Iranian Futurist 
Iranian Futurist
Ayandeh-Negar
Welcome To Future

Tomorow is built today
در باره ما
تماس با ما
خبرهای علمی
احزاب مدرن
هنر و ادبیات
ستون آزاد
محیط زیست
حقوق بشر
اخبار روز
صفحه‌ی نخست
آرشیو
اندیشمندان آینده‌نگر
تاریخ از دیدگاه نو
انسان گلوبال
دموکراسی دیجیتال
دانش نو
اقتصاد فراصنعتی
آینده‌نگری و سیاست
تکنولوژی
از سایت‌های دیگر


مسئولیت در برابر نسل آینده

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
Twitter Google Yahoo Delicious بالاترین دنباله

[01 Jan 2016]   [ فرهاد یزدی]

31 دسامبر 2015

انتخابات پیش رو، وسیله و انگیزه ی گسترش جنگ قدرت در داخل نظام را فراهم آورده است. بهمراه بالا گرفتن نبرد، از امکان عملی پنهان کاری و سیاست بازی پشت پرده، کاسته می شود. هردو جناح از تلاش در راه کنار گذاردن رهبر نظام به طور آشکار، گرچه با واژه های متفاوت، سخن می گویند. باید بیاد داشت که پس از خارج شدن خمینی از پهنه سیاست ایران و پرشدن خلاء قدرت ایجاد شده وسیله ی مراکز پراکنده، هرروز امکان رهبری مطلق، در ایران غیر ممکن می گردید. گروه های متعدد افزون بر رهبر و رئیس جمهور و از آن میان از همه مهم تر سپاه پاسداران، برتری آخوندی تثبیت شده در دوران خمینی، را به چالش کشیدند. گرچه انتخابات در رژیم اسلامی با انتخابات در دمکراسی و یا برقراری اراده ملی، فاصله درازای دارد، اما بخاطر وجود مراکز متعدد قدرت و برخورد منافع، همراه با شکست های سیاسی و اقتصادی و گسترش فساد که همگی مشروعیت رژیم را بیش از پیش زیر پرسش قرار دادند و سیلقه های متفاوت در داخل کانون نظام، می توانستند بر نتایج آن اثر گذارند. با ریاست جمهوری خاتمی، روشن شد که رهبر نظام که بر جای خمینی تکه زده بود، قدرت تام ندارد و وقایع سال 88 این باور را گسترش داد. در تمام این دوران، سپاه بتدریج به اصلی ترین و پس از آن با افزایش خطر حمله ی خارجی، شاید به یگانه نگاهدار رژیم بدل شد. اوج قدرت سپاه را در دورانی که به طور آشکار از بریدن زبان و شکستن دست، بدون واهمه از بازخواست، سخن می گفت می توان برآورد کرد. باید گفت که شکست های نظام اسلامی در داخل و درسیاست خارجی و مساله ی هسته ای که در نهایت هزینه ی آن وسیله ی ملت ایران تا سال ها در آینده باید پرداخت شود، دوران ترکتازی سپاه – رهبر را کوتاه کرد. وزنه ملت به طور روزافزون رو به فراز و وزنه ی نیروهای امنیتی رو به فرود گذاردند. وقایع سال 88 برای همهگان و شاید از همه مهم تر، نهاد سپاه روشن کرد، که نه تنها توان در دست گرفتن کامل قدرت در رویارویی با ملت را ندارند، بلکه با تندروی می توانند روند چند دستگی را در داخل گسترش و امکان عملی ازهمپاشی آن نیروی مسلح را فراهم کنند. پس از این آزمایش، گرچه گه گاه تلاش می کنند که ظاهر را حفظ کنند، اما به طور عملی از دست دادن توان تاثیر گذاری خود را تا مقدار زیاد بدون واکنش خشونت آمیز، پذیرفته اند.
