Iranian Futurist 
Iranian Futurist
Ayandeh-Negar
Welcome To Future

Tomorow is built today
در باره ما
تماس با ما
خبرهای علمی
احزاب مدرن
هنر و ادبیات
ستون آزاد
محیط زیست
حقوق بشر
اخبار روز
صفحه‌ی نخست
آرشیو
اندیشمندان آینده‌نگر
تاریخ از دیدگاه نو
انسان گلوبال
دموکراسی دیجیتال
دانش نو
اقتصاد فراصنعتی
آینده‌نگری و سیاست
تکنولوژی
از سایت‌های دیگر


تحولات ایران از منظر سپاه پاسداران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
Twitter Google Yahoo Delicious بالاترین دنباله

[08 Jan 2016]   [ فرهاد یزدی]

– هشتم ژانویه 2016

تنش با عربستان در حالی که قابلیت بدل شدن به جنگ را دارد، بر مشگلات متعدد رژیم که در اصل نیازی به ایجاد آن نبود، افزوده است. حمله به سفارت عربستان، وسیله ی مظنونان همیشگی، یعنی هواداران رهبر نظام در بسیج در درجه نخست و سپس به احتمال، وسیله ی بخشی در امنیت سپاه، بدون آگاهی حکومت انجام گرفت. این حمله، چندمین تلاش این گروه برای ایجاد درگیری با عربستان، تنها و تنها برای تند کردن وضعیت داخلی (این بار برای اثر گذاردن بر انتخابات) می باشد که نیاز است دو مورد پیشین را یاد آوری کرد. اقدامات ماجراجویانه در یمن همراه با شعارهای بی معنا که از شدت تکرار خسته کننده شده و اعزام ناوگان جنگی که با در نظر گرفتن مسایل لجستیکی، از نخستین روز روشن بود که مجبور به مراجعت سرافکنده خواهند بود. تلاش شدید دیگر، مرتبط به وقایع مکه و کشته و مفقود شدن تعداد زیادی ایرانی که بنسبت کل تعداد ایرانیان شرکت کننده، بسیار بالا بود مربوط می گردد. رهبر نظام و دیگر گروه و افرادی که منافع و وجودشان در صحنه باهم گره خورده است، بدون تلف کردن فرصت، سطح تهدید را تا اندازه دست زدن به عملیات نظامی، افزایش دادند. برای ملت ایران هیچگاه روشن نشد که آن همه "سخنان بسان بازی" به چه دلیل ناگهان خاموش شدند. می توان گمان برد که سنبه عربستان با مدارکی که برعلیه نظام اسلامی در این مورد در دست داشتند، بسیار پرزور و خارج از توان ایستادگی نظام بود. باید توجه کرد که پس از اجرای هر پرده از نمایش، از تعداد هواداران نظام و به به گویان بشدت کاسته شد. اما حمله به سفارت، این واقعیت را آشکار کرد که دیرک اصلی سرپا نگاهدارنده خیمه نظام، یعنی سپاه پاسداران، دستکم از تکرار چنین وقایع لوس و خنک و در عین حال خطرناک، خسته شده است. اخطار فرمانده سپاه تهران به تظاهرات "خودجوش بسیجیان" آماده شهادت، در همراهی با سخنان حکومت برگزار شد و نه گروه تندرو.
آیا این سخنان با تایید رده های بالاتر سپاه انجام گرفته بود و یا سخنان از دل برآمده فرماندهی بود که رده های بالاتر یا با آن همدل بودند و یا از نظر سیاسی مخالفت آشکار را صلاح نمی دانستند، بر ما روشن نیست. اما بر مبنای شایعات (که هیچگاه در ایران بی پایه نبوده است)، شکاف شدید تا اندازه ی درگیری فیزیکی، در داخل فرماندهی سپاه بیش از آنکه مخالفان برآورد می کنند، ژرف تر است و بطور منطقی با در نظر گرفتن هدف های متضاد، باید هم باشد. حال اگر ما به تحولات داخلی و خارجی کشور از دید سپاه نگاه کنیم، تاریکی ناشی از نا آگاهی ما، تا اندازه ای روشن می گردند:
الف – سیاست داخلی – هر نهادی در هر کشور نمی تواند نسبت به سرنوشت کل کشور بی تفاوت باشد. منافع فردی و گروهی در حکومت های خودکامه، دلیلی ندارد که با منافع ملی همیشه همراه باشد. در حالی که در رژیم های دمکرات، گرایش به همسویی منافع ملت و دولت دارد، در حکومت خودکامه همیشه منافع کوتاه مدت نظام (البته بنا به قضاوت خوشان)، بر منافع ملی هرچند متضاد باشند، اولویت دارد. همزمان، هر رژیمی، خواست ماندگاری دارد. اما رژیم خودکامه که خواست های آن با منافع ملی یکسان نیست، از ملت دور شده و انبوه اشتباهات تکراری بر حجم آن افزوده و شکاف به اندازه ای ژرف می گردد که امکان سازش از میان می رود. نظام اسلامی در چنین تنگنایی گیر کرده و راه خلاصی ندارد. از نظر آنان، تنها چاره در دست رس، تکیه بیش تر بر نیروی مسلح است که با ترس و زور چندروزی بر دوام آنان بکوشد. در اینجا این پرسش پیش می آید که سپاه چه دلیلی دارد که این نقش منفور را که بر دوش آن نهاده اند، بیش از این ادامه دهد؟ از دید سپاه، منطقی است که از خود بپرسد که با دادن اینهمه قربانی در راه حفظ چارچوبی بنام رژیم اسلامی،آیا هدف به قدرت نشاندن تنی فاسد، چه آخوند و چه پاره ای از هم رده های پیشین ما، برای چپاول کشور بود؟ بسیاری از سرآمدن رژیم به طور آشکار اعلان کرده اند که فساد نهادینه شده، مهم ترین عامل سقوط رژیم می باشد. در این برهه، مهم نیست که تمامی آنان در بوجود آوردن این نظام نقش اساسی بازی کرده اند و دستان بسیاری از آنان پاک نیستند. مهم آنست که همگی چه گناهکار و چه بی گناه چاره ای به جز اعتراف ندارند. آیا این همان حکومت خدا بر روی زمین است که بخاطر آن چندسد هزار شهید داده شده است؟ آیا یک نیروی نظامی با سابقه جنگ هشت ساله و هزاران شهید، باید زیردست چند آخوند باشد و فرماندهان، همیشه لبه تیز تیغ آنان را برگردن خود احساس کنند؟ چگونه می توان پذیرفت که بخش نظامی سپاه، که در خط نخست کشته شدگان جنگ احتمالی با هر قدرتی هستند، در حالی که چند آخوند به عنوان نماینده ولی فقیه و رئیس امنیت آن نهاد، تعیین کننده استراتژی و در عمل گرداننده اصلی باشند؟
کاش کشته های نظام تنها به فساد محدود می شد. در چه مورد آنان می توانند به نکته ی درخشانی اشاره کنند: اقتصاد، آرامش اجتماعی، تعداد اعدامی ها و یا تعداد زندانی ها، تعداد معتادین، دست آوردهای علمی و یا هدف نهایی آنان، که گسترش دین باشد؟ تازه آنهم پس از گذشت سی و هفت سال یا فدا کردن بیش از یک و نیم نسل.
ب – امنیت ملی و سیاست خارجی بگونه ای بوده است که در دوره ای دراز، ایران برلبه تیغ گام برداشته است. میلیاردها دلار و هزاران نفر در راه بلند پروازی های بدون منطق رژیم فدا شده اند که تا ایران، امروز حتا بیش از دیروز، از امنیت کم تر برخوردار باشد. با سیاستی منطقی وسیله ی ایران (نه نظام اسلامی) نه افغانستان وسیله ی شوروی و سپس آمریکا اشغال می شد و نه عراق وسیله ی آمریکا اشغال و سپس هر دو به جنگ داخلی کشیده می شدند. همین سیاست در مورد سوریه، آن سرزمین را بخاک خون و ویرانی رساند و هم جبهه ای بنام داعش آفرید. دخالت های رهبر نظام به وسیله ی سپاه قدس در سرزمین های عربی، جبهه ی ضد شیعه به وجود آورده که نیشتری بر ایران است که تا سال ها در آینده خون ضعف از آن جاری خواهد بود. استراتژی رهبر، این سپاه را بدل به وسیله ی در دست ترکیه کرد تا به هدف اشغال سرزمین در شمال عراق و سوریه بدون هزینه ی بالا، دست یابند. خوش خیالی خواهد بود اگر گمان بریم که ترکیه با اتحاد با عربستان و چاره نداشتن غرب، از مناطقی که در عراق و سوریه اشغال کرده و در آینده با شکست احتمالی داعش، دامنه آن گسترده تر خواهد شد، همراه بر امتیاز های دیگر، صرف نظر خواهد کرد. استراتژی که اعلان می کرد برای مجبور نشدن به جنگ در تهران، باید به جنگیدن در سوریه تن در دهیم، در عمل به عاملی در جهت رسیدن ترکیه به