Iranian Futurist 
Iranian Futurist
Ayandeh-Negar
Welcome To Future

Tomorow is built today
در باره ما
تماس با ما
خبرهای علمی
احزاب مدرن
هنر و ادبیات
ستون آزاد
محیط زیست
حقوق بشر
اخبار روز
صفحه‌ی نخست
آرشیو
اندیشمندان آینده‌نگر
تاریخ از دیدگاه نو
انسان گلوبال
دموکراسی دیجیتال
دانش نو
اقتصاد فراصنعتی
آینده‌نگری و سیاست
تکنولوژی
از سایت‌های دیگر


تا سکوت برف: دریای سیاه

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
Twitter Google Yahoo Delicious بالاترین دنباله

[02 Feb 2016]   [ ماری نوئل ریو برگردان منوچهر مرزبانیان]

داو لینچ، اهل ایرلند در ضمرهٔ کوچ نشینانی است که از دیر زمانی پیش فقر و تنگدستی، رفتارهای خشن بریتانیائی ها و جنگ داخلی آنان را آواره جهان کرده. او در نیویورک به دنیا آمد و با طی دوره های دانشگاهی و سیاسی در ”ییل“ و ”اکسفورد“ علم آموخت. ”مؤسسه مطالعات امنیتی اتحادیه اروپا“ مسئولیت پژوهش در باره ستیزه های درگرفته در قلمرو پیشین اتحاد جماهیر شوروی را به او سپرد، به پایمردی گفتگو میان اتحادیه اروپا و گرجستان برآمد، و امروز چون متخصص قفقاز رایزن سیاسی یونسکو است. کتاب ها و مقالاتش از سیر مراحل حرفه ای پژوهشگر و دیپلومات نشان دارند. گذار از نگارشی فوق تخصصی به نوشتاری به سبک رُمان ماجرائی است نه چندان معمول.

Lynch زبان فرانسه را برای نگارش این نخستین رُمان خود برگزیده. کتاب وی با اینحال کمترین خویشاوندی با آثار هموطنش ”ساموئل بکت“ ندارد که اوهم زبان فرانسه را برای نگارش برگزیده بود، مگر سرشت مشترکی کمیاب و ارزشمند: زبانی پالوده، نو، برخوردار از وقار و وزن، دقیق، انسجامی ملموس. تغییر زبان گزینه بنیادینی است: سهولت جوئی و نگارش بی ارادهٔ خودبخودی را عقیم می گذارد؛ پویه ای که خوب می شناسیم. تغیییر زمینه هم به همین سیاق: رُمان او بر آگاهی های ژرف تاریخی و جغرافیائی تکیه دارد، اما از هنر پرهیز از خودنمائی هم برخوردار است.

”دیمتریس“، برادر بزرگترش ”نیکو“ و پدرشان هرسه به ارتش جمهوریخواه ایرلند پیوسته بودند. پدر می میرد. سال پیش از آن، سازمان ”نیکو“ را به جرم کشتن یکی از فرماندهان خود به تبعید محکوم کرده و آنگاه ”دیمتریس“ ارتش جمهوریخواه را ترک گفته بود. اکنون که پدر مرده، ارتش جمهوریخواه به دنبال ”نیکو“ می گردد تا او را از میان بردارد. ”دیمتریس“ فرمانده گردان منطقه را می کشد و می گریزد. می خواهد ”نیکو“ را بازیابد که بی تردید در ”ابخاز“ به سر می برد، موطن مادر که وقتی آندو هنوز کودکی بودند به آنجا بازگشته بود. روایت جستجو بدینسان طی چند صفحه در خونریزی می آغازد. مابقی ماجرای سفری است که در صحنهٔ جنگی پایان می پذیرد که در ”تکوارچال“ درگرفته، شهر مرزی میان گرجستان و ”ابخاز“، کشوری که گاه به ناحیه ای خاکستری می ماند و دست کم به شیوه ای مستقل، هنوز وجود ندارد، گرچه استقلالش را تعداد اندکی از دولت ها به رسمیت شناخته اند.