انتخابات پیش رو بدون تردید تلاش گروه های تندرو برای تاثیر گذاری در نتیجه آن دیده خواهد شد و شاید هم به اغتشاش های پراکنده بی انجامد. اما می توان گفت توان تاثیر گذاری صاحبان کنونی قدرت در رژیم، در مقایسه با دوران های دیگر محدودترین خواهد بود. گرچه نظام از وقایع سال 88 تجربه آموخته و شاید توان دفاعی را آماده تر کرده (مانند عملیات در تهران به عنوان مبارزه احتمالی با داعش) اما نیک آگاه است که براثر وضعیت بد اقتصادی و شکست در جبهه ی یمن، عراق و سوریه همراه با تهدید روزافزون از باختر کشور، نقطه اشتعال ملت از نظر سیاسی و به ویژه اقتصادی، بسیار بالاتر و حتا گروه بزرگ تر را شامل خواهد بود. در نبود تهدید مستقیم حمله ی نظامی آمریکا به ایران، دفع خطر خارجی اولویت نخست خود را از دست داده و در جای آن برکناری نظام اسلامی اولویت پیدا کرده است. دیگر انتخاب بر سر فردی و یا جناحی از نظام اسلامی نیست بلکه این بار جایگزینی آن مطرح است. اگر امروز ملت به جنبش سبز تمایل نشان می دهد، برای دوران گذر مسالمت آمیز می باشد و نه گزیدار دایمی آن. به خیابان ریختن ملت در ابعاد بسیار بزرگ تر از سال 88، در انتخابات آینده در پاسخ به دستکارهای رژیم، احتمالی واقعی و نه تصوریست. بخش تندرو سپاه و متحدین معمم و مفسدین هوادار رهبر از مدت هاست که با این مساله روبرو هستند که آیا با دخالت موثر با انقلاب و شورش روبرو شوند و هزینه ی آن را بخرند و یا بدون دخالت موثر، انتخابات بنسبت "آزاد" برگذار گردد؟ در هردو صورت، امکان کوتاه شدن ماندگاری نظام اسلامی بسیار بالاست. اما با گزینش حالت اول امکان کشیده شدن به خون ریزی و بستن راه هرگونه آشتی، تا مقدار زیاد تضمین شده است. اما برگزیدن راه دوم می تواند تضمین کند که اغتشاش، خون ریزی و غارت، چپاول و مصادره اموال در حداقل ممکن خواهد بود.
گروه تندرو (چپ و راست بودن آن مهم نیست)، همیشه به سرزمین ایران بعنوان ابزار حفظ قدرت و غنیمت جنگی نگاه می کردند و از این رو آسیب به ایران تا هنگامی که آسیب به نظام و منافع کوتاه مدت آن سرایت نکند، اهمیتی نداشت. تا چه برسد به اکنون که در داخل کشور برای بقا می جنگند، مسایل دیگر، هرچند برای ایران و آینده آن مهم باشد، از اولویتی برخوردار نیست. اگر به سیاست خارجی نگاهی بی افکنیم این مطلب روشن می شود. ترکیه با آگاهی از ناتوانی و همچنین اولویت های رژیم اسلامی، به تحکیم مواضع برای افزایش سهم آینده خود از جنگ داخلی عراق و سوریه، مشغول است. سرزمین هایی در شمال سوریه و همچنین در شمال عراق، به احتمال زیاد از چنگ ترکیه در آینده رهایی نخواهند داشت. می توان گفت که احتمال تخلیه خاک عراق وسیله ی ترکیه ضعیف و احتمال تخلیه خاک سوریه وسیله ی ترکیه ناچیز است. به سخن دیگر سرمایه گذاری نظام اسلامی در حکومت اسد نه تنها فاجعه ای برای ساکنان آن سرزمین بود، بلکه جاده صاف کن بدست آوردن خاک وسیله ی ترکیه گردید. ترکیه، با سابقه دشمنی دیرینه با کردها، اکنون در غیبت ایران توانسته به نوعی همکاری و همراهی با حکومت اقلیم کردستان، به چند هدف دست یابد: جلوگیری از نزدیک شدن آن اقلیم به حزب کارگران کردستان پیش گیری و به رسمیت شناختن منطقه نفوذ ترکیه در سوریه (ترکمن ها) همراه