هدف های استراتژیک خود بدون هزینه زیاد، بدل شدند. هنگامی که بر سر غنائم جنگی و تقسیم منطقه نفوذ در عراق و سوریه، قدرت های جهانی مشغول بده و بستان خواهند بود، با وجودی که ایران در مقایسه با توان خود، بالاترین هزینه را کرده، چون ناتوان ترین عضو خواهد بود، شاید مانند کنفرانس صلح پاریس حتا نتواند در جلسات شرکت کند. از سوی دیگر، ترکیه با هزینه ی پایین جانی و مالی (که به احتمال بزودی وسیله ی عربستان + متحدین جبران خواهد شد)، بالاترین غنائم را بدست خواهد آورد.
آیا سپاه قدس به این درجه از پختگی نرسیده که پرسش نماید که باوجودی که آنچه را که در توان داشته انجام داده است، در حال حاظر دست آورد چه بوده؟ ایا فرمانده این سپاه که بسیاری از یاران خود را از دست داده و خود همیشه در صحنه جنگ حاظر بوده، نباید به کارنامه دست رنج خود که در نهایت چیزی جز فاجعه برای ساکنان آن سرزمین ها و خدمت به منافع قدرت های خارجی نبوده، نگاهی سنجش گرا بی افکند؟ آیا سپاه، عمله ی بی اقتداری ایران، تا این درجه نبوده که حتا یک متحد در خلیج فارس (تکرار می گردد خلیج فارس) نداشته باشد؟ با امتحانی که در جنگ با عراق و پس از آن تاکنون داده شد، نمی توان فرض کرد که بجز بخش کوچکی از سپاه، یا از وضع کنونی خوشنود و یا هنوز بیدار نشده باشد. سپاه یک راه دارد و آن هم گام برداشتن در راه ملت است که نشانه های چنین تحولی هر روز از روز پیش آشکارتر می گردد. مهم ترین آزمون پیش رو، انتخابات آینده می باشد.
بعنوان نیروی مسلح که آن را دانسته رو درروی ملت قرار داده اند، باید توجه شود که سپاه از بطن ملت برخواسته و کوله باری پراز فداکاری و هزینه در راه دفاع از خاک و ملت ایران بردوش می کشد، نمی تواند در روز تعیین کننده برعلیه ملت بجنگد. اگر روزی سپاه مشروعیت نظام اسلامی را دربست قبول داشت، امروز به عنوان جزیی از ملت، مشروعیتی برای آن قایل نیست.
بازهم باید تکرار گردد که انگیزه چنین هشدارهایی تنها در راه نجات ملت ایران از سقوط بیش تر در منجلاب نظام اسلامی و از بین رفتن بزرگ ترین سرمایه های کشور و از آن میان سپاه، در یک جنگ نظامی ناخواسته که بدون تردید پای همگی همسایگان و قدرت های خارجی را باز خواهد کرد، باشیم. جنگ برای دست یافتن به هدف های سیاسی (پدافندی، مذهبی، ایدئولوژیک) صورت می گیرد. همزمان، نیروهای مسلح که نخستین قربانیان جنگ را تشکیل می دهند (چه از نظر نفرات و چه از نظر سازمانی)، آخرین نهادی هستند که تمایل به جنگ دارند. جنگ برای نهاد نظامی، الویت نیست، آخرین گذینه می باشد. از این رو هدف از جنگ و هزینه آن، باید برای نیروهای مسلح به طور کامل روشن و قابل توجیه باشد. نظام اسلامی در طبیعت خود دشمن آفرین است و در هر زمان قابلیت بالقوه وارد شدن به جنگ با دشمن را دارد. اشکال در این است که کدام دشمن را برگزیند و با چه هدفی. هدف هرچه باشد، در نهایت برای ماندگاری نظام خواهد بود. برای نهاد نظامی که بار جنگ را بردوش می کشد، چنین بی بندوباری قابل قبول نیست.
......................................
- در حالی که عربستان با اعدام جمعی اخیر، انزجار بسیاری را در سراسر جهان برانگیخت، حمله ی برنامه ریزی شده به سفارت و کنسولگری، منجر به افتضاح سیاسی دیگری برای نظام اسلامی شد.
- حتا به سادگی می توان ادعا کرد که سپاه قدس بیش از هر گروه و حکومتی، به سود اسراییل عمل کرده است. امروز اسراییل با آسودگی بیش تر در برابر فلسطینیان عمل می کند تا پیش ترها. افکار عمومی جهانی تحولات اسراییل را به دست فراموشی سپرده است.