”دیمتریس“ با گذار از قلب ستیزه هائی بی سرانجام راه می پیماید، از «صلح کاذب» ایرلند تا جنگ های آشکار قفقاز، به نواحی مبهم و خطرناک ویرانه های بازمانده از اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی سر می کشد؛ از طریق ”شربورگ“، ”وین“، ” بُسفور“، در مسیری که او را تا کناره های دریای سیاه می کشاند، به انگیزش حماسه های باستانی، به سوی این «دریای از یاد رفته میان اروپا و آسیا، گم شده در چین نقشه های تاخورده» راه می پیماید، به بغاز قدیمی ”داردانل“ (هلسپونت) می رسد، همچون ده هزار سرباز یونانی که ”گزنوفون“ عقب نشینی طولانی آنها را چهارصد سال پیش از میلاد مسیح در تاریخ خود ”آناباسیس“ روایت کرده بود. ”دیمتریس“ تا ”سوخومی“ پایتخت ”ابخاز“ هم پیش می رود، که در قدیم بخشی از ”کلشید“ بود، سرزمین ”مدیا“ی شعبده باز* و ”پشم زرین“ * …
نویسنده در طی طریق، احساس می کند که «جغرافیای تازه ای از قاره را کشف می کند، جغرافیائی جنبنده، انگار که کره خاک دیگر ثابت نیست، که به هرگامی که به پیش برمی دارد، تحول می یابد». چهره های ”نیکو“، مادر، رنگ می بازند، محو به نظر می آیند، ناپدید می شوند: او همه اینها را ترک می گوید، ماجرائی که به او تحمیل شده بود، که سرگذشت او نبود. نه می داند چرا و نه از کجا. او دیگر اوراق هویتی ندارد، نامی هم بر او نیست، دیگر «هیچ کس»ی است که از هرچه داشته پالوده اند. چیزی جز خودش نیست، تنهائی، رنج طاقت فرسای زندگی و سرانجام امکان بودن، به همین سادگی.

* در داستان های اساطیری یونان، ”مدیا“ دختر شهریار ”کولکیس“، نام زن جادوگری است از حلقهٔ دریانوردان ”آرگو“ که به ”جیسون“ یاری رساند تا به ”پشم قوچ زرین“ دست یابد. به روایت افسانه ها، پشم این قوچ توان زنده کردن هر مرده ای را داشت. اما وی را در پیشگاه ”زئوس“ قربانی کرده، پشمش را در بیشه زاری به درختی آویخته و اژدهائی را به نگهبانی آن برگماشته بودند. کشتی نشینان ”ارگو“ به آن دست یافتند:

مطلب‌های دیگر از همین نویسنده در سایت آینده‌نگری:


منبع:


بنیاد آینده‌نگری ایران



سه شنبه ۵ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۲۵ آوریل ۲۰۱۷

هنر و ادبیات

+ 46 – کودتا  هرمز داورپناه

+ وقتی یک فیلسوف رمان می‌نویسد مهسا رمضانی

+ 45- خروس جنگی هرمز داورپناه

+ اسکار ۲۰۱۷؛ «فروشنده» برنده شد 

+ 44 – مرغ، یا خروس؟ هرمز داورپناه

+ 43- فرشته هرمز داورپناه

+ نامیرا  سپیده

+ 42 - سقوط ماه هرمز داورپناه

+ 41- کرم ها هرمز داورپناه

+ 40- سگ شکاری  هرمز داورپناه

+ عرصه ی همگانی و آرای عمومی: از نشریات مکتوب تا اینترنت 

+ فرهنگ به مثابه نمایشی تجاری (۱) 