با تامین نفت مورد نیاز، تاثیر بر آینده موصل (آیا به دست شیعه ها، یا کردها و یا سنی ها خواهد افتاد) و به طور کلی مهار آن اقلیم در رقابت و همزمان در همکاری با آمریکا و اسراییل. چنین بنظر می رسد که در عراق تکه و پاره شده، منطقه نفوذ ایران تا مدتی منحصر به مناطق شیعه نشین خواهد بود که در آنجا باید با تمامی غرب و عربستان + متحدین رقابت کند. عراق در آینده برای کسب درآمد بیش تر از نفت، نیاز بالاتر به عربستان + متحدین خواهد داشت تا نظام اسلامی در حال مرگ. چنانچه بارها اشاره شد ایران، با تمام هارت و پورت های رژیم اسلامی در میان مدعیان جنگ داخلی سوریه، ضعیف ترین ضلع را تشکیل می دهد. نظام اسلامی مجبور خواهد بود که برای نجات خود در داخل تمام نیروی خود را متمرکز کند و از این رو، حمایت از اسد هر روزه رو به کاهش خواهد گذارد. در حالی که هزینه ی ایران رو به افزایش روزانه است، رهبر نظام با گریه از مخالفت غرب با "شیعه" سخن می گوید. او هنوز درک نکرده که مساله جنگ شیعی و سنی با شرکت ایران است که می تواند تا سال ها و نسل های آینده را درگیر کند. نباید از یاد برد که ایجاد بحران در سیاست خارجی و نزدیک شدن به جنگ وسیله ی حکومت خودکامه راهی برای خرید وقت می باشد. از این رو امکان تحریک قدرت های خارجی مانند آمریکا (نمونه: تیراندازی در 1500 متری ناو آمریکایی)، ترکیه و عربستان دور از ذهن نیست. این گونه تحریک نه وسیله و تایید حکومت، بلکه در رقابت با آنان بدست تندروهای نظام طراحی و اجرا می گردد.
تمامی این شکست ها نه تنها در جنگ داخلی، اثر خواهد گذارد بلکه در نهایت به هزینه ی ایران تا سال ها در آینده قابل دید ادامه پیدا خواهد کرد. گروه تندرو و آخوندهای وابسته همراه با بخش امنیتی سپاه، مسئول چنین وضعیتی هستند. گره کوری که آنان ایجاد کرده اند، هرروز تنگ تر شده و ایران را بسوی خفگی می برد. به طور مسلم، ملت ایران با سابقه دوام درآزمدت در جهان، پایداری خود را ثابت کرده و آمادگی خفگی بدست گروهی که اعتقادی به ملت و وطن ندارند، نیست. انفجار ملت که بدون از همپاشی نظام اسلامی، اجتناب ناپذیر است، نزدیک است. تمامی شرایط برای چنین وضعیتی آماده است. امید است که تا انفجار صورت نگرفته، گذر به سوی جایگزینی نظام اسلامی به طور آشکار فراهم گردد. باید در نظر داشت که رهبر نظام از نظر سیاسی مرده و نقش کنونی او به نقشی که جسد ناصرالدین شاه پس از سوء قصد، در درشگه تا تهران بازی نمود بی شباهت نیست. نیاز است که در این شرایط به سه کشور دیگر در حال گذر به دمکراسی یعنی کوبا، ونزوئلا و میانمار نظری افکنیم. می توان امید واقعی داشت که تمامی سه سرزمین یاد شده، اکنون که خودکامگی مانند ایران به بن بست رسیده، بنسبت با آرامش این دوران را سپری کنند (هرچند ونزوئلا بالاترین رتبه جنایت سرانه در جهان را دارد). ایران با فرهنگی جا افتاده و به ویژه روادار، آمادگی و شایستگی بیش تر برای چنین تحول مسالمت آمیز را دارد. مسئولیت هرنوع خشونت، خون ریزی و آشوب بر عهده سردمداران نظام اسلامی و به ویژه سپاه پاسداران خواهد بود.

