخت علمی مستلزم ابطال پذیری است ولی آینده این خصیصه را قبول نمی‌کند.

مردوخی اظهار کرد: مهم‌ترین دلیل علاقه بشر به آینده، گرایش به مرگ است. چون مرگ در پیش است لذا برای آینده حدس می‌زند و این حدس به شیوه‌هایی مثل غیب‌گویی یا اشکال دیگر بیان می‌شود که مبانی علمی ندارد، بنابراین میل به این که بداند آینده چگونه خواهد بود در انسان بسیار جدی است. در بسیاری از کشورهای صنعتی و حتی کشورهای همسایه سنت آینده پژوهی وجود دارد و جای خود را پیدا کرده است و در ایالات متحده تبدیل به سنت شده است. هر رئیس جمهوری در ابتدای کار گزارشی از آینده‌پژوهی دریافت می‌کند. آخرین گزارش زمانی بود که اوباما به ریاست جمهوری رسید و گزارش سال ۲۰۳۰ را برای او ارائه کردند و در آن درباره‌ی تمام نقاط جهان مسائلی را مطرح شده بود.

این اقتصاددان ادامه داد: اما ما در ایران از حدود ۷۰ سال پیش بود که توانستیم به بیش از یک شبانه روز فکر کنیم. یعنی وقتی برنامه هفت ساله در سال ۱۳۲۷ تهیه شد که صرفا به پروژه‌های عمرانی پرداخته بود. این روند تا به امروز ادامه داشته است اما در تمام این مدت ما هرگز آینده‌نگری نداشته‌ایم و آینده‌های ما بیش از پنج سال برد نداشته است. به همین دلیل آینده نگری در ایران بعد نداشته است و به برنامه های پنج ساله محدود شده است. در چند سال اخیر هم در نهایت فعالیت‌های سازمان برنامه‌ریزی به مجمع تشخیص مصلحت نظام ارائه و منجر به تدوین چشم انداز ۱۴۰۴ شد که چشم اندازی ۲۰ ساله را در نظر گرفته است. ارزیابی من از سند چشم انداز این است که ما در ۱۰ سال اول بنا به دلایلی به جایگاه قابل توجه نرسیده‌ایم و مطمئنا برای ۱۰ سال آینده فشار بیشتری را باید متحمل شویم.

او تصریح کرد: عمده‌ی اندیشه‌های ما صرف گذشته و حال شده و به آینده و آینده‌نگری توجهی نکرده‌ایم و هنوز هم این گونه است. در حالی که در کشورهای دیگر مثل مالزی به این موضوع بها داده می‌شود و چشم‌انداز ۲۰۲۰ را چنان به گفتمان عمومی تبدیل کرده‌اند که حتی راننده تاکسی هم با ۲۰۲۰ آشنا است و به آن اهمیت می‌دهد، ولی ما نتوانسته‌ایم با سند چشم انداز چنین کاری بکنیم. خیلی از بخش‌های اجرایی ما نتوانسته‌اند در حوزه خود آینده نگری انجام دهند، ما غیر از پیشگویی و غیب‌گویی چیزی نداریم. برنامه ریزی های بلند مدت هم در کشور متدولوژی آینده نگری ندارد زیرا تنها تصور می کند که اگر روندها برقرار باشد ما به کجا خواهیم رسید.

مردوخی تأکید کرد: متدلوژی اصلی آینده پژوهی به نظرسنجی از خردمندان و اهل فن محدود می‌شود. هر چند روش‌های ریاضی، مدلی و روندشناسی هم در مقدمات وجود دارد، ولی آنچه درباره آینده پژوهی مطرح است، روش دلفی است که جمع معینی از صاحب نظران در حوزه‌های مختلف به پرسش‌هایی پاسخ می‌دهند.

مردوخی گفت: هنوز هم کسی ادعا نکرده که آینده پژوهی کار علمی است ولی در مقدمات آن کارهایی صورت می گیرد که مهم است، مثل بررسی روند گذشته که ممکن است اتفاق‌های خاصی از آن بیرون کشیده شود یا مثل کاهش یکباره نرخ زاد و ولد که بایستی از کارشناسان این حوزه پرسش و تحقیق شود آیا این اتفاق‌ها ادامه خواهد داشت و خود به نوعی به روند بدل خواهند شد یا نه؟ این اتفاق‌های خاص به جوانه‌های تغییر معروف هستند و ممکن است در آینده خودشان روندساز باشند و تفاوت بین پیش بینی و آینده نگری هم در این گونه مسائل است.