مطلب‌های دیگر از همین نویسنده در سایت آینده‌نگری:


منبع:


بنیاد آینده‌نگری ایران



سه شنبه ۵ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۲۵ آوریل ۲۰۱۷

ستون آزاد

+ مرز میان «فرار مغزها» و «قرار مغزها» وحید احسانی

+ ترامپ و نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ آیا وجه اصلی «فرار مغزها» وجه «مکانی/جغرافیایی» آن است؟  وحید احسانی

+ اندیشۀ سیاسی چیست و به چه دردی می‌خورد؟ 

+ هنر گفت و گو ـ آرک دیلی با ساسکیا ساسِـن- برگردان آرش بصیرت

+ سایه اقتصاد بر سر سیاست. محسن رنانی

+ سوریه، کره شمالی و نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ چگونه مشکلات سیاست خارجی را کاهش دهیم؟. محمود سریع القلم

+ ترامپ و دنیای پساحقیقت كن ويلبر

+ امکان تجزیه ایران؟ فرهاد یزدی

+ خبرت هست که در شهر شکر ارزان شد؟! محمّد امینی

+ دل‌واپسانِ آزادی! جعفر پارساپور

+ همه پرسی برای تعیین سرنوشت نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ اعلان بی طرفی سپاه فرهاد یزدی

+ انتخابات سال 96 فرهاد یزدی

+ ترامپ و امنیت ملی ایران فرهاد یزدی

+ اتحاد ترکیه با عربستان فرهاد یزدی

+ تلاش در راه کاستن از تنش با عربستان فرهاد یزدی

+ اراده ملی = آشتی ملی  فرهاد یزدی

+ به سوی افزایش تنش فرهاد یزدی

+ پيش‌دبستاني و آموزش با زبان مادري محور توسعه عدالت آموزشي دکتر محسن رنانی

+ تجزیه در منطقه و نقش ایران فرهاد یزدی

+ روایت مختصری از نوجوانی (قسمت دوم) داوید لوبروتون برگردان آریا نوری

+ روایت مختصری از نوجوانی (قسمت اول) داوید لوبروتون برگردان آریا نوری

+ فراز پدیده ملت در سیاست ایران فرهاد یزدی

+ روند تحولات سپاه فرهاد یزدی

+ ما و نان گندم نما و جو فروش دکتر محسن رنانی

+ "منافع مشترک" نیرنگی کهنه! خیانتی پویا! علی صدارت

+ خلاء قدرت در نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ خطای بزرگ سیاستی دکتر محسن رنانی

+ آماده سازی سپاه پاسداران برای پر کردن خلاء قدرت فرهاد یزدی

+ لیبرالیسم و مسألۀ عدالت نگاهی به سیر ظهور لیبرالیسم و نولیبرالیسم در جهان و ایران گفت و گو با موسی اکرمی

+ جنبش برای دموکراسی یا سرنگونی؟ دکتر همایون مهمنش

+ تندروی و یا رشد پوپولیسم – بخش سوم فرهاد یزدی

+ تندروی و یا رشد پوپولیسم - بخش دوم فرهاد یزدی

+ تندروی و یا رشد پوپولیسم - بخش نخست فرهاد یزدی

+ انقلاب منابع آشکار در هزاره سوم: چالش‌ هستی‌شناختی اطلاعات غلامرضا سالارکیا

+ باروری مساعدتی، فناوری‌های ژنتیک و ژنومیک، و زندگی خانوادگی مارتین ریچاردز / ترجمۀ: محمد معماریان

+ حادثه ای بی سابقه در پایگاه نوژه و تحول بزرگ در خاورمیانه  رضا علوی

+ جامعه شناسی، انسان شناسی، مردم شناسی محمد الیاس قنبری

+ کیمیا علیزاده؛ وقتی با مدال المپیک به خانه برگردد 

+ طلای حسن یزدانی باعث ۱۰ پله صعود کاروان ورزش ایران شد 

+ چرا از افراد موفق متنفریم؟ ترجمه زینب آرمند

+ محور روسیه - ترکیه فرهاد یزدی

+ راز کشتار تابستان ۶۷ در زمستان ۵۷ نهفته است  رضا علوی

+ کتاب اسطوره‌شناسی آسمان شبانه: تخیلاتی با منابع مجعول رضا مرادی غیاث آبادی

+ پاسخ دکتر وکیلی به نقد رضا مرادی غیاث‌آبادی بر کتاب اسطوره‌شناسی آسمان شبانه دکتر وکیلی