مطلب‌های دیگر از همین نویسنده در سایت آینده‌نگری:


منبع:


بنیاد آینده‌نگری ایران



دوشنبه ۳ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۲۳ آوریل ۲۰۱۸

ستون آزاد

+ روشنفکران و شبکه‌های مجازی در گفت‌وگو با دکتر سروش دباغ؛ دیگر طبقه روشنفکر نداریم 

+ خط کشی رقبای قدرت فرهاد یزدی

+ مطهری: محمدعلی نجفی را در خواب و با بی‌احترامی بازداشت کرده بودند 

+ قدرت نمائی داخلی فرهادی یزدی

+ حق آب و گل، از آتن دیروز تا تهران امروز 

+ بخاطر خودتان هم که شده. فرهاد یزدی

+ تحولات ترسناک در نخستین هفته سال 1397 فرهاد یزدی

+ چراییِ شکست لیبرالیسم محمد مرادی

+ اسفند زبان و توسعه دکتر محسن رنانی

+ سال 1397: آغاذی ترسناک برای ایران فرهاد یزدی

+ سلامت همه آفاق در سلامت توست دکتر محسن رنانی

+ افسانه‌ پیل و پراید دکتر محسن رنانی

+ احزاب سیاسی، تک بعدی یا چند بعدی ! فریده محمدی سرپیری

+ ناهنجاری علمی و ضعف علوم انسانی سارا خیشه

+ نظام اسلامی و ایران بر لبه پرتگاه فرهاد یزدی

+ یاد و نام مصدق را گرامی میداریم روابط عمومی جبهه ملی ایران تهران - ایران

+ بالاترین خیانت به ملت  فرهاد یزدی

+ مسیر آشتی محسن رنانی

+ پيرو تفكرى دربارۀ وقايع اخير ايران جمشيد قراجه داغى

+ حد بردباری ملت فرهاد یزدی

+ آیا زبان آن طور که امروزه آن را می شناسیم، هنوز برای عصر دیجیتال مناسب است؟ 

+ چارک‌های توسعه محسن رنانی

+ نامه سرگشاده یک کنشگرمدنی به احمد توکلی - عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام: تنها در عربستان، عراق و اسرائیل به دنبال دزدها، مفسدان و دشمنان ایران نگردیم! کوروش برارپور

+ سردرگمی رژیم فرهاد یزدی

+ اقتصاد ایران اسیرآنارشیسم سیاستگذاری دکتر محسن رنانی

+ واکنش یک کنشگر مدنی به عذرخواهی محمدرضا عارف(نماینده مردم تهران در مجلس) از مردم ایران! کوروش برارپور

+ آینده چراغ راه گذشته دکتر شیرزاد کلهری

+ قدیانی: اصلاح‌طلبان بیش از این با خامنه‌ای مصالحه نکنند 

+ عشق و فلسفه در گفت‌وگو با موسی اكرمی 

+ آیا نظام وارد فاز فروپاشی شده است ؟ رضا علوی

+ کنشگر مرزی و ظرفیت‌هایش برای تغییر بهمن احمدی‌امویی

+ نظام¬های سیاسی بیمار طی چه فرایندی به بن بست¬های استراتژیک، اضمحلال، فروپاشی و نابودی می رسند؟ کوروش برارپور

+ کروبی، وضعیت امروز ایران را نتیجه مستقیم سیاست‌های خامنه‌ای دانست 

+ دوره ی تکرارِ اعتراضات مدنی و آشوب های خیابانی در ایران و زمان دو برابر شدنِ آنها از لحظه ی فراجهش ناگهانی تا جهش کامل شان چقدر است؟‎ کوروش برارپور

+ مواجهه ایرانی‌ها با غرب چگونه باید باشد؟ باید از فرق سر تا نوک پا غربی شویم؟ امیر سلطان‌زاده

+ نخبگان یا مردم؛ محور توسعه کدام است؟ 

+ ده‌ها وکیل خواستار پذیرش پرونده بازداشتی‌های اخیر در ایران شدند 

+ صادقی: یکی از کسانی که در زندان فوت کرد، از خوراندن قرص به زندانیان خبر داده بود 

+ بیانیه‌ی جمعی از نویسندگان، شاعران و هنرمندا ن ایرانی در سوئد 

+ نجفی، قالیباف را به استفاده از بودجه شهرداری تهران در انتخابات ریاست جمهوری متهم کرد 

+ تفكرى در باره وقايع اخير ايران جمشيد قراجه داغى

+ سکوت موقت فرهاد یزدی

+ فرهادی و هدیه تهرانی؛ اعتراض‌های سراسری و پرسش‌ها و پاسخ‌ها 

+ پاسپورت آلمانی در صدر رده بندی جهانی 

+ چرا ناآرامی‌های اخیر ایران به یک جنبش همگانی منجر نشد؟ شهیر شهید ثالث

+ جنگ دولت با زبان انگلیسی در مدارس ابتدایی سعید پیوندی

+ «مردم نگران کهریزک دیگری هستند» 