او ادامه داد: تصویری که از آینده می‌سازیم بر اساس این مطالعات است و بررسی گذشته، روندها، جوانه‌های تغییر و مسائل اینچنینی مهم هستند. در نهایت محصول کار آینده پژوهی را به صورت یک سناریوی پایه ارائه می‌شود که بیشتر برای متقاعدکردن سیاستگذاران است. این سناریو از آنجا که معمولاً سناریوی ادامه روند است، سناریوی قابل اتکایی نیست. سناریوی دوم سناریوی مطلوب است که هر آنچه می‌خواهیم و مطلوب ماست به این سناریو تزریق می‌‌شود. سناریوی سوم هم سناریوی ممکنِ مطلوب است که برنامه ریزی برای منابع به کمک آن انجام می شود. باید با توجه به شناخت منابع یک سناریوی ممکنِ مطلوب بسازیم.

مردوخی تصریح کرد: در گذشته منابع طبیعی جزو مزیت‌ها بود ولی امروز آینده‌نگری از مزیت‌های نسبی بنگاه‌های تجاری بزرگ است. یعنی کمپانی‌هایی که آینده‌نگری کرده‌اند، مزیت‌ها و فرصت‌هایی را به سهامداران خود ارائه می‌دهند تا دیگر کمپانی‌ها آنها را ندارند.

او ادامه داد: در ایران ما اکنون با دو مورد آینده‌نگری مواجه هستیم. یکی برنامه ششم توسعه است که مشخص نیست آینده آن چگونه باشد چون تصویری آرمانی مثل نرخ رشد هشت درصد را ارائه می‌دهد، در حالی که کسری‌های شدید دولت این کار را دشوار می‌کند. آینده‌نگری دیگر، موردی است که از سال ۸۹ در مجمع تشخیص مصلحت نظام آغاز شده، فاز اول آن یعنی شناخت گذشته تمام شده و فاز دوم آن هنوز شروع نشده است.

خانیکی: معماری هوشمندانه آینده شکل دادن به گفت‌وگو از طریق کنش است

سخنران سوم هادی خانیکی، عضو هیئت علمی دانشگاه علامه‌طباطبایی بود که در نشست «آینده پژوهی فرهنگ و ارتباطات و جامعه» گفت: بر اساس آینده پژوهی امکان رصد تحولات در ایران وجود دارد و می توان تغییرات لایه‌های زیرین را تشخیص داد و این کاری است که بیشتر در حوزه جامعه شناسی و افکارسنجی باید بررسی شود. آینده موضوع دوردستی نیست که کشف شود، آینده را می‌سازند پس کنش ما در آینده‌ای که دنبال می کنیم، تأثیرگذار است. آینده بر اساس کنش و گفت‌وگو شکل می‌گیرد و ما باید کنش‌گر باشیم و به این صورت در آینده دخالت کنیم.

هادی خانیکی در این نشست گفت: گروه آینده پژوهی فرهنگ و ارتباطات و جامعه کمتر از یک هفته پیش به پیشنهاد برخی از دوستان در انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات تشکیل شد و به مناسبت روز جهانی آینده اولین نشست این گروه برگزار شد.

رئیس انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات با اشاره به سه نگاه در مطالعات آینده ادامه داد: سه نگاه در مطالعات آینده وجود دارد، نگاه اول نگاهی انفعالی است که آینده را ادامه‌ی وضعیت گذشته می‌بیند و بدون هیچ کنشی می‌خواهد آینده را بر اساس گذشته بشناسد. نگاه دوم، نگاه فعال است و کنشگر می‌خواهد آینده را بر اساس روش‌های گذشته بسازد و در واقع به نوعی بازسازی آینده است؛ اما نگاه سوم نگاه فرصت‌ساز یا آینده‌ساز است که به حوزه‌های مختلف سرک می‌کشد حوزه‌های مختلف قرار می‌گیرد و به نوعی تلاقی دادن حوزه‌های مختلف علوم را مدنظر قرار می‌دهد.