+ مدرسه ی دموکراتیک ـ آموزش هماگن 

+ سایه روشن  سپیده

+ 39- صاحبخانه هرمز داورپناه

+ 38- نادر شاه افشار هرمز داورپناه

+ قصه کودک پناهجو برای کودکان اروپایی ایندیپندنت برگردان لیلا حسین زاده

+ پاره های معماری(14)، آناتول کوپ: معماری و دولت در قرن بیستم-بخش اول ناصر فکوهی

+ 37- سرخ پوست ها  هرمز داورپناه

+ 36- آلبالو پلو هرمز داورپناه

+ تاریخ تکرار نمی شود عباس احمدوند

+ هنر گفت و گو ـ آرک دیلی با ساسکیا ساسِـن برگردان آرش بصیرت

+ واژه ها .... این واژه های لعنتی! عاطفه اولیایی

+ 35- آرسن لوپن هرمز داورپناه

+ پیام  سپیده

+ ۳۴- ارکستر گلاب دره هرمز داورپناه

+ 33- زولبیا بامیه هرمز داورپناه

+ " رؤیا "  سپیده

+ 32- جریان نفت هرمز داورپناه

+ 31 - کوچه قٌجَرا هرمز داورپناه

+ 30- فرار از خانی آباد هرمز داورپناه

+ جرقٌه  سپیده

+ ۲۹ - دزد هرمز داورپناه

+ دعوت  سپیده

+ ۲۸ - زنبور ها هرمز داورپناه

+ شعله ای باید  سپیده

+ ۲۷- درس انشاء هرمز داورپناه

+ پرواز  سپیده

+ 26- سینما بهار هرمز داورپناه

+ فردا   سپیده

+ 25- مردی در استخر هرمز داورپناه

+ تاریخ ادبیات قرن بیستم روسیه  ترجمه: آبتین گلکار

+ چرا داستان کوتاه، سبک‌ برتر ادبی قرن21 شده‌ است؟ ترجمه از ماندانا سجادی

+ نقش هنر در روابط انسانی 

+ هنر در قرن بیست و یکم تصویری از آینده هنر. روبین ثورن تیاسک

+ طپش خاک  سپیده

+ 24 - سفر عید هرمز داورپناه

+ معماری آینده و فرم زایی فارغ از خاستگاه به مثابه روش آرش بصیرت

+ فلسفه: از راز و رمز تا سبزی فروشی ها؛ گفتگو با عبدالحسین آذرنگ منیره پنج تنی

+ بی نازنین: جهان سیاه و سفید لیلا صادقی

+ آوازِ دوردستِ زنی در عمقِ گرم زمین/ زاویه دید «اقتباس» در فیلم «گاوخونی» اثر بهروز افخمی محمد هاشمی

+ دلسوخته -- داستان واقعی بابک پایدار

+ 23 – لوژ سواری هرمز داورپناه

+ جدایی  سپیده

+ 1- محکوم بابک پایدار

+ فریاد سکوت  سپیده

+ نبرد عشق ی. صفایی

+ 22- ترور هرمز داورپناه

+ زیر خاکستر  سپیده

+ 21- سیگار هرمز داورپناه

+ راه مشترک  سپیده

+ 20- نیش عقرب هرمز داورپناه

+ فمینیسم اولیه استفان هُدگسُن رایت برگردان مهسا صباغی

+ کودکان در کجای بازی فرهنگ هستند (نگاهی انسان شناختی به زندگی و آثار ساعدی -بخش پنجم) فاطمه خضری

+ 19 - حمٌام عمومی هرمز داورپناه

+ باور  سپیده

+ 18-اجننٌه  هرمز داورپناه

+ اسطوره ورابطه ی آن با فرهنگ ج. همکار

+ 17 – کازانوا هرمز داورپناه

+ امید  سپیده

+ 16-آقای شمر هرمز داورپناه

+ انسان شناسی زیست محیطی آذین محمدی

+ پدیدارشناسی معماری در آرای استیون هال، آلبرتو پرز-گومز و یوهانی پالاسما علی اکبری

+ سطح یا صورت مسئله این است! علی خانمحمدی

+ (نگاهی انسان شناختی به زندگی و آثار ساعدی -بخش پنجم) فاطمه خضری

+ 15- حسین کرد شبستری هرمز داورپناه

+ درباره فرهنگ و پالایش آن  ج. همکار

+ چشم انداز  سپیده

+ 14- بادبادک هرمز داورپناه

+ 13– جناب سرهنگ هرمز داورپناه

+ ساعدی از نگاه دیگران (نگاهی انسان شناختی به زندگی و آثار ساعدی بخش چهارم) فاطمه خضری

+ ساعدی و زندگی حرفه ایش(نگاهی انسان شناختی به زندگی و آثار ساعدی بخش سوم) فاطمه خضری

+ شب سفر در ایران امیر هاشمی مقدم

+ «کودک و استثمار» اصلانی دکتر ناصر فکوهی

+ " جنگل"  سپیده

+ 12- گنجشک ها هرمز داورپناه

+ پیوند  سپیده

+ انسان‌شناسی بلندگوهای بُلند یوسف سرافراز

+ ساعدی و تاریخ دورانش (نگاهی انسان شناختی به زندگی و آثار ساعدی بخش دوم) فاطمه خضری

+ 11- تیر و کمان هرمز داورپناه

+ نگاهی انسان شناختی به زندگی و آثار ساعدی فاطمه خضری

+ تا سکوت برف: دریای سیاه ماری نوئل ریو برگردان منوچهر مرزبانیان

+ بازگشت  سپیده

+ 10 – خانۀ سه راه جعفرآباد هرمز داورپناه

+ 9- کاراگاه هرمز داورپناه

+ مغاک  سپیده

+ خوشبخت تر سیما مهذب

+ خواب  سپیده

+ گفت‌و‌گو با علي باباچاهي: پست‌مدرنيست بودن، اشتياق سوزان من نيست علي عبداللهي

+ سبک در انسانشناسی هنر رزمن، پاول و ویزگراو، برگردان پرستو جوزانی



info@ayandehnegar.org
©Ayandehnegar 1995