+ ادامه دسیسه برای انحلال ارتش فرهاد یزدی

+ هشداری به ارتش فرهاد یزدی

+ اقتصاد ایران در آستانه بن بست/ دولت ابزار لازم برای خروج از رکود را ندارد/ از فرصت برجام برای سرمایه‌گذاری استفاده نشد محسن رنانی

+ کودتا در عصر نوین فرهاد یزدی

+ احتمال درگیری نظامی  فرهاد یزدی

+ امنیت ملی در رابطه با فساد فرهاد یزدی

+ مقاومت زن دربرابر ایدئولوژی مردسالار در نمایشنامة قصة زمستان از شکسپیر 

+ نقش استقلال در وقایع اخیر اروپا و تفکر در آموزه‌هایی برای ایران علی صدارت

+ سیاست عربی نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ پدیده ترامپ و انتخابات در آمریکا نادر اسکوئی

+ بده و بستان بی نتیجه فرهاد یزدی

+ نجات یافته - داستان واقعی بابک پایدار

+ نظم پنهان اسلامى كردن علوم انسانى در ايران  جمشيد قراجه داغى

+ گفتاری درباره‌ی رخدادهای هویت‌ساز 

+ مسابقه پیامکی آینده پژوهی در مرداد ماه برای برنده شدن جایزه با حضور مورفر و سافتر در مقابله با چالش سالخوردگی جمعیت 

+ اتاق‌های فکر استانی؛ الگویی برای تعامل دولت، جامعه و دانشگاه سلیمان پاک سرشت

+ از یاخچی آباد تا نازی آباد رضا علوی

+ افزایش احتمال برخورد داخلی فرهاد یزدی

+ نخستین گام در راه آشتی ملی فرهاد یزدی

+ مجلس خبرگان فرهاد یزدی

+ جنگ افزار هسته ای و امنیت ملی در عصر "شهادت" فرهاد یزدی

+ چرخش سریع سپاه قدس فرهاد یزدی

+ آشتی ملی فرهاد یزدی

+ مهدی کروبی به حسن روحانی: از “حاکمیت مستبد” بخواهید دادگاهم را برگزار کند تا بگویم نجیب و نانجیب کیست؟  «سحام»

+ سالِ خودکشی! گفتگو با ناصر فکوهی مرضیه جعفری

+ نزدیکان پوتین در حلقه مظنون به پولشویی bbc

+ مساله اصلی روحانی: امنیت داخلی و نه خارجی فرهاد یزدی

+ دانیل بل، جامعه شناس دنیای جدید. 

+ دانیل بل و پایان ایدئولوژی 

+ تصفیه کابینه روحانی فرهاد یزدی

+ عیدی زهرآلود سپاه پاسداران به مردم ایران  احمد تقوائی

+ تحولات سوریه فرهاد یزدی

+ مهاجرت نسل جوان، جنگ و خشکسالی /آینده تاریک خاورمیانه 

+ پکیج پیش بینی های سال 95 

+ داعش در حال تربیت نسل آینده تروریست هایش است 

+ زنان ایده پرداز 

+ تنها انسان ناراضی می‌تواند امیدوار باشد یحیی شعبانی

+ شتاب تحولات فرهاد یزدی

+ دانش فرمال و بلا اثر فاجعه هر روز عميق‌تر مي‌شود 

+ تحولات جامعه امروز ما را نمي‌توان با تاريخ‌نگاري‌هاي سنتي ديد 

+ آقای روحانی : مسئولین نوشتن محو اسرائیل به روی موشک ایران را به مردم معرفی کنید احمد تقوائی

+ بهره برداری از موقعیت بدست آمده فرهاد یزدی

+ گفتگوی منتشر نشده با محمود عباديان: سرم به سنگ خورد دکتر محمود عباديان

+ فرصت تاریخی پیش آمده فرهاد یزدی

+ ورشکستگی اقتصادی فرهاد یزدی

+ خطاب به جوانان ایران : چرا نباید در انتخابات مجلس خبرگان شرکت کرد احمد تقوائی

+ نیاز به اقدام فوری و اساسی فرهاد یزدی

+ دارک دیتا: آینده روشن یا سراب خطرناک هرمز پوررستمی

+ اول توسعه، بعد دموکراسی 

+ تجزیه در منطقه فرهاد یزدی

+ تحولات منطقه، ایران و انتخابات فرهاد یزدی

+ دموکراسی برای عوام و سیاستمداران بزرگ  سیما مهذب

+ چه می توان انتظار داشت؟ فرهاد یزدی



info@ayandehnegar.org
©Ayandehnegar 1995