عضو هیئت علمی دانشکده ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی با تأکید بر این که آینده‌پژوهی در حوزه‌ی علوم انسانی و اجتماعی مورد توجه قرار نگرفته است، گفت: سال ۸۳ نشستی در سازمان برنامه‌ریزی برگزار شد که جزو اولین نشست‌ها و بحث‌های میان رشته‌ای آینده‌نگری بود. در آن نشست بیشتر به حوزه‌ی تکنولوژی و فناوری پرداخته شد. آن موقع نزدیک ایام انتخابات مجلس هفتم بود و دکتر قانعی راد گفت پیش‌بینی بخش تکنولوژی کار مشکلی نیست اگر ما بتوانیم نتایج انتخابات مجلس هفتم یا نرخ مسکن در بهار ۸۴ را پیش‌بینی کنیم در واقع توانسته‌ایم به آینده‌نگری در اقتصاد و علوم اجتماعی برسیم.

خانیکی در ادامه به نتایج انتخابات هفتم اسفندماه هم اشاره کرد و گفت: برای پاسخ به این گونه مسائل عده‌ای رویکرد ساده‌ای را در پیش می‌گیرند و معتقدند ایران جامعه پیچیده‌ای است و هر گونه پیش‌بینی و سنجش افکار غیرممکن و بی فایده است. عده‌ای هم معتقدند موسسات و افرادی که در این زمینه پژوهش می‌کنند از اصول علمی تبعیت نمی‌کنند. مسئله این است که بعد از ورود به هر حوزه‌ی پیچیده‌تر، کار آینده‌نگری مهم‌تر و سخت‌تر می‌شود ولی غیرممکن نمی‌شود. بنابراین کسانی می‌توانند آینده جامعه را تشخیص دهند که در موقعیت تشخیص مسئله قرار بگیرند.

خانیکی تأکید کرد: در حوزه علوم اجتماعی و ارتباطات وقتی مسئله‌ای را نمی‌فهمیم یا مردم یا خود را متهم می‌کنیم. چند سال پیش یک شرکت سازنده موبایل نظرسنجی در ایران درباره‌ی سلیقه‌ی ایرانی‌ها درباره‌ی تلفن همراه انجام داد و بر اساس نتایج آن تلفن‌های موردنظر را ساخت و روانه بازار ایران کرد، اما برخلاف انتظار کمترین فروش را در بازار ایران داشت. حال این مسئله را چگونه باید پاسخ داد. آیا مردم در زمان نظرسنجی بی حوصله بودند و با دقت پاسخ ندادند یا این که خواسته‌اند سر شرکت مورد نظر را کلاه بگذارند؟ به نظر من دلیل اصلی این است که گفتگویی بین مصرف کننده و شرکت مورد نظر به وجود نیامده و نتوانسته‌اند موقعیت همدیگر را درک کنند. به دلیل عدم تشخیص مسئله امکان گفت‌وگوی میان شرکت و مردم فراهم نشده است تا امکان آینده‌نگری به وجود آید. در موقعیت اکتشاف یا ساختن آینده باید در نقطه تلاقی باشیم و در این نقطه است که می‌توان فهم کرد؛ نسبت آینده پژوهی و ارتباطات هم از اینجا شروع می‌شود یعنی از جایی که ارتباط و گفت وگو شکل می‌گیرد.

خانیکی در ادامه به یکی از پژوهش‌های قبل از انقلاب اسلامی مجید تهرانیان، پژوهشگر ارتباطات درباره‌ی آینده‌نگری رادیو و تلویزیون ایران اشاره کرد و گفت: تهرانیان در دهه‌ی ۵۰ شمسی پژوهشی درباره رادیو و تلویزیون انجام داد و هدفش این بود که چه طور می‌توان رادیو و تلویزیون را برای آینده سودمند و مفید کرد. او این پژوهش را به روش دلفی یا به قول خودش روش سروش انجام داد که هم وضعیت موجود و هم وضعیت مطلوب را مدنظر قرار می‌داد. تهرانیان در این پژوهش سه سطح از نخبگان جامعه را مورد نظر داشت سطح اول روشنفکران جامعه بود، سطح دوم جوانان و دانشجویان و در سطوح سوم مدیران میانی و فرهنگی قرار داشتند.