+ دعوت اتحادیه اروپا از ظریف برای گفت‌وگو در مورد «برجام» در روز پنج‌شنبه 

+ یک نماینده ارشد پارلمان آلمان «شکایتی رسمی» علیه هاشمی شاهرودی ارائه کرده است 

+ تایید خبر مرگ یکی از بازداشت‌شدگان در اوین؛‌ صادقی نسبت به وقوع «کهریزک دوم»‌ هشدار داد 

+ نگرانی یک عضو شورای شهر تهران از تکرار حوادث کهریزک 

+ گزارشی از تظاهرات همبستگی با مبارزات مردم ایران در استکهلم 

+ اگر به فساد هم‌اندازه حجاب حساس بودیم، اوضاع‌مان بهتر ‌می‌شد 

+ یادداشتی از محسن مخملباف: براى جوانى كه در خيابان با مردم سخن گفت محسن مخملباففیلمساز

+ نگاه تاجیکان به تحولات ایران BBC

+ آخوندهای درباری مواجب بگیر: مقدس یا نابود کننده اسلام؟ اکبر گنجی

+ ادامه بازداشت دانشجویان در ایران 

+ پرده آخر فرهاد یزدی

+ شلیک به ساختمان فرمانداری لنجان اصفهان 

+ اصلاح‌طلبان ایران در مورد اعتراض‌ها چه می‌گویند 

+ نسرین ستوده حقوقدانان و روشنفکران ایران را به حمایت از مطالبات مردم فراخواند 

+ پیشنهاد جعفر پناهی:‌ رفراندوم یا تظاهرات آزاد 

+ فراخون ملی برای شرکت در تظاهرات بزرگ ایرانیان ساکن بلژیک 

+ بیانیه همبستگی سوریه با قیام ملت¬های ایران 

+ اعلام پشتیبانی همبستگی جمهوری خواهان از مبارزات مردم ایران 

+ مناسبات سردار سپه و روحانیت  رضا علوی

+ مردم به روشنی می گویند جمهوری اسلامی نمی خواهند مهرداد درویش پور

+ ویژه گی ها و تفاوت ها  رضا علوی

+ مقاله ای از خانم دکتر شاهین/تهران 

+ نجات ایران فرهاد یزدی

+ مات شدن نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ ورشکستگی بازار ایدئولوژیک (2)  فرانسیس ساندرز

+ سرگردان در راهروهای ارشاد 

+ تاک و تاک نشان فرهاد یزدی

+ چهره دوگانه اکتبر 

+ نزاع بر سر هیچ! عارف دانیالی

+ بالاتر از خطر  فرهاد یزدی

+ در عربستان چه می گذرد ؟ دکتر رضا علوی

+ امنیت در عصر جنگ افزار کشتار جمعی - قسمت دوم فرهاد یزدی

+ امنیت در عصر جنگ افزار کشتار جمعی - قسمت نخست فرهاد یزدی

+ گذر پر مخاطره فرهاد یزدی

+ جاسوسی در نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ فوریت مساله افغانستان فرهاد یزدی

+ مرزهای نوین، در حال شکل گیری. فرهاد یزدی

+ خودمان را گول نزنیم ما ملت بزرگی نیستیم رضارخشان

+ امیدهای آینده فرهاد یزدی

+ پرویز شفا استاد سینما از دنیای ما رفت 

+ افعانستان: روزنه امید؟ فرهاد یزدی

+ بازیگر جدید سیاست خارجی ایران فرهاد یزدی

+ آینده‌نگری در برنامه‌ریزی شهری میانه دکتر علی تقی‌پور

+ کابینه دوم روحانی فرهاد یزدی

+ صادق خلخالی به روایت دخترش 

+ مریم میرزاخانی و مهدی علوی شوشتری حسین باقرزاده

+ از ژن برتر تا بابای بند باز رضارخشان

+ پرنسیب سیاسی را از احمدی نژاد باید آموخت رضارخشان

+ آیا جنگ بین ایران و عربستان - یک بلوف سیاسی از سوی امریکا نیست؟ م - ر ایران

+ راه ملت فرهاد یزدی

+ هیچ دلیلی برای خوش بینی به آینده خاورمیانه نیست / جنگ بزرگ بعدی در راه است 

+ ما و تمدن‌زدایی جهانبگلو

+ برای آناهیتا دختر مریم دکتر محسن طاهری دمنه



info@ayandehnegar.org
©Ayandehnegar 1995