خانیکی تصریح کرد: چند سال بعد از دکتر تهرانیان درباره نتیجه گیری همان بحث پرسیدم و او درباره‌ی نتیجه گفت تحول مذهبی بزرگی در ایران در حال وقوع است. تهرانیان سال ۵۵ این مسئله را مطرح کرد یعنی دو سال قبل از انقلاب اسلامی. از او دلیل مذهبی بودن این تحول را پرسیدم که در پاسخ گفت مدیران فرهنگی در رادیو و تلویزیون ایران به کاری که انجام می‌دادند به لحاظ تخصصی اعتقاد نداشتند و بیش از ۶۵ درصد مدیران کاری را که انجام می‌دادند از نظر رسانه‌ای درست نمی‌دانستند و بیشتر مدیران مورد مطالعه معتقد بودند جامعه ایران جامعه‌ای مذهبی است در حالی که در برنامه‌های رادیو و تلویزیون به آن توجه نمی‌شد، لذا شکافی بین رسانه و واقعیت جامعه به وجود می‌آمد. اما به دلیل نبود فضای گفت و گویی امکان ارائه یافته ها در آن زمان برای تهرانیان فراهم نشد.

عضو هیئت علمی دانشگاه علامه‌طباطبایی در ادامه گفت: بر اساس مطالعات آینده پژوهی امکان رصد تحولات در ایران وجود دارد و می توان تغییرات لایه‌های زیرین را تشخیص داد و این کاری است که بیشتر در حوزه جامعه شناسی و افکارسنجی باید بررسی شود. آینده موضوع دوردستی نیست که کشف شود، آینده را می‌سازند پس کنش ما در آینده‌ای که دنبال می کنیم، تأثیرگذار است. آینده بر اساس کنش و گفت‌وگو شکل می‌گیرد و ما باید کنش‌گر باشیم و به این صورت در آینده دخالت کنیم. معماری هوشمندانه آینده همان شکل دادن به گفت و گو از طریق کنش است.

هادی خانیکی در پایان تأکید کرد: باید از نگاه‌های سناریویی، تحلیل روندها و برخورد انفعالی فراتر برویم و به لایه‌های درونی جامعه‌ای مثل ایران بپردازیم که با شتاب در حال تحول است و به اتکای همین دانش می‌توانیم دستاوردهای تازه‌ای داشته باشیم. آینده‌نگری پناه بردن به یک دانش بی‌دغدغه نیست. اتفاقا آینده‌پژوهی خلق دغدغه و مسئله است و می‌توان پلی میان آینده‌نگری، افکارسنجی و رصد تحولات جامعه به وجود آورد و امیدوارم نهادهای فرهنگی و آکادمیک و اجرایی از کنار این مسئله به سادگی عبور نکنند. متأسفانه از ویژگی‌های جامعه آکادمیک ما مسئله‌گریزی آن است و از کنار مسائل سخت به سادگی عبور می‌کند. اگر شناخت ما از مسائلی مانند انتخابات توسط کارهای خودمان نباشد، مطمئن باشید با اتکاء به نظریات دهه ۴۰ و ۵۰ مثل نظریه لازارسفلد و… نمی‌توان مسائل داخلی را شناخت.

مطلب‌های دیگر از همین نویسنده در سایت آینده‌نگری:


منبع: 450


بنیاد آینده‌نگری ایران



سه شنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۶ - ۱۲ دسامبر ۲۰۱۷

انسان گلوبال

+ نظم نوین جهانی 

+ «انسان سالاری»، محور جامعه اطلاعاتی. 

+ از خانه‌های زیر آب تا تور گردشگری به مریخ! 

+ پیش‌بینی جزئیات زندگی انسان در دو قرن آینده. 

+ مهارت های زندگی در قرن بیست و یکم  آسیه مک دار

+ «گردشگری»صنعتی میلیارد دلاری و استوار بر پایه ی آینده نگری پیشینیانِ فرهیخته ی ما رضا بردستانی

+ سیستم های پیچیده و تفکر سیستمی (3) – بخش پایانی دکتر همایون مهمنش

+ زندگی ما و زندگی آنها  علی دادپی

+ سیستم های پیچیده و تفکر سیستمی (2) دکتر همایون مهمنش

+ سیستم های پیچیده و تفکر سیستمی (1) دکتر همایون مهمنش

+ پیش‌بینی آینده غیرممکن شده است فرانسیس فوکویاما

+ آیندگان ما را به‌سبب کدام خطای اخلاقی ملامت خواهند کرد؟ 

+ مقدمه‌ای برای همه آینده نگری‌ها/ ضروری‌ترین علمی که در کشور ما به آن بی‌اعتنایی می‌شود رضا داوری اردکانی

+ قدرت آینده مهدی صنعت‌جو

+ از عصر اطلاعات تا عصر مولكول. مترجم : فيروزه امين

+ تفاوت‌های حیرت‌انگیز فرزندان 

+ عجیب‌ترین قوانین ترافیکی دنیا> از جریمه خودروهای کثیف تا منع راندن خودروی مشکی در روزهای خاص 

+ فناوری‌های مورد استفاده در جنگ‌های آینده چه خواهند بود؟ 

+ موج فراصنعتی چه کسانی را خواهد برد هرمز پوررستمی

+ مدیریت استراتژیک پورتفولیو پروژه ها در هلدینگها و سازمانهای بزرگ  

+ ضرورت آینده پژوهی و نگاه به آینده به عنوان نقش برجسته روابط عمومی نوین 

+ تکنولوژی علیه تبعیض اندرو فینبرگ

+ آیا فکرعبور جایگزین رمز عبور می شود​​​​​​​ سید محمد باقر نوربخش

+ جامعه اطلاعاتی, دگرگونی تکنولوژی های نوین ارتباطی و اطلاعاتی و تحول در روابط انسانی۲ 

+ جامعه اطلاعاتی, دگرگونی تکنولوژی های نوین ارتباطی و اطلاعاتی و تحول در روابط انسانی 

+ نمایش زندگی اجتماعی در جامعه اطلاعاتی  مانا سرایی

+ سخنرانی بیل گیتس درباره بیماری‌های فراگیر، بهداشت جهانی و حملات بیولوژیکی حمیدرضا تائبی

+ آینده نگری استر اتژی فناوری اطلاعات دکتر امین گلستانی

+ روندهای علم و فناوری در سال 2017 حمدرضا میرزایی

+ دو گروه از جوانان در برابر « قانون کار » ونسا پینتو برگردان سعید جوادزاده امینی

+ اندیشیدن به آینده نظریه اجتماعی: آری به جامعه‌شناسی محمدرضا مهدیزاده

+ نقش جامعه اطلاعاتی در تحولات فرهنگی 

+ تحلیل اقتصادی آزادی دکتر محسن رنانی

+ آیا در کارها حضور بشر لازم است؟ 

+ آینده‎پذیری: چالش اساسی آینده‎پژوهی در جهان در حال توسعه. 

+ اثرات اقتصادی جامعه اطلاعاتی در جهان 

+ چگونه انسان‌ها از صد درصد توانایی مغز خود استفاده می‌کنند حمیدرضا تائبی

+ آیا اینترنت اشیا ما را به ابر انسان تبدیل خواهد کرد؟ حمیدرضا تائبی

+ آیا سیاست می تواند از قرن 21 جان سالم به در ببرد؟. کنت میناگ

+ آینده، اکنون است ـ بخش اول آرش بصیرت

+ آینده، اکنون است ـ بخش دوم آرش بصیرت

+ سیاست‌گذاران همه کشورها خواهد بود. 

+ جهانی شدن و آموزش و پرورش 

+ دهکده ی جهانی علی خسروجردی

+ تاثیر فناوری اطلاعات بر سازمان، جامعه و فرد. 

+ آینده نگري استراتژیک مائده صداقت

+ پرسه زنی در خیابان های مجازی. داوود پنهانی

+ جهان را در 15 سال آینده چگونه می‌بینیم؟  علی نصری

+ خانواده‌های فراملی  لورتا بالداسار ، مجلیا کیلکی، لورا مرلا و رائلن وایلدینگ

+ چالش‌های دموکراسی در عصر جهانی شدن حیدرعلی مسعودی و سمانه خان‌بیگی

+ ﭼﺸﻢ اﻧﺪاز و آﻳﻨﺪه ﺟﺎﻣﻌﻪ اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ در اﻳﺮان 

+ آینده‌ی حکومت‌داری در عصر اطلاعات جان پری بارلو

+ کار آفرینی در عصر اطلاعات وارتباطات 

+ مبحث زمان و مکان در اندیشه ی گیدنز محمد حسن شربتیان

+ استفاده از انواع تکنیک‌های توسعه خلاقیت گروهی 

+ انسان فردا : در جست وجوي ناكجاآباد وحيد شامخي

+ شخصیت فرد، سرنوشت او را رقم می‌زند محمود سریع القلم

+ دولت و نسخه جهانی شدن فرنود حسني

+ جهانی شدن و آموزش و پرورش:.حرکت به سوی شبکه های نوین ارتباطی سعید مذبوحی - مصطفی زارعی

+ فضاي سایبر به معناي فضاي گسترده ارتباطی 

+ پویایی فرهنگی جهانی شدن، اسطوره‌های فرهنگی جهانی شدن رامین مسعودی

+ جهاني شدن و مديريت راهبردي منابع انساني. 

+ مطالعات و روشهاي آینده شناسی مهرداد تقوي گیلانی ؛ دکتر محمد باقر غفرانی

+ آینده روزنامه نگاری علمی در عصر دیجیتال شارون دان وودی 2 مترجم: بهاره صفوی

+ نقش نظريه شهر خلاق1 در پويش اقتصاد فرهنگي و زندگی شهری حجت الله حاجی حسینی 2 حسن اشتری 3 حافظ مهدنژاد

+ تاثیر جامعه اطلاعاتی بر انسجام اجتماعی. 

+ فراهوش و جهان غيرقابل پيش‌بيني مرادزاده

+ انقلاب در نقشهای اجتماعی الوین تاقلر

+ مزیت‌های جهانی شدن رسانه‌ها 

+ نظريه دگرگوني جهاني (بررسي نظريه ديويد هلد، آنتوني مك گرو و ديگران): 

+ موافقان و مخالفان جهانی شدن 

+ جهانی شدن و نگرانی‌های ناشی از فقر و نابرابری مبحثی است که بیش از هر موضوع دیگری مورد توجه محافل قرار گرفته است. مترجم: مریم صدیق زنده

+ جهانی شدن فرهنگ 

+ عصر مدیران- 

+ رقابت جهانی در قرن ۲۱ مصطفی مؤمنی

+ آینده نگاری علم و فناوری (تجربه کشور چک) سیدعلی اکبر عظیمی

+ جهان در سال ۲۰۵۰ میلادی 

+ اندیشه‌های ما صرف گذشته و حال شده و به آینده توجهی نکرده‌ایم 

+ یکپارچگی جهانی یک واقعیت است! 

+ علوم انسانی چه نقشی در آینده خواهد داشت؟ 

+ آرامگاه سیاسی تافلر

+ اندیشه‌های پیتر سنگه 

+ این فضای جدید تعادل انسانی را برهم زده است. 

+ گلوبالیسم یا جهانی شدن.  فیاض نجیمی بهرمان

+ جهان در سال 2050 چه شکلی خواهد بود 

+ بنيان هاي آينده پژوهي مدرن چيستي و چرايي مطالعات آينده 

+ شهرهایی برای فردا دکتر حسین محمدپور زرندی

+ سه نسل شبکه اجتماعی، حضور همزمان در کشورهای غیرپیشرفته: مورد ایران دکتر مهدی محسنیان راد

+ فضائل اخلاقی و مدیر قرن بیست و یکم 

+ تحقق هدف آینده پژوهی با استفاده از تفکر سیستمی آریو

+ مسئله رهبری سیاسی پل کندی

+ جامعه اطلاعاتی و توسعه. دکتر سید وحید عقیلی /علی یعقوبی

+ فروپاشی اتحادیه ها و دولت هاي ملی دکتر بهرام نوازنی

+ جایگاه ایران در جامعه اطلاعاتی جهانی 

+ رابطه میان پیشرفت فناوری اطلاعات و تکمیل جهانی شدن ذبیح الله تجری غریب آبادی

+ روستائیان چین، در دوراهی بین برداشت محصول و اینترنت مارتن بولار برگردان شهباز نخعی

+ نیاز اقتصاد ایران به جهانی‌شدن در گفتاری از محمود سریع‌القلم : حسرت توسعه  دکتر محمود سریع‌القلم

+ تصور جهان در ۱۵۰ سال آینده 

+ اهداف و راهکارهاي آینده نگاري در امر آموزش حمید سلیمانی مهر ، محمد هوشیار افین

+ به سوی جامعه اطلاعاتی- یزدان محمدبیگی



info@ayandehnegar.org
©Ayandehnegar 1995